بررسی نشریات امروز فرانسه

تنش با اسلامگرایان در میان مخالفان پس از سقوط قذافی

@fotolia

"قدرت اصلی در میان مخالفان قذافی از آن کسانی است که اسلحه در دست داشته اند و نبرد نظامی علیه معمر قذافی را هدایت کرده اند. به همین خاطر، باید تنها امیدوار بود که آنان این موقعیت را استثنایی تلقی کنند و نه همیشگی. "

تبلیغ بازرگانی

سقوط رژیم معمر قذافی و ادامۀ نبردها در لیبی موضوع اصلی همۀ نشریات امروز فرانسه است. ژان-پی یر پرن خبرنگار لیبراسیون در این باره نوشته است که از این پس وظیفۀ ادارۀ امور بر عهدۀ شورای ملی حکومت انتقالی لیبی است که باید تا حداکثر هشت ماه دیگر نخستین انتخابات آزاد را بعد از سقوط رژیم معمر قذافی در لیبی برگزار کند. مصطفی عبدالجلیل رییس شورای ملی حکومت انتقالی لیبی در نخستین اظهاراتش پس از سقوط قذافی و در گسست از گذشته تأکید کرد که هدف شورای ملی حکومت انتقالی لیبی استقرار یک نظام دموکراتیک و تدوین یک قانون اساسی متناسب با این خواست و مهمتر از آن خارج کردن لیبی از انزوای بین المللی است که معمر قذافی طی چهار دهه حکومت خود به جامعه و مردم لیبی تحمیل کرد.
ژان پی یر پرن تحقق چنین هدفی را دشوار می داند تا آنجا که شورای ملی حکومت انتقالی لیبی مجموعه ایست از گروه های ناهمگون رقیب که در میان شان رهبران گروه های جهادی قابل مشاهده اند.
از جملۀ این افراد عبدالحکیم بلحاج فرماندۀ نظامی است که با پشتیبانی هوایی ناتو طرابلس را فتح کرد و پایه گذار یکی از گروه های اسلامی نزدیک به القاعده بوده و در بسیاری از میدان های عملیات نظامی نیز در گذشته حضور داشته است. ژان- پی یر پرن در ادامه تصریح کرده است که در میان اعضای شورای ملی حکومت انتقالی لیبی اسلامگرایان وجود ندارند. یا به عبارت دیگر، به غیر از دو استثناء هیچیک از پانزده عضو این شورا به جریان های افراطی مذهبی تعلق ندارند. با این حال، مفّسر لیبراسیون بعید نمی داند که اصطکاک هایی در آینده میان این شورا و آن دسته از فرماندهان نظامی روی دهد که به جریان های افراطی اسلامی تعلق دارند.
لویی مارتینز، پژوهشگر فرانسوی به خبرنگار لیبراسیون گفته است که قدرت اصلی در میان مخالفان از آن کسانی است که اسلحه در دست داشته اند و نبرد نظامی علیه معمر قذافی را هدایت کرده اند. به همین خاطر، باید تنها امیدوار بود که آنان این موقعیت را استثنایی تلقی کنند و نه همیشگی.
مفسر لیبراسیون همین اسلامگرایان را مسبب کشته شدن ژنرال عبدالفتاح یونس می داند که در سال های 1990 شورش اسلامگرایان را در لیبی به طرز شدیدی سرکوب کرد، ولی با شروع اعتراض های اخیر به صف مخالفان پیوست.
همانند ژنرال یونس، مصطفی عبدالجلیل رهبر مخالفان نیز طی چهار سال وزیر دادگستری حکومت معمر قذافی بود، هر چند او در برابر اجبارهای رهبر پیشین لیبی از خود مقاومت نشان داد و توانست از حکومت معمر قذافی به موقع فاصله بگیرد. در هر حال، مفسر لیبراسیون نیز همانند رهبر مخالفان لیبی معتقد است مادام که معمر قذافی دستگیر یا کشته نشود، نمی توان گفت که ترس از احیای وضعیت گذشته خاتمه یافته است.
