دسترسی به محتوای اصلی
راهِ ابریشم

مرا ببوس شصت ساله شد

صدا ۱۷:۵۰
توسط : شهلا رستمی
۳۵ دقیقه

در برنامه راه ابریشم این هفته، پس از صحبت از رویدادهای خاصی چون روزهای میراث فرهنگی، جشن "هوما"، عمر خیام در فستیوال منطقه پاریس، سخنی کوتاه درباره فستیوال ها و سینما، به یاد بود ترانه "مراببوس" که شصت ساله شد، می پردازیم.

تبلیغ بازرگانی

روزهای میراث فرهنگی

در روزهای 18 و 19 سپتامبر، برای 27 امین بار وبه مناسبت روزهای میراث فرهنگی درهای همه موزه ها و بناهای تاریخی اروپا و طبیعتأ فرانسه، مبتکر این رویداد، به روی علاقمندان به رایگان گشوده می شود.
برای این برگزاری، وزارت فرهنگ فرانسه با برگزیدن موضوع " مردان بزرگ : وقتی که زنان و مردان تاریخ را می ساختند"، بیشتر بر بناهائی تکیه خواهد کرد که گرچه میراث فرهنگی همگان هستند اما پشت آنها باید زنان و مردان بزرگی را جستجو کرد که عامل ویژگی این بناها بوده اند. از جمله آنها "ماری آنتوانت" ونقش او در متحول کردن کاخ "ورسای" است.
امسال وزارت فرهنگ از "مالتی مدیا" هم برای نشان دادن مکان های مختلف از راه نصب اکران های مختلف در ایوان ورودی این وزارت خانه استفاده کرده از روز 3 تا 19 سپتامبر به علاقمندان امکان می دهد از بسیاری از مکانهای فرهنگی وتاریخی به شکل مجازی دیدن کنند.

جشن "هوما" در پارک "کورنو" مستقر میگردد

طبق معمول همه سال، طی دومین تعطیلات پایان هفته ماه سپتامبر، از روزهای 10 تا 12 سپتامبر، در پارک بسیار بزرگ "کورنو"، در شمال پاریس، جشن "هومانیته" ، به نام روزنامه حزب کمونیست فرانسه، برگزار خواهد شد که علیرغم سن بالایش، 80 سال، نه تنها چین و چروکی بر نداشته، بلکه جمعیت بیشتری را از همه گروهها و باورهای سیاسی به خود جلب می کند.
البته شمار آنهائی که باورهای چپی دارند و یا دست کم هوادار آنها هستند بیشتر از کسانی است که به گروههای راستی تمایل دارند. گروه متمایل به راست گرچه در برخی از مراسم "انترناسیونال" را نمی خواند، منتها نظر به این که این جشن به برگزاری بحث و میتینگ های سیاسی بسنده نمی کند و جنبه تفریحی آن, اعم از کنسرت های موسیقی با شرکت هنرمندانی که برخی از آنان به عنوان هنرمندان راستی معروف هستند، نمایش فیلم، تآتر و ارائه خوراک های متنوع همه کشورهای شرکت کننده در غرفه های آن بسیار بالاست، شماری از آنها را به پارک "کورنوو" می کشاند. کسانی که به این جشن می آیند، تنها شهروندان پاریس و حومه آن نیستند، بلکه از سراسر فرانسه برای شرکت در آن می آیند. و چون با خرید یک بلیط میتوانند از برنامه های سه روز جشن استفاده کنند، با کوله بار وچادر راهی پاریس می شوند.
 در گذشته هنرمندانی چون "ری چارلز" ، "کمپای سگوندو"، "آزناور"، "میری ماتیو" و شماری هنرمند به نام در این جشن هنر نمائی کرده اند. علاوه بر موزیسین ها این جشن، ازجمله شاهد حضور هنرمندان به نام دیگری چون پیکاسو و دالی در آن بوده است.
امسال در میان خوانندگانی که قرار است درآن هنرنمائی کنند نام "ژاک دوترون" و "آلن سوشون" دیده می شود وگروه سازهای مسی ارکستر فیلارمونیک رادیوی فرانسه هم قطعات مختلفی را اجرا خواهد کرد.
جشن "هومانیته" همچنین امسال از "ژان فرا" خواننده فقید در نمایشی استثنائی و نمایشگاهی مربوط به این هنرمند، بزرگداشت به عمل می آورد.
جشن "هوما" که در سال 1930 برای اولین بار به منظور جمع آوری پول برای چاپ دوباره روزنامه "هومانیته" که در سالهای اشغال فرانسه توسط آلمان نازی متوقف شده بود، برگزار گردید، سال گذشته 600.000 بازدید کننده داشت و احتمال می رود با برنامه ای که امسال ارائه می کند، اگر باد وباران شدید بر پا نشود، شمار بیشتری را به این جشن بکشاند.

