راه ابریشم

شیرین نشاط و لائوس

به قلم : شهلا رستمی

تاریخ انتشار مقاله  19/09/2009 به روز شده  23/09/2009 12:54 TU

بلافاصله پس از پایان فستیوال ونیز که اولین فیلم بلند شیرین نشاط، هنرمند ویدئوساز، "زنان بدون مردان" درآن جایزه شیر نقره ای را ربود، نمایشگاهی دریکی ازگالری های مهم پاریس، گالری "ژروم دو نوآرمون"، زیر عنوان "بازیهای تمنا" از 14 عکس و یک ویدئو وی آغاز به کارکرد که تا روز 21 نوامبر برگزار خواهد بود. دراین نمایشگاه، درحالی که عکس ها شخصیت ها را ثابت و دردرون یک میزآنسن، یعنی در برابر عکس های قدیمی دیواری نشان می دهد، ویدئو که گروهی ازمردان و زنان را جداگانه، برروی دیوارهای روبه رو، نشان می دهد که آوازی شبیه به مشاعره و گفتگو می خوانند، ما را بسیار به یاد آثار قبلی این هنرمند می اندازد. آثاری بسیار پرمعنا و متأثر کننده چون اوج، بیقراروزرین.

 پس ازتبریک به شیرین نشاط به مناسبت ربودن جایزه شیر نقره ای فستیوال ونیز برای فیلم بلندش "زنان بدون مردان"، برگرفته از کتابی به همین نام اثر شهرنوش پارسی پور، از او پرسیدم چگونه شد به لأئوس پرداخته که در وحله اول بسیار دوراز فرهنگ و معضلاتی ابه نظر می رسد که مشغولیت ذهنی اورا در گذشته تشکیل می داده است ؟

 با سپاسگذاری از شیرین نشاط باید اضافه کنم که "بیقرار" ویدئوی تکان دهنده او نیز در سال 1999 جایزه شیر طلائی دو سالانه ونیز را ربود.

 

 "فوتوکه" و 165 سال تاریخ عکاسی در ایران

به مناسبت دومین دوسالانه "تصویر جهان" درموزه "که برانلی"، این موزه، در یکی از ضلع های خود، نمایشگاهی زیرعنوان "165 سال تاریخ عکاسی در ایران" را ازتاریخ 22 سپتامبر برگزار می کند. نمایشگاهی که تاریخ این هنر را به کمک بهمن جلالی و حسن سربخشیان و همچنین مدیریت هنری این دوسالانه ، آناهیتا قبائیان اتحادیه، به علاقمندان میشناساند.

 در کنار آن 50 اثر از آثار 50 عکاس از 37 کشور برای به نمایش گذاشتن آنها از تاریخ 22 سپتامبر تا 22 نوامبر، بر روی

ساحل رودخانه سن روبروی همین موزه "که برانلی" برگزیده شده اند که در میان آنها نام شماری ایرانی و یک افغان دیده میشود. عکاسان ایرانی عبارتند از عباس کوثری، گوهردشتی و کتایون کرمی وهنرمند افغان هم فردین واعظی نام دارد.

 در روز 22 سپتامبر میزگردی با نمایش عکس و با شرکت عکاسانی که از آنها یاد شد و نیز بهمن جلالی عکاس به نام ایرانی و همچنین مهران مهاجر، مسئول بخش ایرانی نمایشگاه ساحل رود خانه سن، در محل تآتر "لوی اشتراوس" این موزه برگزار می شود.

گفتنی است که در روز 24 سپتامبر، جلسه بحثی با شرکت آناهیتا قبائیان اتحادیه زیرعنوان " وضع هنر معاصر : صحنه هنر درایران" برگزار خواهد شد. تاریخ جلسات بعدی با عکاسان دیگر ایرانی و موضوع بحث آنها به تدریج به اطلاعتان خواهد رسید.

 در چارچوب این رویداد، در گالری " بودوئن لوبون" آثار تازه "شادی قدیریان" هنرمند ایرانی، از روز 12 سپتامبر به نمایش گذاشته شده گه تاروز 10 اکتبر ادامه خواهد داشت.

