Rozmowa z prof. Ireną Lipowicz

Teoria trawnika

Tekst z  20/11/2009 Ostatnia aktualizacja 22/11/2009 17:08 TU

Profesor Irena Lipowicz

Krzyżowa na Dolnym Śląsku, gdzie niemiecki kanclerz Helmut Kohl i polski premier Tadeusz Mazowiecki przekazali sobie 12 listopada 1989 roku znak pokoju, otwierając tym samym nową epokę stosunków polsko-niemieckich, jest dziś przede wszystkim miejscem spotkań młodzieży. W murach pałacu i w przyległych budynkach gospodar­czych – w stajni, stodole, oborze i spichlerzu – gdzie dziś mieszczą się sale gimnastyczne i konferencyjne, restauracje i hotele – spotykają się od lat nie tylko młodzi Polacy i Niemcy, ale i przedstawiciele innych nacji. W ciągu kilku lat od pamiętnej mszy pojednania Krzyżowa zmieniła się bowiem nie do poznania. Jej renowację sfinansowały rządy obu państw, Niemiec i Polski, za pośrednictwem stworzonej właśnie w tym celu Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej. Dlaczego to właśnie Krzyżowa zrobiła taką karierę? Nasz korespondent Marek Pędziwol spytał o to profesor Irenę Lipowicz, która od dwóch lat stoi na czele Fundacji.

Prof. Irena Lipowicz, prawnik, wykładowca na Katedrze Prawa Admi­nistracyjnego Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie; członek zarządu i dyrektor Fundacji Współpracy Polsko-Nie­mieckiej (wraz z Albrechtem Lemppem); ­prze­wodnicząca Forum Polsko-Niemieckiego (razem z prof. Gesine Schwan).

Prof. Lipowicz była posłanką Sejmu I, II i III kadencji (od 1991 do 2000 roku); kandydowała jako bezpartyjna z list Unii Demokratycz­nej, potem Unii Wolności. Mandat złożyła w 2000 roku, kiedy została ambasadorem Polski w Austrii. Po powrocie do kraju w 2004 roku stała się pełno­moc­nikiem ministra spraw zagranicz­nych do spraw stosunków polsko-nie­mieckich. Wraz ze swym przełożonym, ministrem Stefanem Mellerem, odeszła z rządu w 2006 roku, gdy zasiadł w nim szef Samoobrony An­drzej Lepper.