اخبار
پیش از این در خبر ها
افغانستان
به قلم : شاهرخ بهزادی
تاریخ انتشار مقاله 18/12/2009 به روز شده 18/12/2009 17:24 TU
در حالیکه تا دیروز، پنجشنبه گفتگوهای نمایندگان 193 کشور شرکت کننده در نشست جهانی سازمان ملل متحد بر روی تغییرات آب و هوائی در کپنهاک، دچار وقفه شده بود، از دیشب ، پنجشنبه شب مذاکرات سران 30 کشور شرکت کننده ، امیدهای تازه ای را برای رسیدن به یک موافقت نسبی بوجود آورد.
مذاکرات بر روی پیش نویس بیانه نهائی سران کشورهای شرکت کننده برای مبارزه با گرمایش کره زمین ، با وجود تنش های بسیار در حال پیشرفت است. بر اساس این پیش نویس گرمایش کلی کره زمین نباید از مرز 2 درجه سانتیگراد تجاوزنماید. همچنین تخصیص 100 میلیارد دلار کمک سالانه به کشورهای در حال توسعه در این پیش نویس پیش بینی شده است. شایان توجه است که در این پیش نویس هیچ اشاره ای به سال 2010 بعنوان آخرین مهلت برای اجرای قطعنامه جدید ، نشده است. این کنفرانس جهانی می بایست با صدور قطعنامه ای بپایان برسد که جایگزین قطعنامه کیوتو گردد.موازین اجرائی قطعنامه کیوتو در سال 2012 بپایان میرسد.
در باره این موضوع با " جمشید اسدی" استاد استراتژی اقتصادی در فرانسه گفتگوئی انجام داده ایم.
از وی پرسش میکنیم که چه کشورهائی مانع رسیدن به یک توافق بهینه در این نشست هستند و چه کشورهائی میتوانند برای رسیدن به یک توافق کلی تاثیر گذار باشند؟ وی بطور خلاصه میگوید که کشورهای پیشرفته صنعتی که در آنها جنبش ها و سازمان های حفظ محیط زیست فعال هستند، ناگزیرند که در این نشست جهانی به یک توافق کلی در این خصوص برسند و با دست پر به کشورهایشان بازگردند. اما کشورهای بزرگ نو خاسته صنعتی مانند برزیل، هند و چین که در رویکرد اقتصاد جهانی پیشرفتهای قابل ملاحظه ای نموده و بر اثر رشد اقتصادی بالا میلیونها تن از شهروندان خود را از دور باطل فقر بیرون آورده اند، نسبت به چنین توافق همگانی با دیده تردید مینگرند. این دو قطب مهمی است که در این نشست منافع متفاوتی نسبت باین موضوع دارند.
از "جمشید اسدی" میپرسیم که آیا امکان توافق بر روی این پیش نویس بیانیه نهائی وجود دارد یا نه؟
گفتگو ها
10/01/201115:33 TU
07/01/201117:39 TU
06/01/201116:21 TU
05/01/201116:34 TU
04/01/201116:07 TU
03/01/201116:32 TU
29/12/201015:36 TU
28/12/201015:40 TU
27/12/201015:31 TU
25/12/201015:54 TU