 

مرگ "ویلی رونیس"، شکارچی لحظه ها

روزشنبه ی گذشته، خبر درگذشت "ویلی رونیس"، عکاس به نام پاریسی پخش شد که با شکار لحظات خاص در زندگی افراد معمولی جای خود را در دنیای عکاسی باز کرد ، همطراز "براسای" و "دوآنو"گردید و تبدیل به یکی از بزرگتری عکاس های انسان گرا شد. شخصیتی که به مدت هفتاد سال کوچه های پاریس و جاده های فرانسه را برای جاودان کردن لحظات ناب در نوردید. حال ببینیم چه عاملی از "ویلی رونیس" عکاسی ساخت که می شناسیم ؟

 او در سال 1910 در پاریس از والدینی روس یهودی به دنیا آمد که از کشتار یهودیان "اودسا" جان سالم به در برده وبه پاریس آمده بودند. پدرش به منظور امرار معاش خانواده به عنوان کارگر در یک عکاسی رتوش می کرد. درحالی که مادرش به نواختن پیانو ادامه می داد. دو فرزندشان و ازجمله "ویلی رونیس" درجوی بزرگ شدند که ازیک سو زحمت کشی و عرق ریزی پدر و از سوی دیگر سبکبالی و بی خیالی مادر درش حکمفرمائی می کرد. اما در سال 1932 با بیمار شدن پدر و عدم توانائی برای ادامه کار در مغازه عکاسی، از "ویلی" خواسته شد در این مغازه کار پدر را دنبال کند. اما کم کم ویلی، برای رهائی از فضای در بسته و خفقان آور مغازه به عکسبردای از محیط اطراف پرداخت. بدین ترتیب بود که اواز عکس های متعارف یعنی عکس عروس و داماد و یا غسل تعمید کودکان فاصله گرفت و لحظات زندگی معمولی را ضبط کرد. در سال 1936 و پس از مرگ پدر، "ویلی رونیس"، از بند کار در مغازه رها شد و خود را تنها مشغول برداشتن عکس از پاریسی ها کرد و عکس های معروف و فراموش نشدنی او حاصل این دوران هستند. دروصف "ویلی رونیس" باید گفت که او در کار خود وسواس بسیار داشت ومدتهای مدید همه مراحل عکس، از جمله ظهور و تیراژ را خود به تنهائی انجام میداد.

گفتنی است که"ویلی رونیس" همواره چپ گرا باقی ماند و علیرغم باز پس دادن کارت عضویتش در حزب کمونیست در سال 1965، به دفاع و عکس برداری از فرانسه ای می پرداخت که مهد مبارزات اجتماعی بود وبا عکس هایش از این جنبش ها حمایت می کرد . او در آخرین مصاحبه اش که در 40 امین برگزاری "دیدارهای عکس" در شهر "آرل" انجام گرفت پس از صحبت از چگونگی نجات یافتن از مرگ در زمان اشغال فرانسه توسط آلمان نازی، گفت علیرغم سختی ها خوشحال است که گذشته اش او را شرمناک نمی کند و حتا جنگ هم نتوانسته امیدوار بودن را از او بگیرد. او می افزاید : تحول پذیری انسانها را باور ندارد اما به اندازه کافی انسانهای غیور وجود دارند که از نا امیدی ما جلوگیری کنند.

 فستیوال پائیزی پاریس

 برای 38 امین برگزاری خود مسئولان فستیوال پائیزی پاریس که در شماری از مکانهای بسیار مهم هنری پاریس، تآتر "اودئون"، مرکز "پمپیدو"، تآتر شهر، تآتر "باستیل"، شهر موسیقی و اپرای پاریس کرده انده. به همه کسانی که به رقص، نقاشی، تآتر و آثار هنری مدرن دیگر علاقمندند توصیه می کنم برنامه های این فستیوال دنبال کنند.

