زمینه ها و زمانه ها

مرز های مطالبات جنبش سبز تا کجاست؟

به قلم : بیژن  برهمندی

تاریخ انتشار مقاله  15/11/2009 به روز شده  15/11/2009 16:25 TU

اخیراعطاءالله مهاجرانی طی نطقی در آمریکا بار دیگر بر مرز های اولیه شعار های جنبش سبز تأکید و آ نها را تغییر ناپذیر ارزیابی کرد.بعقیده اوجنبش سبز ایران تنها تلاشی است برای احقاق حقوق تضییع شده مردم در انتخابات 22 خرداد ، بعلاوه پیگیری آزادی زندانیان سیاسی و سرانجام تقاضای مجازات قاتلان کشتار های اخیر.

 مهاجرانی معتقد است که در جنبش سبز باید به دو مرحله تکیه کرد. اول برکناری رئیس جمهوری و دولت ناشی از تقلب و کودتا و دوم پاسخگوئی رهبر در باره اقدا مها و تصمیماتی که انجام می دهد.

 بنظر او قانون اساسی هر دو مرحله را ممکن میسازد.

 همین روزها محسن آرمین سخنگوی سازمان مجاهدین انقلاب هم طی مصاحبه ای ارتقائ سطح مطالبات راازآسیب های جنبش سبز ارزیابی کرد.  بعقیده او هر چه سطح اهداف و مطالبات را بالا ببریم طبیعتا از دامنه این جنبش کاسته می شود. در حالیکه مزیت این جنبش در گسترده گی آن است.

 این نوع تحلیلها بویژه در میان برخی از هواداران جنبش سبز در خارج از کشور با مخالفت های زیادی روبروست و آ نها ، این روزها در مقالت متعددی بویژه با استناد به برخی از شعارهای مطرح شده در تظاهرات سیزده آبان ، مدعی شد ه اند که اینک جنبش سبز شعار های اولیه خود را پشت سر گذاشته و از رهبران شناخته شده جنبش فاصله گرفته است.

 در مجله رادیوئی زمینه ها و زمانه ها با دعوت از آقایان داریوش همایون نویسنده و فعال سیاسی ، احمد قابل پژوهشگر دینی در ایران و فریدون احمدی فعال سیاسی مقیم آلمان می کوشیم ابعاد و زوایای این اختلافات را مورد بحث و بررسی قرار دهیم.

 در ترسیم مرزهای مطالبات این جنبش داریوش همایون معتقد است که شعار های این جنبش نباید از دست به در رود. او می گوید در ست است که نمی شودجلوی تغییر شعارها را گرفت ولی نباید هم انتظار داشت که تظاهر کنندگان تا حدود غیر قابل تصور پیش روند و ارتباطشان را با اجزاء دیگر .جنبش سبز قطع کنند.

 احمد قابل معتقد است کسانی که در خارج از کشور هستند باید فرض کنند که در فضای امروز ایران آیا شعار های مورد نظرشان را میتوانند مطرح کنند و آزاد هم باشند و بتوانند کارشان را ادامه دهند؟ او اضافه میکند گمان نکنم کسانی -که مایلند شعارهای تندی مطرح شود- بخواهند که این جنبش سرکوب و نابود شود.

 بعقیده فریدون احمدی ، هر دو این گرایش ها ، چه در راستای ساختار شکنی و چه در راستای حفظ این ساختار نه واقعی اند و نه منطبق بر خواست های این جنبش.او میگوید با توجه به اینکه هدف روشن جنبش برقراری دموکراسی در کشور است ، شعار ها را نباید پیش تازاند و فراتر از توان جنبش مطرح کرد.