عمر خیام، شاعر سرمستی ها

در روز 17 سپتامبر و در چار چوب برنامه های فسیتوال منطقه "ایل دو فرانس" که پاریس مرکز آن است، "خانه شرق و اروپا"، واقع در محله هفتم پاریس شبی را به یک سخنرانی پیرامون "خیام"، شاعر نامدار ایران اختصاص داده است. این سخنرانی که توسط " لیلی انور"، استاد زبان و ادبیات فارسی، انجام خواهد گرفت، هدفش صحبت از شاعر و دانشمندی است که "آزادی فکر" داشت و از زیر سئوال بردن باورهای جا افتاده پرهیز نمی کرد. این سخنرانی به زبان فرانسه و فارسی انجام خواهد گرفت و شرکت در آن رایگان است. علاقمندان می بایست جای خود را در تماس با تلفن های 0158710101 و یا0140240055 رزرو کنند.
گفتنی است که این سخنرانی در ارتباط است با دو کنسرتی که در ماه اکتبر توسط هنرمندان ایرانی با استفاده از اشعار خیام اجرا خواهد شد.

قرون وسطا و جشن هایش

به مدت سه روز از روز 10 تا 12 سپتامبر برای دوازدهمین سال متوالی، در روستای "بولیاک" در نزدیکی شهر "بوردو" در غرب فرانسه، جشن فرهنگی-تاریخی قرون وسطا برگزار می شود.

طی این سه روز، 60 هنرپیشه و 12 گروه مختلف نمایشی، با لباسها، سلاح ها و سازها، دلقک بازیها و بازیهای دیگر، جنبه های مختلف زندگی و جنگ های آن دوران را زنده می کنند.

این جشن توانسته به دلیل زنده کردن بخشی از تاریخ فرانسه شماری را به خود جذب کند و علیرغم تاریخ برگزاری آن که برخورد می کند با آغاز سال تحصیلی و مشغولیات مردم، همه ساله بیش از 7000 شرکت کننده داشته باشد.
نظر به این که در فرانسه هیچ جشنی نمی تواند خوراک و مشروب را از نظر دور بدارد، جشن های قرون وسطا هم توجهی خاص به خوراک کرده و بسیاری از خوراک های قرون وسطائی را، به سبک همان قرون،در چند محل خاص ارائه می کند.
ریشه این جشن ها را باید در رویداد های قرون وسطا جستجو کرد. بدین معنا که در سال 1453، پس از یک قرن جنگ، ویرانی، نفرت و فقر، نیروهای پادشاه فرانسه در روز 17 ژوئیه، در نزدیکی "کاستیون" بر "آنگلو گاسکون" ها پیروز می شوند، به جنگ صد ساله پایان می دهند و برگ تازه ای از تاریخ فرانسه ورق می خورد.
مردم این منطقه هم وقتی می شنوند که یکی از سرداران پیروزمند قرار است به محل بیاید، خود را آ ماده جشنی بزرگ می کنند.
سردار و سربازان از جنگ بازگشته به سورچرانی و مراسم پایکوبی چند شبانه روزی مردم که مدتهای مدید لبخند از لبهایشان برچیده شده بود می پیوندد و جزئیات مبارزات خود را برای آنها بازگو می کنند وبه نوای "تروبادور" ها یا موزیسین های دوره گرد، گوش فرا می دهند.
امروز نیز "جشن قرون وسطا" میخواهد با یاد آوری این صلح و آشتی، مردم را برای چند روز هم که شده در جشن آن زمان شرکت دهد.
http://www.medievalesdebouliac.com/

