دسترسی به محتوای اصلی
خبر - نوشتاری

مرگ مانو دی بانگو ستاره موسیقی آفریقا: نخستین قربانی بزرگ ویروس کرونا در دنیای هنر

حدود دو سال قبل، بخش موسیقی رادیو بین المللی فرانسه که به ویژه در دنیای موسیقی آفریقایی معیار و منبعی معتبر شناخته می شود، مانو دی بانگو را یکی از شخصیت های کلیدی پایان سده بیستم عنوان داد و نوشت: شخصیت مانو دی بانگو از جهان موسیقی بسیار فراتر رفته و فصل مشترکی برای هنر، فلسفه و مردمشناسی بنیاد نهاده است.
حدود دو سال قبل، بخش موسیقی رادیو بین المللی فرانسه که به ویژه در دنیای موسیقی آفریقایی معیار و منبعی معتبر شناخته می شود، مانو دی بانگو را یکی از شخصیت های کلیدی پایان سده بیستم عنوان داد و نوشت: شخصیت مانو دی بانگو از جهان موسیقی بسیار فراتر رفته و فصل مشترکی برای هنر، فلسفه و مردمشناسی بنیاد نهاده است. RFI/Anthony Ravera
متن توسط : فرید وهابی
3 دقیقه

روز سه شنبه ٢٤  مارس مانو دی بانگو موسیقیدان و نوازنده بزرگ ساکسوفون به علت ابتلا به ویروس کرونا، در ٨٦ سالگی درگذشت. به گفته فرانک ریستر وزیر فرهنگ فرانسه که خود نیز به ویروس کرونا مبتلا شده، «جهان موسیقی یکی از افسانه های خود را از دست داد». مانو دی بانگو به عنوان یکی از مهم ترین چهره های جاز آفریقایی و همچنین یکی از آفرینندگان سبک موسیقی جهانی (Worldmusic) شناخته می شود. 

تبلیغ بازرگانی

ابتلای مانو دی بانگو به ویروس کرونا از یک هفته قبل توسط خود او اعلام شد. او آخرین هفته عمر را در بیمارستانی در پاریس گذراند.

مانو دی بانگو یکی از مشهورترین موسیقیدانان آفریقایی در دنیای غرب به شمار می آید. او بارها گفته بود: «در گوش من موسیقی باخ و هندل با زبان مادری (کامرونی) مخلوط می شود»...

اما طبعاَ در مقام نوازنده خبره ساکسوفون، دی بانگو نمی توانست با دنیای جاز بیگانه باشد. همین مخلوط غیرمعمول – زبان و فرهنگ کامرونی، موسیقی کلاسیک اروپایی و جاز ـ  بود که به موسیقی مانو دی بانگو رنگ و طنینی ویژه می داد. شاید به همین دلیل است که او را یکی از پدران موسیقی جهانی (Worldmusic) و همچنین «پلی میان آفریقا و غرب» نامیده اند.  

فخر قاره آفریقا

بلافاصله بعد از انتشار خبر درگذشت مانو دی بانگو، موج ستایش، افسوس و بزرگداشت از همه سو برخاست. مارتین میسونیه، یکی از تهیه کنندگان تاریخی سبکی که به «موسیقی جهانی» شهرت دارد گفت: دی بانگو برای دنیای موسیقی میراث بزرگی به جا گذاشت. او تمام دنیا را به رقص درمی آورد و در این کار استعداد و قابلیتی حیرت انگیز داشت.

یوسو ندور یکی دیگر از موسیقیدانان بزرگ آفریقا نیز نوشت: دی بانگو فخر قاره آفریقا بود.

مانو دی بانگو از اوایل دهه ١٩٧٠ در اروپا و سپس آمریکا شناخته شد. نخستین ساخته او که شهرت گسترده پیدا کرد قطعه ای بود که در تجلیل از تیم ملی فوتبال کامرون ساخته بود. ریتم و شادی و هیجانی که در این قطعه حس می شد، نه تنها طرفداران فوتبال که یکباره تمامی جهان را به رقص و پایکوبی دعوت کرد. با همین قطعه، موسیقی دی بانگو به محفل «دی جی»های آمریکایی وارد شد و چنان شهرتی یافت که چند سال بعد، حتی مایکل جکسون به کپی برداری از او متهم شد.

سه کیلو قهوه

مانو دی بانگو زندگی خود را در کتابی حکایت کرده است. از جمله او چگونگی مهاجرت به فرانسه را در پانزده سالگی شرح می دهد و می نویسد که بعد از سه هفته سفر با کشتی به بندر مارسی رسید. پدرش برای تاَمین هزینه زندگی پسر نوجوان سه کیلوگرم قهوه در چمدانش گذاشته بود. در سالهای بعد از جنگ دوم که قهوه در اروپا کمیاب بود، مانو دی بانگو سه ماه نخست زندگی در فرانسه را به لطف همین سپرده پدر از سر گذراند...

اما دو سه سال بعد، وقتی پدرش خبردار شد که پسرش در کلوبهای جاز نوازندگی می کند، کمک هزینه را قطع کرد. این وضعیت باعث شد که نوازنده جوان به طور جدی تر به موسیقی بپردازد و برای کسب درآمد با خوانندگان راک و پاپ همکاری کند.

سالها نوازندگی در کنار خوانندگان گوناگون، مانو دی بانگو را به موسیقیدانی «همه کاره» تبدیل کرد: بداهه نواز، مجلس گرم کن، مسلط بر ارکستر و البته آهنگساز.

 طی سه دهه اخیر، حضور مانو دی بانگو در هر نمایش یا کنسرت کافی بود تا موفقیت برنامه در جهار گوشه جهان تضمین شده باشد.

حدود دو سال قبل، بخش موسیقی رادیو بین المللی فرانسه که به ویژه در دنیای موسیقی آفریقایی معیار و منبعی معتبر شناخته می شود، مانو دی بانگو را یکی از شخصیت های کلیدی پایان سده بیستم عنوان داد و نوشت: شخصیت مانو دی بانگو از جهان موسیقی بسیار فراتر رفته و فصل مشترکی برای هنر، فلسفه و مردمشناسی بنیاد نهاده است.

 

دریافت رایگان خبرنامهبا خبر-پیامک های ما اخبار را بصورت زنده دریافت کنید

اخبار جهان را با بارگیری اَپ ار.اف.ای دنبال کنید

این صفحه یافته نشد

صفحۀ مورد توجۀ شما یافته نشد.