بررسی هفته نامه های فرانسه

از اوج گیری ویکی لیکس تا افول منوچهر متکی

۵ دقیقه

آخرین یک شنبه از سال 2010 میلادی را پشت سر می گذاریم، در این هفته پایانی سال میلادی، نگاهی می اندازیم به مهمترین مطالب جهان که در نشریات فرانسه، انعکاس بیشتری داشته اند. انتشارصدها هزار سند محرمانه از سوی پایگاه اینترنتی "ویکی لیکس" توجه تمام جهان را به خود جلب کرد.

تبلیغ بازرگانی

 هفته نامه لوموند، در شماره اخیر خود می نویسد : رسانه های انگلیسی زبان، در تابستان سال 2007 میلادی، گزارشی تکاندهنده که بر روی اینترنت منتشر شده بود، را مشاهده کردند. تاریخ انتشار این گزارش به 3 سال پیش از آن بر می گشت که توسط یک مرکز مشاوره بین المللی، از فساد گسترده در دستگاه رئیس جمهوری پیشین کنیا، دانیل آراپ موی، که در سالهای 1978 تا 2002 میلادی، رئیس جمهوری این کشور بود، پرده برمی داشت. انتشار این سند، در آن زمان، ازبریتانیا گرفته تا کنیا، سر و صدای زیادی را بدنبال داشت. کمی پس از آن، پرونده دومی از اسناد محرمانه مربوط به آنچه که در دستگاه حکومتی کنیا می گذشت بر روی اینترنت منتشر شد. اما این بار اسناد منتشر شده، از یک جنایت هولناک که در کنیا بوقوع پیوسته بود، خبرمی داد: پلیس کنیا، صدها تن از مخالفان سیاسی این کشور را شکنجه داده و یا به قتل رسانده بود. به نوشته هفته نامه لوموند، این بار نیز افشای این اسناد سر و صدای زیادی در رسانه بین المللی به پا کرد. اینجا بود که تعدادی از روزنامه نگاران به ماهیت پایگاهی که این اسناد را منتشر می کرد پی بردند، پایگاه اینترنتی با نام "ویکی لیکس"، که توسط یک گروه ناشناس و البته مرموزتاسیس شده بود. اما اطلاعات بدست آمده، عطش آن گروه عظیمی را که در پی مشخص شدن هویت واقعی موسسین این پایگاه اینترنتی بودند، فروننشاند. پس از آن بود که فردی با نام "ژولین آسانژ" به صحنه رسانه های بین المللی وارد شد. با افشاگریهای بعدی ویکی لیکس بود که "ژولین آسانژ"، سخنگو و سردبیر ویکی لیکس، به ستاره ای در رسانه های بین المللی تبدیل شد. آسانژ 39 ساله، در سال 1971 میلادی درکوئینزلند، شهر کوچکی در شمال شرقی استرالیا، چشم به جهان گشود. ژولین آسانژ که در نوجوانی تبحر زیادی درهک کردن پایگاههای اینترنتی کسب کرده بود، توسط پلیس بازداشت ومتهم شد.
هفته نامه لوموند، با معرفی ژولین آسانژ، بعنوان مرد سال 2010، تصویر روی جلد این شماره را نیز به این مرد جنجال برانگیز سال اختصاص داده است. آسانژ که با انتشار اسناد محرمانه، ولوله ای در جهان به پا کرده، زندگی خصوصیش پرهیجانی نیز داشته است. در 18 سالگی زندگی مشترک با دختری 16 ساله را آغاز می کند، به سرعت بچه دار می شوند و در اندک زمانی پس از آن از یکدیگرجدا می شوند. عدم صلاحیت ژولین برای سرپرستی فرزندش موجب می شود تا مبارزه او برای بدست آوردن فرزندش شکل دیگری بخود بگیرد. با کارکنان سازمانی که مسئولیت حمایت از کودکان را برعهده داشت، تماس برقرار می کند و از آنان می خواهد تا از ناکارآمدی این سازمان پرده بردارند و با بیان اینکه پایگاهی برای انتشار این اطلاعات ایجاد می کند به آنان تضمین داد که هویت این افراد را افشا نخواهد کرد. این طرح هیچگاه به عرصه ظهور نرسید اما زمینه ی پیدایش "ویکی لیکس" را فراهم آورد.

اینگونه برکنار کردن وزیر هم هنر است
در سال 2010 میلادی، ایران نیز شاهد حوادث بسیار بود که در نشریات فرانسوی انعکاس وسیعی داشت. در این میان، آخرین خبرهائی که از ایران در رسانه های بین المللی و فرانسوی انعکاس داشت، خبربرکناری منوچهر متکی، وزیر برکنار شده دولت محمود احمدی نژاد و اجرای طرح هدفمند کردن و حذف یارانه ها از سوی دولت دهم است. کوریه انترناسیونال، دیگرهفته نامه فرانسوی زبان می نویسد برکناری ناگهانی وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی در حالی که برای انجام ماموریت و رساندن پیام رئیس دولت به سنگال رفته بود، تاثیرمنفی برروی تصویر ایران در چشم جهانیان برجای گذاشت. به نوشته کوریه انترناسیونال، هنگامی که فرستاده ای از سوی رئیس دولت کشوری حامل پیام مافوق خود است و درست زمانی که در راه است، از کار کنارگذاشته شود، کشور میزبان به چه اعتباری می تواند به مذاکرات ادامه دهد؟ چه تضمینی وجود دارد که جانشینان او نیز به همان سرنوشت دچار نشوند؟ سایر نمایندگان این دولت با چه تضمینی می توانند به مذاکرات ادامه دهند و کشورهای دیگر چگونه می توانند به تضمینهای چنین دولتی اعتماد کنند؟
کوریه انترناسیونال، با اشاره به مقاله ای که در روزنامه تهران امروز به قلم یک روزنامه نگار ایرانی است، چنین ادامه می دهد که پرسش تنها به اینجا محدود نمی شود، زمانی که دولتی،با وزیر امور خارجه خود، که سخنگوی آن دولت در مذاکرات خارجی است، چنین برخورد می کند، به دیگر دولتهای جهان نشان می دهد که در درون دولت حاکم تنشهای عمیق و واقعی میان رئیس دولت و وزیر کابینه اش وجود دارد. دولتی که شعار اتحاد در برابر دشمنان را سر می دهد، چگونه بدین صورت اختلافاتش را در برابر دیگان جهانیان به نمایش می گذارد.
همین هفته نامه در مقاله دیگری به نگرانیهای ایرانیان در پی طرح حذف و هدفمند کردن یارانه ها می پردازد و می افزاید شرایط کنونی حاکم بر ایران نمی تواند اعتماد عمومی را نسبت اجرای چنین طرحهائی جلب نماید. در شرایط کنونی ایران، تنها اعمال تحریمها، بالارفتن سرسام آور قیمتها، کسری تراز تجاری و اینچنین مشکلاتی، کافی بود تا موجبات نگرانی هر شهروند ایرانی را فراهم سازد. هنگامی که به تمامی مشکلاتی که پیش ازاین وجود داشته، طرح حذف کمکهای دولت برای اقلام ضروری نیز اضافه شود، نمی توان شهروند ایرانی را برای این نگرانی سرزنش کرد.
 

دریافت رایگان خبرنامهبا خبر-پیامک های ما اخبار را بصورت زنده دریافت کنید

اخبار جهان را با بارگیری اَپ ار.اف.ای دنبال کنید