دسترسی به محتوای اصلی
بررسی روزنامه‌های فرانسه

پایان سال ٢٠١٨ و آغاز ریاست جمهوری "بولسونارو"

Jair Bolsonaro نخست وزیر برزیل از آغاز سال ٢٠١٩، به عنوان یکی از نمادهای پوپولیسم یا عوامگرایی شهرت یافته است.
Jair Bolsonaro نخست وزیر برزیل از آغاز سال ٢٠١٩، به عنوان یکی از نمادهای پوپولیسم یا عوامگرایی شهرت یافته است. Photo Eraldo Peres. AP

روزنامۀ لیبراسیون در شمارۀ امروز خود که در واقع یکی از آخرین شماره‌های سال ٢٠١٨ است، نگاهی به رویدادهای این سال دارد و به ویژه بر چند پدیده بیشتر تکیه می‌کند: اعتراضات اجتماعی، جام جهانی فوتبال، مهاجران و پناهجویان آواره و قدرت گرفتن گرایش‌های افراطی و عوام‌گرا در گوشه و کنار دنیا...

تبلیغ بازرگانی

در ارتباط با قدرت گرفتن گرایش‌های افراطی، تمام روزنامه‌های فرانسوی برای وضعیت برزیل و به قدرت رسیدن "بولسونارو" اهمیت زیادی قائل شده‌اند. نباید فراموش کرد که برزیل هفتمین اقتصاد جهان امروز است و تغییرات سیاسی در این کشور، نه تنها در آمریکای لاتین که در تمامی جهان انعکاس خواهد یافت.

به غیر از لیبراسیون روزنامۀ فیگارو هم آغاز رسمی حکومت آقای "بولسونارو" را در برزیل گوشزد می‌کند. او که از آغاز سال ٢٠١٩ رئیس جمهور برزیل خواهد بود به عنوان یکی از نمادهای پوپولیسم یا عوامگرایی شهرت یافته است. فیگارو که با اشاره به موقعیت جغرافیایی برزیل، به "بولسونارو" لقب "دونالد ترامپ حارهّ‌ای" داده می‌نویسد: «باید مراقب بود. بولسونارو که عمیقاً نظام‌های دیکتاتوری را تحسین می‌کند، قول داده که تمام اختیارات را برای مبارزه با قاچاق، به پلیس بدهد»... حالا از این نوع تصمیم‌ها چه بیرون بیاید معلوم نیست.
روزنامۀ لیبراسیون هم می‌نویسد: «بولسونارو روی خستگی و دلزدگی مردمی حساب می‌کند که از افزایش جرم و جنایت و فساد در کشورشان به ستوه آمده‌اند».
چنان که فیگارو می‌نویسد، دوران ریاست جمهوری "لولا" و حکومت چپ، میلیون‌ها برزیلی را از فقر بیرون کشید، اما در عین حال باعث شد که فساد، بزهکاری و بدهی‌های کشور به مرز انفجار برسند.

روزنامۀ عصر لوموند تیتر بزرگ صفحۀ اول را چنین انتخاب کرده است: «در برزیل راست افراطی به قدرت می‌رسد». لوموند معتقد است که پیروزی "بولوسونارو" در انتخابات ریاست جمهوری، به معنای «پیروزی نظامیان و همۀ کسانی است که دلتنگ دیکتاتوری‌اند».
لوموند می‌افزاید که "بولسونارو" از نظر فکری و سیاسی، به "دونالد ترامپ" و همچنین به "سالوینی" ایتالیایی و "ویکتور اوربان" مجارستانی نزدیک است.

ماجراهای دنباله‌دار "الکساندر بنالا"
موضوع دیگری که مربوط به سیاست داخلی فرانسه است اما جنجال فراوان آفریده و در همۀ روزنامه‌ها نقل شده، همچنان ماجراهای آقای "الکساندر بنالا"، شخصیت سؤال‌برانگیز و ظاهراً بسیار نزدیک به رئیس جمهوری امانوئل ماکرون است. فیگارو می‌نویسد: «سر و کلۀ الکساندر بنالا دوباره پیدا شد. کاخ الیزه خیال می‌کرد از شر دردسرهای او راحت شده اما حالا دوباره با ماجرای دیگری به میدان آمده است».

در تابستان گذشته، ویدئوهایی در رسانه‌های بزرگ فرانسه پخش شد که رفتار خشونت‌آمیز فردی را که ظاهراً پلیس بود، علیه چند نفر از تظاهرکنندگان خیابانی نشان می‌داد. هویت این فرد افشا شد و مردم فهمیدند که او "الکساندر بنالا"، رسماً به نیروهای پلیس تعلق ندارد اما به عنوان محافظ شخصی امانوئل ماکرون کار می‌کند. این ماجرا تا چند هفته خوراک رسانه‌ها شد و مخالفان رئیس جمهور هم تا جایی که می‌شد از آن بهره‌برداری کردند.
حالا معلوم شده که ایشان گذرنامۀ سیاسی هم دارند و همین چند هفته قبل با این گذرنامه به آفریقا سفر کرده‌اند. وزارت امور خارجه می‌گوید آقای بنالا می‌بایست پاسپورت سیاسی را پس می‌داده اما نداده است! جالب اینجاست که الکساندر بنالا می‌گوید گذرنامه را مسترد کرده ولی همین یکی دو ماه قبل، دوباره آن را گرفته است!
روزنامۀ لوموند می‌پرسد: «چه کسی گذرنامه را به "بنالا" پس داده؟ معلوم نیست»...
پرسش دیگری که کنجکاوی زیادی برانگیخته و توسط روزنامۀ لوموند نیز مطرح شده، چنین است: «آقای بنالا چه نوع روابطی با رئیس‌جمهور دارد؟ بعد از جنجال تابستان گذشته رسماً گفته شد که او دیگر هیچ سمتی در کاخ الیزه ندارد اما اطرافیان می‌گویند که وی همچنان با برخی اعضای دفتر ریاست جمهوری در تماس است و به طور منظم با آنان تبادل نظر می‌کند».

دریافت رایگان خبرنامهبا خبر-پیامک های ما اخبار را بصورت زنده دریافت کنید

اخبار جهان را با بارگیری اَپ ار.اف.ای دنبال کنید

این صفحه یافته نشد

صفحۀ مورد توجۀ شما یافته نشد.