فیگارو در مطلبی در مورد ملاقات دیروز رییس جمهوری فرانسه نیکلا سرکوزی با محمود جبریل نخست وزیر حکومت انتقالی لیبی نوشته است : فرانسه که مبتکر اقدام نظامی ناتو علیه معمر قذافی بود، قصد دارد بعد از سقوط سرهنگ قذافی نقش خود را در پی ریزی آیندۀ جدید لیبی ایفا کند. به همین منظور نیکلا سرکوزی قصد دارد نخستین کنفرانس بین المللی کشورهای دوست لیبی را در اول سپتامبر آینده در پاریس برگزار کند. به غیر از کشورهای عضو "گروه تماس" که مرکب از نیروهای ائتلاف بین المللی علیه معمر قذافی است، در کنفرانس بین المللی پاریس کشورهای چین، روسیه، هند و برزیل نیز دعوت شده اند. قرار است در این کنفرانس موضوع بازسازی لیبی به طور جدی مورد بررسی قرار بگیرد. فرانسه آمادگی خود را برای ارسال کمک های پزشکی و امکانات فنی برای آغاز به موقع سال تحصیلی جدید در لیبی اعلام کرده است.
در لوموند، ژیل پاری، مفسر این روزنامه با اشاره به سقوط رژیم معمر قذافی در لیبی پیش بینی کرده است که جای "بهار عرب" یا انقلاب های عرب را دوره های انتقالی دردناک خواهد گرفت. با این حال، مفسر لوموند معتقد است که با سقوط معمر قذافی سومین دیکتاتوری جهان عرب از آغاز سال جاری میلادی تاکنون سقوط کرده است و همین جان تازه ای احتمالاً به تحولات آغاز شده در تونس و مصر و دیگر جاها می دهد.
موضوع دیگری که جراید امروز فرانسه به آن مطالبی را اختصاص داده اند ملاقات کیم یونگ-ایل رهبر کره شمالی با دیمیتری مدودف رییس جمهوری روسیه است. فیگارو از این سفر به عنوان بازگشت رهبر کره شمالی به صحنۀ بین المللی یاد کرده که می کوشد به یاری روسیه گفتگوهایش را با گروه شش از سربگیرد.
فیگارو می افزاید : دولت آمریکا یکی از شروط ازسرگیری مذاکره با کره شمالی را بازگشت بازرسان آژانس بین المللی انرژی اتمی به این کشور اعلام کرده است. در این حال، دولت آمریکا سخت از فعالیت های جدید غنی سازی اورانیوم از سوی کره شمالی نگران است و می خواهد به رقابت های یکجانبۀ اتمی کره شمالی خاتمه دهد. فیگارو در عین حال نوشته است که سفر کیم یونگ-ایل به روسیه تقویت محور مسکو و پیانگ یونگ را برای تعدیل سلطۀ چین بر کره شمالی دنبال می کند. از این نقطه نظر رهبر کره شمالی می کوشد راه پدرش کیم ایل-سونگ را در پیش بگیرد که می کوشید در ائتلاف با استالین و مائو جلوی سلطۀ هر یک از دو قدرت را بر کره شمالی بگیرد.
به نوشتۀ فیگارو بعد از سقوط اتحاد شوروی این تعادل به سود چین به هم ریخت که در حال حاضر 80 درصد تجارت خارجی کره شمالی را در انحصار خود دارد و می رود این وزن را بیش از پیش و به ویژه پس از قطع همکاری اقتصادی کره جنوبی سنگین تر کند.
کره شمالی امیدوار است که با احداث خط لولۀ انتقال گاز روسیه به کره جنوبی که به ناگزیر از کره شمالی عبور خواهد کرد خود را از دام سلطۀ چین برهاند که می تواند در صورت نیاز کودتایی را علیه کیم یونگ-ایل سازماندهی کند. احداث این خط لوله به طول 1700 کیلومتر می تواند سالانه پانصد میلیون دلار وارد صندوق دولت کره شمالی کند که البته مبلغ ناچیزی برای رژیم دیکتاتوری کره شمالی نیست.
 

دریافت رایگان خبرنامهبا خبر-پیامک های ما اخبار را بصورت زنده دریافت کنید

اخبار جهان را با بارگیری اَپ ار.اف.ای دنبال کنید