تخیل را بر مسند قدرت بنشانیم

تاریخ انتشار مقاله 19/04/2008 به روز شده 13/05/2008 12:52 TU

مه 68
DR

ماه می یک انفجار بود با شعار "قدغن کردن ممنوع است" ( !Interdit d’interdire )، انفجاری

بدون بمب، مانند آتش بازی. انفجاری با شکوفایی :

 هزاران نقطۀ نورانی در فضا پخش بود. نمی دانستی کدام را بگیری و کدام را نگیری. گیج می شدی. شعار این آتش بازی "تخیل را بر مسند قدرت بنشانیم"(!Imagination au pouvoir) بود.

درسربون  که یک نهاد تاریخی بسته محسوب می شد، شب و روز باز بود و درفضای دانشگاه ها انواع اقسام آدم مختلف کارگاه راه انداخته بودند. یکی با ویلیونش وارد دانشگاه شده بود، قطعاتی که زد هم تعریفی نداشت، اما ایده هایی داشت در مورد موسیقی که با جدیت بیان می کرد.

در مورد همه چی، ریاضی، تئاتر، ادبیات، جلوگیری از آبستنی...، آتلیه های مختلف مشغول به کار بودند

درهای تئاتراودئون(Théâtre de Odéon) نیز، یک نهاد قدیمی دیگر، باز شد. مردم تئاتر را اشغال کرده بودند و در محوطه تئاترمشغول به بحث بودند.

 در خیابان ها راه ها بند آمده بود. دهقان ها از راه های دور آمده بودند و میوه و خوراکی ها را رایگان یا به قیمت ارزان بین مردم تقسیم می کردند. 

آن روزها در خیابان های کارتیه لاتن سنگر ها بر پا بودند و بوی گاز اشکاور در فضا پخش بود. اهالی کارتیه لاتن در بالکن ها در حال تماشا بودند و درهای خانه های شان  باز نگه داشته بودند که به دانشجویان پناه بدهند.

دکه های گروهای مختلف سیاسی با بروشورو پرچم هاو عکس هایشان در خیابان ها ظاهر شده بودند.

سارتر هم در جلسه ای شرکت کرده بود و جملۀ معروف نمایشنامۀ Huis clos ، "جهنم دیگران اند (L’enfer, c’est les autres) را توضیح می داد و به انتقادهای جوانان پاسخ می داد.

گذشته جنبۀ رمانتیک و کلیشه ای اش را از دست می داد و یک روحیۀ انتقادی پدیدار شد.

 

                                                   آرمن آبدالیان، ریاضیدان