اومانیته در صفحۀ اول خود با تیتر درشت، زنان فرانسه را به راه پیمائی امروز فرا می خواند و از اثرات وخیم بحران اقتصادی بر افزایش نابرابری های حقوقی و شغلی زنان ابراز نگرانی می کند.

لیبراسیون، هشت مارس را با چاپ مجموعه ای از عکس های زنان دنیا در کوچه و خیابان جشن گرفته و فیگارو در روزنامه و مجلۀ ویژۀ هفتگی خود به معرفی زنان حاضر در صحنۀ سیاسی فرانسه پرداخته است.

لاکروا نگاه به زنان را از زاویۀ دیگری آغاز کرده است و باتیتر درشت در صفحۀ اول خود این سؤال را مطرح می کند که آیا اینترنت زنان را آزاد می کند؟

لاکروا به استقبال زنان فرانسه و دنیا، از این وسیله در کار و زندگیشان اشاره دارد و در همین رابطه با چاپ عکس یک زن جوان ایرانی در یک "کافی نت" در ایران، به بلوگ های موجود و یا سایت های مخصوص زنان و نیز جمع آوری امضاء از طریق اینترنت، که توسط زنان ایرانی اداره می شوند، حکایت می کند.

استفاده از اینترنت چه کمکی به زنان ایران کرده است؟

لاکروا می نویسد، از زمان بروی کار آمدن دولت محافظه کار و تعطیلی روزنامه های اصلاح طلب، دنیای "وب" برای زنان فضای آزادی بوجود آورده است تا بتوانند با استفاده از این وسیله، خواسته هایشان را مطرح کنند.

نویسندۀ مقاله تاریخچۀ مختصری نیز از سابقۀ فعالیت زنان از سال 2005 ، دردور دوم انتخابات ریاست جمهوری ارائه می دهد. به شکل گیری کمپین یک میلیون امضاء اشاره می کند و از تظاهرات صلح جویانه و اعتراضی زنان می نویسد و یادآوری می کند که بدنبال این فعالیت ها، بیش از هفتاد زن دانشجو، خبرنگار، فعالین سندیکائی و یک عضو پارلمان دستگیر شدند. خبرنگار لزاکو از اینجا به استفاده از اینترنت برمی گردد و توضیح می دهد که اگرچه تلفن های همراه و دوربین های عکاسی توسط پلیس توقیف می شد، تصاویر مربوط به تظاهرات بر روی سایت های اینترنتی پخش می شد و جنبش های همبستگی را تقویت می کرد.

نویسنده از گسترش جنبش جمع آوری امضاء از طریق سیستم اینترنتی می نویسد و می افزاید کمپین در عرض یکسال توانست به شانزده ناحیۀ ایران گسترش یابد و شعبه ای برای مردان و شعبۀ دیگری نیز در کالیفرنیا بوجود آورد. زنان بسیاری در ایران و خارج از ایران از همین طریق به حمایت از جنبش آنان برخاستند و ازطریق سایت هایشان با هم مرتبط شدند.

دردنبالۀ مطلب می خوانیم که چگونه دولت، در مقابله با این حرکت، وبلاگ نویسان زن را به اقدام علیه امنیت ملی متهم می کند و برایشان حکم جلب و زندان صادر می کند.

در پایان، به تلاش های دولتی برای کنترل سایت ها و همینطور تلاش گردانندگان سایت ها برای دور زدن سانسور، اشاره می رود.

لاکروا با استناد به لیست منتشرۀ گزارشگران بدون مرز می نویسد، ایران در فهرست "دشمنان اینترنت" قرار دارد.

مصاحبۀ مفصل لوموند با شهلا شرکت روزنامه نگار ایرانی.

شهلا شرکت در این مصاحبه ضمن اشاره به جایگاه ارزشمند زن ایرانی در تاریخ این کشور، او را متفاوت از دیگر زنان منطقه می بیند.

او خوانندۀ فرانسوی را به دیدن تناقضات وضعیت زنان در ایران دعوت می کند و می گوید در دوران گذشته فعالیت زنان بیشتر در میان زنان روشنفکر و تحصیلکرده بود ولی با انقلاب اسلامی و تغییر جامعه، عوامل نگرانی خانواده ها برطرف شد و زنان اجازه یافتند تا درزندگی اجتماعی شرکت کنند.

خانم شرکت، در رابطه با پوشش اجباری زنان ضمن تشریح اجبارها و بازی زنان با ممنوعیت ها، یادآوری می کند که برخلاف تصورغربی ها مشکل زن ایرانی به حجاب محدود نمی شود و مسائل مهمتری مثل حق طلاق، خشونت و یا حقوق قانونی دیگر مطرح هستند.

اشارۀ مثبت آمریکا و بررسی احتمال گفتگو میان ایران و آمریکا

دلفین مینوئی درفیگارو با تیتر اختلاف میان " ملاها"، اختلاف میان محافظه کاران و میانه روها را بر سر مذاکره با آمریکا، محور مقالۀ خود قرار داده و در توضیح مطلب می نویسد، در آستانۀ انتخابات ریاست جمهوری ایران، گفتگو با آمریکا موضوعی است که در بحث های کاندیدها مطرح است. محمد خاتمی از سیاست جنگ افروزانۀ محمود احمدی نژاد انتقاد می کند و در مقابل، تندرو ها، خاتمی و نزدیکان وی را به فروختن خود به آمریکا متهم می کنند.

به نظرنویسندۀ مقاله، میانه روها این فرصت را امکانی برای رفع سوء تفاهم های میان دو کشور می بینند. اما به نظر محافظه کاران، مذاکره با آمریکای دشمن، خطر فروپاشی جمهوری اسلامی را بدنبال دارد. فیگارو از قول یک دیپلمات غربی مقیم ایران می نویسد، جمهوری اسلامی از آغاز بر مبنای مخالفت با آمریکا بنا شده و بنوعی دلیل وجودی آن است. بنابراین بیم آن وجود دارد که با ازمیان رفتن این دلیل، مثل گورباچف و روسیۀ سابق، شیرازۀ کار از دست مسئولان فعلی خارج شود. اما از طرفی به نظر دلفین مینوئی، انتخاب لاریجانی برای شرکت در مذاکرات بین المللی از طرف ایران می تواند بعنوان نشانۀ مثبتی در نظر گرفته شود.

با وجود تمام این فعل و انفعالات سیاسی فیگارو و لیبراسیون بر نقش رهبر انقلاب تکیه می کنند و می نویسند، حرف آخر با آیت الله خامنه ای است که چهارشنبه در صحبت های خود ضمن انتقاد از اوباما در مورد مذاکراه با آمریکا، کلمه ای نگفت و بالاخره در فیگارو به نقش هاشمی رفسنجانی اشاره می رود که بازیگر اصلی مذاکرات گذشته بوده و از آنجا که یکی از متخصصان روابط ایران و آمریکاست، مسلمأ حرفی برای گفتن دارد.

واما ژان پیر پرن در لیبراسیون، دعوت آمریکا را از ایران، نشانۀ بازگشائی سیاست آمریکا در مقابل ایران می بیند وآزادی رکسانا باصری، ژورنالیست آمریکائی ایرانی دستگیر شده در ایران را جوابی به این حرکت قلمداد می کند. اما او معتقد است ایران همچنان با احتیاط به این موضوع می نگرد زیرا می بیند که آمریکا با نزدیکی به سوریه بفکر شکستن اتحاد سوریه و ایران است و بعلاوه در مورد پروندۀ هسته ای نیز انعطافی از خود نشان نمی دهد.

نگاهی به روزنامه های فرانسه