សេដ្ឋកិច្ច

ថ្នាំ "គីណាល់" ខ្មែរ ចំណាយពេលកន្លះសតវត្សរ៍

ដោយ គី សុខលីម

អត្ថបទចុះផ្សាយកាលពីថ្ងៃទី 04/01/2010 កែប្រែលើកចុងក្រោយកាលពីថ្ងៃទី 04/01/2010 13:52 ម៉ោងសកល

ថ្នាំគីណាល់គឺជាថ្នាំដែលផលិតដំបូងគេបង្អស់នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាដោយស្នាដៃកូនខ្មែរសុទ្ធសាធ។ គិតត្រឹមឆ្នាំ ២០១០នេះថ្នាំគីណាល់មានអាយុ៥០ឆ្នាំ។ ថ្នាំគីណាល់បានចំណាយពេលកន្លះសតវត្សរដើម្បីប្រកួតប្រជែងជាមួយថ្នាំបរទេសនៅលើទីផ្សារកម្ពុជាដែលមានទំហំទឹកប្រាក់ ១៥០លានដុល្លារអាមេរិកនាពេលបច្ចុប្បន្ននេះ។

សូមចុចខាងក្រោមដើម្បីស្តាប់ ៖

សេចក្តីអត្ថាធិប្បាយរបស់ គី សុខលីម ពីទីក្រុងភ្នំពេញ

04/01/2010

បោះពុម្ពអត្ថបទ

ផ្ញើអត្ថបទ

ប្រតិកម្មចំពោះអត្ថបទ

លោក កុក សុខគីម អនុប្រធានសហគ្រាសផលិតឧសថ PPM
(រូបថត ៖ គី សុខលីម)

ការប្រកួតប្រជែងរវាងឧសថផលិតនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជានិងឧសថបរទេសនាំចូលកំពុងមានសកម្មភាពយ៉ាងខ្លាំងក្លាប៉ុន្តែបើទោះបីជាយ៉ាងនេះក្តីក៏ផលិតផលឧសថបរទេសនៅតែគ្របដណ្តប់ទីផ្សាររបស់កម្ពុជាដដែល។

ក្នុងចំណោមឧសថខ្មែរដាក់លក់នៅលើទីផ្សារបច្ចុប្បន្ននេះគេសង្កេតឃើញថ្នាំគីណាល់គឺជាថ្នាំដែលបានតស៊ូដណ្តើមទីផ្សារជាមួយថ្នាំបរទេសយ៉ាងស្វិតស្វាញនៅលើទីផ្សារនៃប្រទេសកម្ពុជា។

មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះថ្នាំនេះបាននិងកំពុងពង្រីកខ្លួនទៅកាន់ទីផ្សារបរទេសចំនួន ១៥ប្រទេសផ្សេងទៀតជាពិសេសនៅក្នុងទ្វីបអាហ្រ្វិក។ វាមិនមែនជាការចៃដន្យទេដែលថ្នាំគីណាល់មានឈ្មោះបោះសម្លេងយ៉ាងដូច្នេះ។ អ្នកមានវ័យចំណាស់បន្តិច អាចនៅចងចាំឈ្មោះថ្នាំគីណាល់បានច្បាស់ជាងយុវវ័យជំនាន់ថ្មី។

ថ្នាំគីណាល់របស់ខ្មែរមានប្រវត្តិរបស់វាពិតប្រាកដ។ ឧសថនេះត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយស្នាដៃកូនខ្មែរសុទ្ធសាធកាលពី ៥០ឆ្នាំមុនពោលគឺនៅឆ្នាំ ១៩៦០។ បើគិតត្រឹមឆ្នាំ ២០១០នេះ គីណាល់មានអាយុ ៥០ឆ្នាំរីឯអ្នកផលិតថ្នាំនេះវិញគាត់មានអាយុ ៧៩ឆ្នាំនៅឆ្នាំថ្មីឆ្នាំ ២០១០នេះ។

លោក កុកសុខគីមក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ៦០គឺជាឧសថការីដ៏ឆ្នើមម្នាក់បន្ទាប់ពីទទួលបានសញ្ញាបត្រនៅក្នុងប្រទេសបារាំង។ នៅឆ្នាំ ១៩៦០តែម្តងលោកសុខគីម បានសម្រេចចិត្តបង្កើតថ្នាំគីណាល់ខ្មែរនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។ ការសម្រេចចិត្តផលិតថ្នាំគីណាល់កាលនោះគឺមិនមែនធ្វើឡើងតាមការស្រមើស្រមៃនោះទេតាមពិតវាបានស្តែងឡើងតាមតថភាពជាក់ស្តែងរបស់ប្រទេសកម្ពុជាតែម្តង។ លោកឧសថការី កុកសុខគីម បាននិយាយប្រាប់ថា ៦ឆ្នាំក្រោយពីទទួលបានឯករាជ្យពីប្រទេសបារាំងកម្ពុជាគ្មានអ្វីទាំងអស់។ កង្វះខាតទាំងអស់នេះជំរុញអោយរូបលោកផលិតថ្នាំគីណាល់ដើម្បីព្យាបាលជំងឺចុកចាប់និងគ្រុនក្តៅជូនដល់ប្រជាជនខ្មែរនាសម័យនោះ។