 

 درهای باز به روی میراث فرهنگی

درروزهای 19 و 20 سپتامبر، برای بیست و ششمین بار، درهای 15712 مکان خاص و بناهای تاریخی درفرانسه به روی همگان باز خواهد بود. بناهائی که همه ساله به شمارشمان افزوده می شود. رویدادی که امسال شعار و یا موضوعش "دسترسی" است که منظور آسان ساختن نحوه دسترسی معلولین به ساختمانها و اماکن عمومی است. درمیان این مکان ها باید به مکانی اشاره کنم که جنبه ای جادوئی دارد و نه تنها کوچکترها، که بزرگتر ها راهم شگفت زده می کند. این مکان موزه " هنر دوره گردان و هنرهای های تخیلی" در دهکده "برسی" در محله دوازدهم پاریس است. طی این دو روز علاقمندان می توانند از سه سالن مهم سه موزه که در محل حجره های قدیمی و بازسازی شده تاجران شراب در قرن هژدهم ونوزدهم قرار دارند دیدار کنند و بار دیگر چرخ گردانهای قدیمی، وهمه وسائلی که دوره گردان با آنها مردم را سرگرم می کردند ببینند، سوارشان شوند و از جنبه خارق العاده و جادوئی شماری از آنها لذت ببرند. راهنماهائی این دیدار را در ساعات مختلف همراهی می کنند و تاریخچه موزه را به بازدید کنندگان می شناسانند. در اطراف و اکناف محوطه بیرونی نیز نمایش های گوناگونی از جمله شعبده بازی اجرا می شود.

 http://www.pavillons-de-bercy.com/popup.htm

یک مکان بسیار جالب دیگر سینما "رکس" است که طی این دو روز، درهای موزه خود را به رایگان به روی عموم می گشاید و هر روز دو دیدار همراه با راهنما برای بازدید کنندگان برنامه ریزی کرده است.

 در این دیدار، علاقمندان هم می توانند با تاریخچه این سینمای بسیار قدیمی و خاص آشنا شوند و هم عوامل مختلف ساختن یک فیلم چون دکور، ترفند های ویژه، صدا را از نزدیک دیده خود نیز برای لحظاتی، بدون اطلاع قبلی، در درون یک فیلم ظاهر شوند.

 http://www.legrandrex.com/

 

فستیوال فیلم های ایرانی در "سان فرانسیسکو"

 در روزهای 19 و 20 سپتامبر، فستیوال فیلم های ایرانی در "سان فرانسیسکو" شماری از فیلم هائی که توسط ایرانیان یا در مورد ایرانیان ساخته شده است را به نمایش در می آورد. درمیان این فیلم ها از جمله دو فیلم از ناهید پرسون، کارگردان مقیم سوئد به نامهای "چهار زن و یک مرد" و "من و ملکه" و نیز"تهران انار ندارد" ساخته مسعود بخشی ، "تب آب"، فیلمی در دفاع از محیط زیست ایران، ساخته مانی میر صادقی و "رنگ خاطره" ساخته امیر شهاب رضویان با بازی عزت اله انتظامی دیده می شود. برگزار کننده این فستیوال امسال فستیوال خود را به منظور بزرگداشت زنان ایران و نقش آنها در جامعه به این زنان تقدیم کرده است.

 Iranian Film Festival

[e-mail]

http://www.iranianfilmfestival.org/

 

فستیوال "دوویل" درام های انسانی را برگزید

 35

 

امین فستیوال سینمای "آمریکا" ی شهر "دوویل" در شمال غربی فرانسه که روز یکشنبه گذشته پایان یافت، سه فیلم را از میان یازده فیلم مسابقه ای برگزید که موضوع آنها درام های انسانی بود. داوران امسال این فستیوال به ریاست "ژان پییر ژونه"، کارگردان فرانسوی جایزه بزرگ ژوری را به فیلم "پیامبر" ساخته "اورن موورمن" و جایزه ژوری را مشترکأ به دو فیلم "پربها" ساخته "لی دانیلز" و "بی شماره" ساخته "کری جوجی فوکونگا" اعطاء کردند. فیلم "پیامبر" بازگشت یک سرباز زخمی از عراق، فیلم "پر بها" بروان آسیب دیده بچه های مورد تجاوز قرار گرفته و "بی شماره" فرار شهروند های هندوراس را بر سقف یک قطار برای رسیدن به آمریکا و ماجراهای دلخراش این مهاجرین را به تصویر می کشند .

