برگ هایی از فرهنگ و هنر افغانستان

تئاتر و جامعه

صدا ۰۹:۰۷

گروه «آفتاب»، که از مدتی به اینسو، روی دو نمایش «خسیس»، نوشتۀ مولیر، و «در آن روز» نوشتۀ خود اعضای این گروه، کار میکرد، درین روز ها این دو نمایشنامه را تقدیم تماشاچیان پاریسی کرده است.

تبلیغ بازرگانی

دیروز شنبه چهاردم ماه ژوئیه (جولای) که مصادف با جشن ملی فرانسه بود، یک سلسله برنامه های هنری در شهر پاریس آغاز شد. از آنجمله، دو نمایشنامه به زبان فارسی، توسط هنرمندان افغانستانی اجرا شد، که مورد توجه فراوان قرار گرفتند. گروه آفتاب، که سال قبل، نمایشنامۀ «اودیپ»، استورۀ یونانی را اجرا کرده بود، این بار، دو اثر را روی صحنه آورده است. یکی «خسیس» نوشتۀ مولیر، درامه نویس فرانسوی است، و دیگری، نمایشنامۀ است به نام «در آن روز» که در آن، روز و روز گار جوانان افغانستان را مشاهده میکنیم.

برنامۀ فرهنگی امروز ما گفتگوییست در مورد کار های گروه آفتاب، اوضاع افغانستان و نقش تئاتر در جامعۀ ما. مهمان این برنامه، دو تن از هنرمندان آفتاب استند، وژمه بهار و عارف باهنر. در معرفی گروه آفتاب، وژمه بهار میگوید که اعضای این گروه جوانانی استند که با شوق و ذوق زیاد، همراه با خانم آرین منوشکین، هنرمند فرانسوی، که در سال 2005 به افغانستان رفته بود، این گروه را ساختند. اعضای این گروه، با مشکلات فراوان روبرو شدند و با سختی ها مقابله کردند تا بالاخره خود را به فرانسه رساندند.

در نمایشنامۀ «در آن روز» صحنه های از زندگی جوانان افغان دیده میشود و خانم بهار توضیح میدهد که این نمایشنامه را خود اعضای این گروه و بر اساس چشم دید و تجربیات خود، نوشته اند.  او میگوید که : «ما میخواهیم بیان کنیم که افغانستان چه گناهی کرده است که این مصیبت ها سرش میاید؟» آقای با هنر اضافه میکند که اصلاً کار هنر، نمایش دادن واقعیت ها است. «تئاتر یعنی ایستاد شدن و از خود پرسیدن این، که ما کجا استیم و چه میکنیم؟»

در مورد حضور زنان در تئاتر، مطرح کردن مشکلات خاص زنان توسط تئاتر و پرده برداری از این مسایل، چون در تئاتر پرده برداشته میشود، از خانم وژمه بهار میپرسم، که آیا این یک مشکل خاص افغانستان است ، یا مشکلیست معمولی، همانند مشکلات دیگر، خانم بهار میگوید که : «این یک مشکل خاص افغانستان است و ما مسئولیت داریم تا به جهانیان نشان بدهیم که زنان افغان هم دارای ظرفیت های دیگر انسانها استند و زن افغان را نمیشود برای همیشه زیر چادری پنهان کرد». آقای با هنر اضافه میکند که : «زنان از حقوق لازم اصلاً برخوردار نیستند و این از فرهنگ پوچ ما میاید.» او توضیح میدهد که در نمایش های آنان اکثراً نقش زنان را هم مرد ها اجرا میکنند چون در گروه آنان هم، در میان چهارده نفر، تنها دو زن وجود دارد. خانم بهار اضافه میکند که این حالت همیشه وجود نداشته است، بلکه از زمانیکه جنگ شدت گرفت، حقوق زنان بیشتر پامال شد.

با ابراز این آرزو، که روزی آنان بتوانند این دو نمایشنامه را، همرا با «اودیپ» که سال قبل آنرا اجرا کردند، با خود به افغانستان ببرند، و در برابر مردم افغانستان به نمایش بگذارند، هر دو مهمان ما از مقامات حکومتی افغانستان انتقاد میکنند، بخصوص از وزارت اطلاعات و فرهنگ، که هیچ کمکی به آنان، در پیشبرد این کار انجام نداده است.

برگ هایی از فرهنگ و هنر افغانستان
گفتگو با وژمه بهار و عارف باهنر، اعضای گروه تئاتر آفتاب
 

دریافت رایگان خبرنامهبا خبر-پیامک های ما اخبار را بصورت زنده دریافت کنید

اخبار جهان را با بارگیری اَپ ار.اف.ای دنبال کنید