روزنامه های فرانسه

آیا معترضین ایران جرأت می کنند به خیابان بریزند؟

@fotolia
۶ دقیقه

بعضی از ایرانی ها فکر می کنند که حضور عبدالله گل رییس جمهوری ترکیه در ایران، مانع راه انداختن حمام خون توسط رژیم می شود و بعضی تظاهرات امروز را موقعیتی برای نشان دادن مقاومت سبزها پس از یکسال سکوت می دانند.

تبلیغ بازرگانی

خبرنگار لوموند، مقاله خود را در ارتباط با راه پیمایی 25 بهمن، با این سؤال آغاز می کند که آیا مردم جرأت می کنند که علیرغم سرکوب شدیدی که پس از اعتراض به نتایج انتخابات ریاست جمهوری متحمل شده اند، به خیابان بریزند؟
نویسنده، با اشاره به عکس العمل مقامات دولتی به درخواست برگزاری راهپیمایی 25 بهمن در همبستگی با مبارزه مردم مصر و تونس با "دیکتاتور"، یادآوری می کند که علیرغم تعریف و تمجید های دولتی از جنبش مصر، تلویزیون بی بی سی که حوادث مصر را دنبال می کرد در ایران فیلتر شد. نویسنده همچنین به حصر خانگی مهدی کروبی و اقدامات مشابه درمورد میرحسین موسوی، بازداشت معترضین و تهدید مردم برای عدم شرکتشان در تظاهرات اشاره دارد و تأکید می کند که با این حال تحرک "سبزها" متوقف نشده و 45 هزار نفر در فیس بوک از این راه پیمایی اعلام حمایت کرده اند. وی می افزاید که احزاب سیاسی اصلاح طلب، دانشجویان، گروهی از نمایندگان سابق مجلس و خانواده زندانیان سیاسی نیز حمایت خود را از این حرکت اعلام نموده اند.
مقاله، همچنین به زهرا رهنورد و انتشار نامه ای از سوی وی در روز یکشنبه مبنی بر اعلام حمایت گروهی از زندانیان سیاسی از درون زندان اشاره می کند و از سوی دیگر بر اساس خبرهایی که از درون ایران دریافت کرده، خبر می دهد که در تهران خیابان های مسیر عبور مردم تحت کنترل امنیتی است و لباس شخصی ها و پلیس، مساجد را اشغال کرده اند تا تظاهر کنندگان در آن تجمع نکنند یا پناه نگیرند.
خبرنگار لوموند از قول تحلیلگران ایرانی می نویسد که بعضی از ایرانی ها فکر می کنند که حضور عبدالله گل رییس جمهوری ترکیه در ایران، مانع راه انداختن حمام خون توسط رژیم می شود و بعضی تظاهرات امروز را موقعیتی برای نشان دادن مقاومت سبزها پس از یکسال سکوت می دانند.
مقاله لوموند که با سؤال درمورد جرأت مردم برای حضور در خیابان شروع شد، بازهم با سؤالی که آن را باز گذاشته است پایان می یابد که آیا تظاهرات، صورت می گیرد؟