ថ្នាំ គីណាល់
(រូបថត ៖ គី សុខលីម)

ក្រោយពីការផលិតបានរយៈ ១០ឆ្នាំពោលគឺនៅក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ៧០ថ្នាំគីណាល់បានក្លាយទៅជាថ្នាំស្ថិតក្នុងលំដាប់លេខរៀងទីមួយដែលគាំទ្រដោយប្រជាជនខ្មែរហើយសូម្បីតែថ្នាំបារាំងក៏មិនអាចប្រកួតប្រជែងឈ្នះដែរ។

ប៉ុន្តែជាអកុសលនៅក្នុងរបបប៉ុលពត សហគ្រាសផលិតថ្នាំគីណាល់ត្រូវបានបិទទ្វារទាំងស្រុង។ ក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ៨០ថ្នាំនេះមានកំណើតឡើងវិញដែរប៉ុន្តែមិនសូវមានឈ្មោះបោះសម្លេងប៉ុន្មានទេ។

ក្នុងឆ្នាំ ១៩៩៦ថ្នាំគីណាល់ត្រូវបានផលិតឡើងវិញដោយម្ចាស់ដើមគឺលោកកុកសុខគីមដែលបច្ចុប្បន្នលោកជាអនុប្រធានសហគ្រាសផលិតឧសថPPM។ សព្វថ្ងៃនេះ ថ្នាំគីណាល់ បាននិងកំពុងប្រកួតប្រជែងជាមួយថ្នាំបរទេសនៅលើទីផ្សារក្នុងប្រទេសផងនិងកំពុងពង្រីកខ្លួនទៅលើទីផ្សារបរទេសផង។ សម្រាប់ទីផ្សារក្រៅប្រទេសគីណាល់ហាក់បីដូចជាកំពុងទទួលបានការគាំទ្រយ៉ាងពេញទំហឹងប៉ុន្តែសម្រាប់ទីផ្សារក្នុងស្រុកវិញ គីណាល់នៅមិនទាន់អាចឈានទៅកាន់តំណែងលេខមួយដូចក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ៧០នោះទេ។

បើនិយាយជាលក្ខណៈទូទៅ ទីផ្សារឧសថនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាមានការប្រកួតប្រជែងគ្នាខ្លាំងរវាងឧសថនាំចូលនិងឧសថផលិតក្នុងស្រុក។

បើផ្អែកលើតួលេខមួយចំនួន ទីផ្សារឧសថក្នុងប្រទេសកម្ពុជាមានទឹកប្រាក់ប្រមាណជា ១៥០លានដុល្លារអាមេរិក។ ប៉ុន្តែសហគ្រាសឧសថចំនួន ៦នៅកម្ពុជាសព្វថ្ងៃអាចផលិតនិងលក់បានតែ ១០លានដុល្លារប៉ុណ្ណោះពោលគឺលក់បានតែ ៨ភាគរយនៃទីផ្សារសរុបប៉ុណ្ណោះ។

តាមរយៈតួលេខនេះគេពិតជាអាចនិយាយបានថាឧសថបរទេសនាំចូលកំពុងកាន់កាប់ទីផ្សារកម្ពុជា រីឯឧសថផលិតក្នុងស្រុកមានចំណែកតិចតួចបំផុតនៅក្នុងទីផ្សាររបស់ខ្លួន។

និន្នាការនេះគឺវាខុសគ្នាដាច់ស្រឡះកាលពីទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ៦០និង ៧០។កាលនោះប្រទេសកម្ពុជាមានសហគ្រាសផលិតឧសថចំនួន ១៥ដែលអាចគ្របដណ្តប់ទីផ្សាររបស់ខ្លួនបាន ៦០ភាគរយឯណោះ។

ក្រៅអំពីការប្រកួតប្រជែងស្មើភាពអ្នកជំនាញខាងឧសថមួយចំនួននៅតែសម្តែងក្តីព្រួយបារម្ភអំពីឥទ្ធិពលអាក្រក់នៃឧសថក្លែងក្លាយមួយចំនួនដែលកំពុងយាយីដល់សេដ្ឋកិច្ចនៃប្រទេសកម្ពុជា។

ជាក់ស្តែង កាលពីប៉ុន្មានខែមុននេះ ប្រទេសក្នុងសមាគមអាស៊ានចំនួន ៦បានបើកសន្និសិទរួមគ្នាមួយនៅទីក្រុងភ្នំពេញដើម្បីរិះរកមធ្យោបាយប្រយុទ្ធប្រឆាំងនិងឧសថក្លែងក្លាយ៕