 

 "ارتش جنایات" در مدح مبارزه و رد زورگوئی

"روبر گدیگیان" سینماگر ارمنی فرانسوی با آخرین فیلم خود "ارتش جنایات" (نامی که نازی ها به

مبارزان آزادی می دادند) به روی پرده سینما ها بازگشت. در این فیلم "روبر گدیگیان" ماجرای گروهی از یهودیان مجار و لهستانی، اسپانیولی ها و ارمنی ها را به تصویر می کشد که به رهبری "میساک مانوکیان" شاعر ، در زمان اشغال فرانسه توسط آلمان نازی به مقاومت مسلحانه در برابر این ارتش پدست زد و سپس اعضایش همگی دستگیر شده به جوخه اعدام سپرده شدند. "روبر گدیگیان" با توانائی بسیار و با علاقه ای وصف ناپذیر این شخصیت ها را زنده می کند و از ورای فیلمی بسیار خوش ساخت نه تنها صفحه ای از تاریخ را ورق می زند، بلکه تحول روانی افراد را در درون یک گروه و در برابر یک ایده آل زیر ذره بین قرار می دهد. فیلمی که به جای برانگیختن حس همدردی دعوت به مقاومت و رد زور می کند.

 

 "آکواریوم" و فضای خفقان آور محیط خانوادگی

"آکواریوم"، سومین فیلم "آندرآ آرنولد"، کارگردان انگلیسی، که جایزه هیأت داوران 62 امین فستیوال کن را ربود، با استفاده از شخصیت یک دختر پانزده ساله متعلق به یک خانواده فقیر، فضای خفقان آور محیط خانوادگی و تلاش این دختر جوان را برای فرار از آن به تصویر می کشد. این دختر جوان "میا" همراه با خواهر کوچکترش با مادری زندگی می کنند که از نظر مالی در مضیقه است و هنوز انتظار مردی را می کشد که او را خوشبخت سازد. مردی از راه می رسد و مشکلات خود را به همراه می آورد. دختر جوان به او دل می بندد و دروغ های وی را کشف میکند. فیلمی که با بازی بسیار خوب یک نابازیگر جوان 17 ساله، "کتی جارویس" که به خوبی از عهده این نقش بر می آید و نحوه ماهرانه استفاده از دوربین به منظور نزدیک شدن هر چه بیشتر به شخصیت ها بدون غافل کردن تماشاگر از موضوع (اختناق در یک آکواریوم مجازی) یک معضل اجتماعی بسیار گسترده ای را مطرح می سازد.

 

 کنسرت محمد رضا شجریان در پاریس

درروز21 سپتامبر، محمد رضا شجریان، خواننده بزرگ ایرانی، در محل کازینوی پاریس کنسرتی اجرا می کند. این کنسرت درچارچوب سری کنسرتهای این هنرمند درشماری از کشورها انجام میگیرد.

 

 "سیلوی وارتان" و آلبوم جدیدش

 "سیلوی وارتان"، خواننده موج "یه یه" در سالهای 60 و همسر پیشین "جانی هالیدی"، مهمترین خواننده راک فرانسه، همراه با انتشار آخرین آلبوم خود که مجموعه ای است از کارهای قدیمی و تازه ی او، کنسرتی هم در سالن المپیای پاریس، "معبد ترانه و ترانه خوانی" اجرا کرد. در این آلبوم تازه او همچنین برای اولین بار دست به خواندن در سبک "بلوز" موسیقی سیاهپوستان آمریکا می زند که ساخته ی "کارلا برونی"، خواننده و همسر رئیس جمهوری فرانسه است.