دسترسی به محتوای اصلی
ناسا، منظومۀ جدید

یک منظومۀ تازه مرکب از ۷ سیاره و یک ستارۀ کوتوله کشف شد

سیّارات منظومۀ تازه ای که ناسا کشف آنرا روز چهارشنبه ۲۲ فوریه ۲۰۱۷/ ۴ اسفند ۱۳۹۵ اعلام کرد.
سیّارات منظومۀ تازه ای که ناسا کشف آنرا روز چهارشنبه ۲۲ فوریه ۲۰۱۷/ ۴ اسفند ۱۳۹۵ اعلام کرد. NASA

یک گروۀ بین‌المللی از اختر‌شناسان از کشف یک منظومۀ تازه مرکب از ۷ سیارۀ هم اندازۀ زمین و یک ستارۀ کوتوله پرده برداشت. بر اساس نخستین مشاهدات، سه سیّارۀ این منظومۀ تازه دارای اقیانوس‌های آب مایع بوده و بنابراین احتمال بسیار می‌رود که در آنها حیات وجود داشته باشد. این کشف تازه، روز چهارشنبه ۲۲ فوریه/ ۴ اسفند، توسط ناسا (سازمان ملّی هوانوردی و فضائی آمریکا) اعلام شد و همزمان در مقاله‌ای بقلمِ گروه اختر شناسانِ شرکت کننده در این طرح تحقیقاتی، در پایگاۀ اینترنتی نشریۀ علمی پر اعتبار «نیچِر» به چاپ رسید.

تبلیغ بازرگانی

این ۷ سیّاره که درجۀ حرارت آنها نزدیک به دمای زمین است حول یک ستارۀ کوچک کم نور و سرد در گردش‌اند و بیرون از منظومۀ شمسی در کهکشان و «تنها» در فاصلۀ ۴۰ سال نوری از زمین قرار دارند.

«میکائل ژِلون»، از دانشگاه «لییِژ» در بلژیک و رئیس گروه تحقیق و مولف اصلی مقاله‌ای که در نشریۀ «نیچر» به چاپ رسیده، می گوید «این نخستین بار است که این تعداد سیّارۀ هم اندازۀ زمین که شماری از آنها بالقوه «زیست پذیرند» کشف و ترکیب اتمسفر آنان تعیین و تحقیق در جهت دست یافتن به نشانه‌های شیمیائی حیات در آنها در حال انجام است».

این کشف بگفتۀ «دیدیه کِلوز» از دانشگاه ژنو و یکی از مولفین مقالۀ یاد شده، «بدون تردید یکی ازمهمترین یافته‌های بشر در زمینۀ سیارات خارج منظومۀ شمسی محسوب می‌شود». هر چند تا کنون ۳۴۴۹ سیّاره خارج از منظومۀ شمسی شناسائی شده است، امّا این نخستین بار است که ۷ سیاره در یک منظومه واحد کشف می‌شود.

«آموری ترییو»، پژوهشگر در دانشگاه کمبریچ و یکی دیگر از اعضای گروه اکتشاف منظومۀ تازه که «تراپیست ۱» نام گرفته، می گوید با این کشف «اینک زمینۀ پژوهش حیات در خارج از منظومۀ شمسی» بصورت دقیق‌تری فراهم آمده است.

پیش از این سه سیارۀ این منظومه توسط تلسکوپ «تراپیست» ساخت بلژیک که در رصدخانۀ شیلی مستقر شده، کشف گردیده بود. این بار با استفاده از تلسکوپ فضائی «اسپیتزر» مجهز به تابش فروسرخ که توسط ناسا ساخته شده است، کلیۀ این مجموعه کشف و مشاهده شد.

آنچه برای اختر شناسان جالب توجه است، اندازۀ تقریباً یکسان این هفت سیاره است. دورۀ سال با این حال در سیّارات این منظومه بسیار کوتاه تر از سال کرۀ زمین است: زمان گردش شش سیّارۀ این منظومه بدور «خورشید خود» بین یک روز ونیم تا دوازده روز بیشتر بطول نمی‌انجامد. بعلاوه این سیّارات بروی خود نمی‌گردند و بنا براین هر یک از آنها همواره یک نیمۀ تاریک دارد. این ۷ سیارۀ همچنین بسیار بیکدیگر نزدیک هستند و به گزارش ناسا، اگر فردی بر روی یکی از آنها بایستد، می تواند ابرهای سیارۀ پهلوئی را مشاهده کند.

تحقیقات همچنین نشان می دهد که شش سیارۀ نخست جامد بوده و از مواد معدنی و سنگ تشکیل شده است.ترکیب سیارۀ آخر هنوز کاملاً مشخص نشده است.

ناسا و اخترشناسان شرکت کننده در این طرح تحقیقاتی اینک امیدوارند که با استفاده از تلسکوپ های جدید که زودی به فضا فرستاده خواهند شد، بتوانند ناشناخته‌های دیگر این سیّارات را کشف کنند. تلسکوپ «جیمز وب» قرار است سال آینده توسط ناسا به فضا فرستاده شود.

دریافت رایگان خبرنامهبا خبر-پیامک های ما اخبار را بصورت زنده دریافت کنید

اخبار جهان را با بارگیری اَپ ار.اف.ای دنبال کنید

این صفحه یافته نشد

صفحۀ مورد توجۀ شما یافته نشد.