بررسی روزنامه‌های امروز فرانسه

آینده برجام بدون حضور آمریکا

امانوئل ماکرون، رئیس جمهوری فرانسه و آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان در شهر "آخن" آلمان. پنج‌شنبه ۲۰ اردیبهشت/ ١٠ مه ٢٠۱٨
امانوئل ماکرون، رئیس جمهوری فرانسه و آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان در شهر "آخن" آلمان. پنج‌شنبه ۲۰ اردیبهشت/ ١٠ مه ٢٠۱٨ REUTERS/Thilo Schmuelgen

با اعلام خروج آمریکا از برجام، تلاش‌های دیپلماتیک در اروپا برای یافتن راهی در جهت اجرایی کردن مفاد توافق‌ها بدون حضورآمریکا، دوچندان شده است. آیا بدون آمریکا و بویژه تهدیدهای سفت و سخت رئیس جمهوری آمریکا علیه شرکت‌های طرف معامله با ایران، ادامه اجرای مفاد برجام ممکن خواهد بود؟ این پرسشی است که محافل سیاسی و مطبوعاتی اروپا از ٤٨ ساعت پیش به آن می‌پردازند.

تبلیغ بازرگانی

فیگارو، روزنامه گرایش راست فرانسه، از نشانه‌های آغاز یک بحران میان ترامپ و اروپا سخن می‌گوید. این روزنامه می‌نویسد: با خروج از برجام، رئیس جمهوری آمریکا به متحدین خود پشت کرد و حتی آنها را تهدید به تحریم نمود.
فیگارو در یکی از گزارش‌های خود در این باره، به احتمال عمیق‌تر شدن کُدورت میان ترامپ و  اروپا اشاره می‌کند و می‌نویسد: رئیس جمهوری آمریکا درب را به روی ادامه روند اجرایی برجام با اروپا بست.
فیگارو می‌افزاید: دونالد ترامپ، نه تنها درب خروجی را بست، بلکه به طور یک‌جانبه متحدین اروپایی خود را به تحریم درصورت معامله با ایران تهدید کرد؛ تهدیدی که به گفته وی از همین امروز لازم‌‌الاجرا خواهد بود. فیگارو می‌نویسد: در واقعیت امر، هدف سیاست رئیس جمهوری آمریکا این است که اروپا را در مورد برنامه اتمی ایران و کل سیاست خاورمیانه با خود همراه نماید.
فیگارو در بخش دیگری از گزارش خود می‌نویسد: و حالا اروپا چه باید بکند؟ چه رئیس جمهوری آمریکا در سخنان خود صادق باشد یا نباشد، اروپا باید از هم‌اکنون به دنبال توافق جامع تازه‌ای باشد برای کنترل همه ابعاد فعالیت‌های جمهوری اسلامی ایران در برنامه اتمی و سیاست منطقه‌ای این کشور و این مسئولیت سنگین تازه‌ای است که بر دوش اروپائیان قرار گرفته است.
فیگارو می‌نویسد: درحال حاضر روند چگونگی اقدامات آینده اروپا به تصمیمات نشست وزرای خارجه ٢٨ کشوردربلغارستان بستگی خواهد داشت که روزپنجشبه آینده دربلغارستان برگزارمی‌شود، ولی پیش ازآن آنچه بدیهی به نظر می‌رسد این است که توافقی که اروپا برای به انجام رسیدن آن سال‌ها تلاش کرده بود در اغما فرو رفته است.
سرمقاله نویس فیگارو تحت عنوان «نسیم سرد میان دوسوی اتلانتیک» می‌نویسد: این که ترامپ به یک باره به متحدین خود پشت کرده و خود را به عنوان "ژندارم اقتصاد جهانی" در کانون تصمیمات بین‌المللی قرار می‌دهد؛ طبیعی است که متحدین خود در اروپا را خشمگین کند.
سرمقاله نویس فیگارو می افزاید: با تعمیم دادن دامنه تحریم های ایران به پهنه اقتصادی اروپا در معاملات با ایران، رئیس جمهوری آمریکا در واقع شرکت های اروپایی را در وضیعیتی قرار می دهد که غیرقابل پذیرش برای اروپاست.
"پاتریک سن پُل"، در پایان یادآوری می کند که در عین حال بحران کنونی میان دو سوی اتلانتیک می تواند موهبتی برای یک جهش سیاسی استقلال طلبانه در اروگاه اروپا باشد، بدین معنی که با تردید در مقابل تضمین چتر امنیتی آمریکا بر روی اروپا شاید قاره پیر به این فکر بیفتد که به طور جدی به یک استراتژی مستقل اروپایی بدون نیاز به آمریکا نیاز دارد و کوشش کند که امکانات آنرا فراهم آورد.

ایران و خروج آمریکا از برجام تیتر اول لیبراسیون را نیز به خود اختصاص داده است. لیبراسیون تحت عنوان پیش به سوی ایران بدون آمریکا می‌نویسد: دونالد ترامپ با زیر پا نهادن توافق‌های برجام ثبات خاورمیانه را در خطر قرار داده است. لیبراسیون می‌افزاید: اکنون چشم‌ها به اروپا دوخته شده است.
سرمقاله نویس لیبراسیون نیز به چشم فاصله گرفتن اروپا از آمریکا پس از سیاست‌های دونالد ترامپ می پردازد و می نویسد: رئیس جمهوری آمریکا به طور دو فاکتو با اقدام خود اروپا را در مقابل دو انتخاب سخت قرار داد، بدین معنی که یا اروپا باید به دیکته شدن سیاست اقتصاد بین‌المللی از سوی آمریکا تمکین کند، یا اینکه خود به طور جدی به سوی تبدیل کردن اتحادیه به یک قدرت اقتصادی و سیاسی مستقل حرکت نماید.
سرمقاله نویس لیبراسیون می افزاید: گفتن در این باره آسانتر از انجام آن است؛ با این حال اکنون که با وضعیت تازه، اکثریت اعضای اتحادیه به این نظر واحد نزدیک شده اند و در این راه چین را همراه خود دارند، باعث تأسف خواهد بود که چنین فرصتی مغتنم شمرده نشود.

در لوموند، روزنامه عصر فرانسه، چندین گزارش به درگیری‌های اخیر میان اسرائیل و ایران در سوریه اختصاص یافته. لوموند می‌نویسد: واقعیت در بحران سوریه این است که تنها با عملیات نیروی هوایی روسیه نمی‌شد رژیم اسد را نجات داد؛ در واقعیت امر، این کمک‌های بی دریغ مالی، نظامی و سیاسی حکومت تهران بود که رژیم اسد را نجات داد؛ امروزایرانی ها به روس ها در سوریه نیاز دارند، اما این یک نیاز یک‌طرفه نیست، حکومت ایران خواهان بهره برداری از کمک های خود به رژیم اسد است، از این رو خواهان ایجاد پایگاه‌های نظامی در خاک سوریه است که اسرائیل با آن بشدت مخالفت می‌کند. عامل شعله‌ور شدن آتش در این تعارض منافع باید دید.

لوموند می‌افزاید: از شش سال پیش، اسرائیل در فرصت‌های گوناگون مواضع حزب الله در خاک سوریه را مورد حمله قرارداده است، اما پس از خاموشی نسبی جنگ در داخل سوریه است که از چند ماه پیش درگیری میان نیروهای ایرانی و اسرائیلی صورتی جدی به خود گرفته.

دریافت رایگان خبرنامهبا خبر-پیامک های ما اخبار را بصورت زنده دریافت کنید

اخبار جهان را با بارگیری اَپ ار.اف.ای دنبال کنید