پیامد حوادث تونس و مصر در الجزایر و کشورهای منطقه همچنان در روزنامه های امروز فرانسه مورد بحث و تحلیل است.
لیبراسیون، این سؤال را مطرح می کنند که آیا اکنون نوبت الجزایر است؟
سرمقاله نویس لیبراسیون، بسیج 30 هزار نفر پلیس در مقابل چند هزار معترض در الجزایر را گواهی بر آگاهی رژیم حاکم بر نامشروع بودن خود می داند و می نویسد رژیم برای ترساندن مردم از خطر جنگ داخلی صحبت می کند و سعی دارد با تکیه بر زخم های تاریخی جنگ استقلال طلبانه این کشور، میان مخالفان شکاف بوجود آورد.
سیاستی که به نظر لیبراسیون نتیجه نخواهد داد و راه حل کهنه دیکتاتور ها نمی تواند مردم الجزایر را از حق دموکراسی محروم کند.
لیبراسیون، ایران را نیز در لیست کشورهای عرب قرار داده و تحت عنوان "دنیای جوشندۀ عرب"، عکس العمل جمهوری اسلامی ایران را به تغییرات سیاسی اخیر، در ردیف تونس و یمن و فلسطین منعکس کرده و با اشاره به سخنان مقامات رسمی ایران در مورد تحسین حرکت مردم تونس و مصر و شکست آمریکا در منطقه، از تلاش حکومت در خاموش کردن صدای معترضین داخلی می نویسد.
"اوبر ودرین"، وزیر سابق امور خارجه فرانسه نگاه دیگری به نقش آمریکا و جامعه بین المللی در منطقه دارد . وی در مصاحبه ای با روزنامه لاکروا، جنبش مردم تونس و مصر را جوششی درونی می داند و معتقد است که آمریکا علیرغم اجرای نقش درارتباط با ارتش مصر، نفوذی محدود دارد.
در همین جا باید اشاره کنم که سیاست فرانسه و موضع نیکولا سارکوزی در مقابل مبارک که او را مردی پرجرأت خوانده بود، مورد انتقاد شدید روزنامه اومانیته قرار گرفته که به رییس جمهوری فرانسه می گوید، به جای تحسین حسنی مبارک باید شهامت مردم مصر را تبریک بگوید.
به نظر سیاستمدار فرانسوی در لاکروا بر می گردیم و از قول او می خوانیم که غرب باید بپذیرد که مصر آینده، اندکی اسلامی تر و بخصوص ناسیونالیست تر خواهد بود و این حقیقتی است که اروپا باید با پذیرش آن نقش مثبت تر و در عین حال هشیارانه تری ایفا کند. وی به اسراییل نیز توصیه می کند که خود را با مصر جدید تطبیق دهد و تکانی خورده موضع خود را عوض کند.
حال که به ضرورت تغییرات سیاسی در روابط اسراییل و اعراب اشاره کردیم، نگاهی نیز به آمادگی مقامات فلسطینی و اسراییلی می اندازیم.
فیگارو در مقاله ای با عنوان محمود عباس انتخابات مجلس و ریاست جمهوری را فرا می خواند، می نویسد که رهبر تضعیف شده حکومت خودگردان فلسطین امیدوار است که به این ترتیب قدرت را از دست حماس خارج کند.
خبرنگار فیگارو در بیت المقدس، دلایل متعددی برای این امر بر می شمرد که یکی پرکردن خلاء اداری موجود و دیگری جلوگیری از ریختن مردم به خیابان به سبک مصر و تونس، و بالاخره کسب مشروعیت مردمی در رقابت با حماس است که از قدرت گیری اخوان المسلمین در مصر الهام می گیرد.
اما چنانچه نویسنده تأکید می کند، امیدی به پیشرفت این طرح نیست زیرا اسلام گرایان که در انتخابات سال 2006 برنده شده اند، هیچ تمایلی به تجدید نظر در موقعیتشان ندارند و از این رو حماس با انتخابات جدید مخالفت می کند. این در حالیست که دولت محمود عباس پس از علنی شدن مذاکرات و توافق های پنهانی با اسراییلیان ضعیف تر شده است.
مقصود نویسنده، استعفای صائب عریقات نماینده فلسطین در مذاکرات صلح خاور میانه است که لوموند به تفصیل به توضیح دلایل آن پرداخته است.

دو مطلب کوتاه در ارتباط با افغانستان
لیبراسیون: کمک مالی به افغانستان در دوره توقف عملیات جنگی در زمستان، قرار بود تا برای مناطقی که از دست شورشیان خارج شده امکانات توسعه و بهبود زندگی را فراهم سازد.
از جمله در حومه قندهار،آیساف از طریق عملیات "همکاری" در مناطق شورشی جای پایی برای خود باز کردند. عملیات دیگری از این نوع انجام شد که "پول در مقابل کار" نام داشتو در آن به افغان هایی که به قصبه خودشان باز می گشتند پولی در مقابل کار پرداخت می شد. هزاران نفر به این ترتیب از ناتو مزد می گرفتند. این افراد اکنون مورد هدف طالبان هستند که حملات آنان در سه سال گذشته افزایش یافته است.
لاکروا: جایزه عکاسی معتبر خبرنگار عکاسی امسال به "جودی بیه بر" تبعه آفریقای جنوبی تعلق گرفت که عکسی از چهرۀ بی بی عایشه، زن افغانی که بینی اش توسط طالبان بریده شده بود، گرفته بود. دو عکاس خبرگزاری فرانسه نیز بابت گزارش هایشان از زلزله هائیتی و یک سری عکس در اتباط با آتشفشان برومو در اندونزی جایزه دریافت کردند.

دریافت رایگان خبرنامهبا خبر-پیامک های ما اخبار را بصورت زنده دریافت کنید

اخبار جهان را با بارگیری اَپ ار.اف.ای دنبال کنید