موزه "گره ون" و قصه گوئی

موزه "گره ون" ، یا موزه مجسمه های مومی شخصیت های مختلف معاصر و تاریخی، سیاسی، اجتماعی و هنری پاریس که مترادف موزه معروف موزه "مادام توسو" در لندن است، بار دیگر از روز 11 سپتامبر، کار قصه گوئی را همراه با دیداراز موزه برای کودکان 7 تا 12 سال آغاز می کند.
در این دیدار ها، کودکان می توانند مولیر، "لافونتن"، "لئوناردو داوینچی" و "مایکل جکسون" را، در روزهای چهارشنبه، شنبه و یکشنبه، ببینند و با زندگی آنها به شکلی تفریحی آشنا شوند.
در این بازدید، به محض ورود، کودکان در گروههای پانزده نفری قرار داده می شوند و لباسهای پرنسس ها، کنت ها، دوک ها، بارون ها را می پوشند که در روی آنها نام کوچکشان وصل شده . سپس دو راهنما، که آنها نیز لباسی به سبک "ماری آنتوانت" و یکی از شخصیت های "سه تفنگدار" بر تن کرده اند این کودکان را به سفری در اعماق تاریخ دعوت می کنند و در پایان نیز، دیپلمی به نام " بهترین مسافر اعماق تاریخ"، به امضای خود "آلفرد گره ون"، مبتکر موزه "گره ون" در قرن نوزدهم !! به هریک از آنها داده می شود.
که البته منظور امضائی است که پلی کپی شده است. کودکان می توانند در عین حال وارد پیچ و خم های موزه شوند و رمز ساختن مجسمه های مومی، مجسمه سازی، تهیه لباس برای آنها، آرایش و توالت کردن آنها را فرا بگیرند.
گفتنی است که در پایان قرن نوزدهم، روزنامه نگاری به نام "آرتور مییر" به فکر سه بعدی کردن شخصیت های روزنامه اش " لوگولوآ" افتاد. او میخواست که مجسمه های مومی شبیه به آنها در مکانی جای بگیرند وحالتی زنده داشته باشند. این فکر او بسیار مورد توجه "آلفرد گره ون"، قرار گرفت که نقاش، طراح لباس های تآتر و مجسمه ساز بود. او با اشتیاق بسیار به پیاده کردن این تجربه دست زد که بلا فاصله با استقبال به نظیری روبرو گردید و سپس نام خود را به این محل داد.

موزه "گره ون" که درسال 2001، پس ازتعمیر، شکل تازه ای یافته ، هم اکنون با 300 مجسمه مومی خود از شخصیت های دوران مختلف، از بازدید کنندگان پذیرائی می کند. یکی از آنها "مایکل جکسون" است که یکی از لباسهای صحنه خود را در دیدار از آن به این موزه هدیه کرده است. او در این دیدار ، اولین کاری که کرد این بود که به دیدار مجسمه موتزارت شتافت.

http://www.grevin.com/decouvrez

"بندا بیلیلی"

پس از موجی که فیلم "بونا ویستا سوسیال کلوب"، ساخته "ویم وندرز" کارگردان آلمانی به وجود آورد که با یافتن موزیسین های فراموش شده کوبائی، ارکستر آنها را احیا نمود، به موسیقی آنها جان تازه ای بخشید و به همه اعضای آن و به ویژه برخی از آنها، که مسن بودند، امکان داد تا پایان عمر به دادن کنسرت در شماری از کشور ها بپردازند و از زندگی مناسبی بهره ببرند، ما با شماری گروه ناشناخته موسیقی و جریان در برخی کشور ها آشنا شدیم.
در فیلم "بندا بیلیلی"، دو کارگردان جوان وبی سرمایه، "رونو باره" و "فلوران لا تولائی" ما را با گروهی از موزیسین هائی آشنا می کنند که اکثرأ به دلیل واکسینه نشدن در مقابل بیماری فلج، ناقص العضو هستند و در فقر بسیار، در کوچه های "کینشاسا" پایتخت کنگو، میخوابند و زندگی می کنند. در کنار آن فقر کشوری نشان داده می شود که راههای زیادی برای فرار از آن پیش پای مردمش نمی گذارد.

 این دو کارگردان از سال 2004 تلاش خود را برای برپا کردن ارکستری از این هنرمندان نه چندان ماهر وسازمان یافته، اما بسیار مصمم برای رهائی از زندگی فلاکت بارشان، آغاز می کنند. اما به دلیل نداشتن سرمایه و آماده نبودن موزیسین ها، کار ضبط صفحه و مطرح کردن این هنرمندان به تأخیر می افتد. تا سرانجام درسال 2009 معجزه رخ می دهد و صفحه، پس از انتشار، با چنان موفقیتی روبرو می گردد که هیچ کس انتظارش را نمی کشید. فیلم ما را همراه با این ارکستر به کشورهای مختلف می برد و استقبال مردم را از آنها نشان می دهد. هنرمندانی که در عین حال بسیار فیلسوفانه به این موفقیت نگاه می کنند و همچنان بیم بازگشت به کارتن خوابی در وجودشان موج می زند. فیلم "بندا بیلیلی" به نام بنیان گزار گروه، فیلمی است تلخ و شیرین، با امکانات محدود، اما بسیار امیدوار کننده.
این فیلم در بخش پانزده کارگردانان "کن" هم شرکت داشت و این نوازندگان توانستند جای خاصی در میان منتقدین فیلم و فستیوال رو ها کسب کنند.

فستیوال فیلم های ایرانی

سومین فستیوال فیلم های ایرانی در "تایبورون" در ایالت کالیفرنیا که در روزهای 18 و 19 سپتامبر برگزار می شود علاوه بر فیلم های کوتاه وبلندی که توسط ایرانیان و یا در مورد آنها ساخته شده، امسال به بزرگداشت فخری خوروش می پردازد.
از این رو شماری از فیلم هائی که این هنرمند در آنها نقش آفرینی کرده به نمایش در می آید و شمار بالائی فیلم، آنهم نسبت به زمان کوتاه فستیوال، در ژانر های مختلف، کنجکاوان را به سفری به ایران و دنیای ایرانیان دعوت می کند.

http://www.iranianfilmfestival.org/

آمار سینما رو ها در فرانسه

بر مبنای آمار منتشر شده برای شش ماهه اول سال مسیحی در فرانسه، شمار سینماروها در این کشور رکورد شکن بوده از هر سه فرانسوی دو تای آنها به سینما رفته اند. در میان این شمار، افراد بین 25 تا 34 سال اکثربت بالائی داشته اند.
به هر حال طی این شش ماه 65% فرانسویان یعنی 37 میلیون نفر در سنین از 6 سال به بالا سری به سینما زده اند. این رقم، از سال 1995 که تحقیقاتی به نام "75000 سینما" آغاز شد، تا کنون بی سابقه بوده است.
یکی از دلایل این افزایش علاقه به سینما، ورود همه جانبه فیلم های سه بعدی به روی پرده سینماها طی شش ماهه اول سال ودیگری وجود چند فیلم بسیار موفق طی سالهای اخیر می تواند باشد که نظر شماری را دوباره به سینما جلب کرده است. یک عامل دیگر را می توان در بحران اقتصادی جستجو کرد زیرا تجربه ها نشان می دهند که در زمان بحران اقتصادی مردم برای فراموش کردن شرایط سختشان به سینما روی می آورند. این آمار گیری با پرسش از 167774 نفر ممکن شده است.

باله در سینما

در روز 16 سپتامبر ،باله معروف " بانوی کاملیا" هم زمان با اجرایش در اپرای پاریس، در 60 سینما پخش می شود.

این باله زیبا که از داستانی به همین نام اثر الکساندر دوما بر گرفته شده، موسیقی آن را فردریک شوپن ساخته و با طراحی "جان نوی مایر" به صحنه آورده می شود، دو ساعت و ده دقیقه طول می کشد و بدون انتراکت خواهد بود.
علاقمندان می توانند فهرست سینماهائی را که این اثر را منحصرأ و تنها یک شب پخش خواهند کرد ، از طریق اینترنت ببینند.

www.cielecran.com
www.operadeparis.fr

"مراببوس" شصت ساله ای که جوان مانده است

همان گونه که شاید در بسیاری از سایت های ایرانی دیده اید، شصت سال پیش در چنین روزهائی، می گویم چنین روزهائی، چون ثبت تاریخ، روز وساعت بسیاری از رویدادها، برخلاف آنچه در غرب بسیار رایج است و به غربیان امکان می دهد با دقت گذشته خود را دنبال کنند، در ایران از اهمیتی که می بایست برخوردار نیست. در نتیجه باید به شکل تقریبی صحبت کنیم و بگوئیم شصت سال پیش، دفتر شعری منتشر شد که نام "مرا ببوس" برخود داشت. این ترانه که می توانست به سرنوشت شماری ترانه دیگر هم زمان خود دچار شود و از یادها برود، بر عکس تبدیل به ترانه ای اسطوره ای و آرمانی شد.
ترانه ای که در هیچ کجا نامی از آهنگساز آن دیده نمی شود، حاصل همکاری حیدر رقابی، شاعر، حسن گلنراقی، خواننده و پرویز یاحقی احیاء کننده آن است.

عزیز معتضدی

با خواندن مطلبی از عزیز معتضدی، نویسنده، که چگونگی به وجود آمدن این ترانه را مطرح می کرد و او هم به نوبه خود به حدس و حدیث هائی که پشت این ترانه وجود دارد، پایان می داد، از او پرسیدم ، این ترانه چگونه به وجود آمده و چه عاملی باعث معروفیت و پایداری آن شده است ؟
با سپاسگذاری از عزیز معتضدی، نویسنده، که خاطرات خود را از حسن گلنراقی و چگونگی به وجود آمدن این ترانه برایمان گفت و او نیز مانند شماری ورژن اصیل ترانه "مرا ببوس" را ترجیح می دهد به این ترانه گوش می کنیم.

مرا ببوس

 

دریافت رایگان خبرنامهبا خبر-پیامک های ما اخبار را بصورت زنده دریافت کنید

اخبار جهان را با بارگیری اَپ ار.اف.ای دنبال کنید

این صفحه یافته نشد

صفحۀ مورد توجۀ شما یافته نشد.