دسترسی به محتوای اصلی
پژواک جامعه

٢١۵ میلیون کودکان کار در جهان از حقوق انسانی خود محرومند

صدا ۱۱:۳۹
عکس از خبرگزاری مهر
توسط : بیژن برهمندی
۱۶ دقیقه

در سال ٢۰١۰ جامعه جهانی به تنظیم یک نقشه راه نائل شد که در آن رهنمودهائی ارائه شده اند که قرار است همه ی اشکال متنوع کار کودکان را تا سال ٢۰١٦ یعنی تا چهار سال دیگر از صحنه جهان محو سازد

تبلیغ بازرگانی

 روز دوازدهم ژوئن هر سال از سوی سازمان ملل روز جهانی مبارزه علیه کار کودکان نام گرفته است. روزی که قرار است به همه جهانیان گوشزد شود که باید از کودکان در مقابل هر نوع تجاوز به حقوقشان از جمله حق آزاد بودن و آموزش دیدن حمایت کنند.
در سال ٢۰١۰ جامعه جهانی به تنظیم یک نقشه راه نائل شد که در آن رهنمود هائی ارائه شده اند که قرار است همه‌ی اشکال متنوع کار کودکان را تا سال ٢۰١٦ یعنی تا چهار سال دیگر از صحنه جهان محو سازد.
در کنوانسیون های اساسی سازمان بین المللی کار نیز همه‌ی کودکان جهان از کار‌کردن منع شده اند و سازمان بین‌المللی کار از کودکان در مقابل خطر بکار گرفته شدن حمایت می کند.
تمام کشورهای عضو این سازمان نیز موظفند قوانین ضروری برای حمایت از کودکان را تصویب و به مرحله اجرا بگذارند.
با این حال برای فهم مشکلاتی که بر سر راه این هدف بزرگ انسانی وجود دارد می توان یادآور شد که آخرین برآوردهای سازمان بین المللی کار تعداد کودکان حاضر و فعال در بازار کار را در جهان دویست و پانزده میلیون نفر ارزیابی می کند.
طبیعی است که همه‌ی این کودکان کار قربانیانی هستند که از حق تحصیل محروم شده اند، شانس آموزش مهارت های فنی را از دست داده اند و بنابراین هرگز توان آن را بدست نخواهند آورد تا دایره بسته فقر و مسکنت را بشکنند و خود را نجات دهند.
زهرا صیادی ، فعال اجتماعی در عرصه مبارزه با کار کودکان در ایران ، درباره وضعیت کودکان کار ، تنوع مشاغلی که می توانند بدست آورند، و نیز فعالیت های سازمان های مردم نهاد در یاری رساندن به این کودکان گفتگوئی انجام داده است که شما را به شنیدن آن دعوت می کنیم.
خانم صیادی معتقد است از آنجا که کار کودکان در ایران کار پنهانی است و رسمیتی ندارد بنابر این نمی شود آمار خیلی دقیقی ارائه داد. او می گوید ما فکر می کنیم که حدود هفت میلیون کودک در ایران – شاید – مشغول کار هستند. با این توضیح که بسیاری از این کودکان خارجی قلمداد می شوند، که واقعاً این طور نیست و خیلی از اینها بچه هائی هستند که اصلاً شناسنامه ندارند.
زهرا صیادی در باره بچه های بی شناسنامه می گوید چه بسا بخشی از این بچه های بی شناسنامه که بکار مشغولند در همان سنین کودکی میمیرند و به این ترتیب هیچ گاه وارد آمار نمی شوند.
به اعتقاد خانم صیادی سازمان های مردم نهادی که در عرصه "کودکان کار" و " کار کودک" ، کار می کنند ، متاسفانه بیشتر در تهران متمرکزند و در بقیه شهر ها خیلی تعداد این سازمان‌ها کم است و یا اصلاً وجود ندارد. بعقیده خانم صیادی در تهران تعداد این سازمانها واقعاً قابل توجه است و کارشان را هم خوب انجام می دهند.
او می گوید بسیاری از بچه هائی که در تهران کار می کنند، بویژه آنها که در خیابان کار می کنند ، معمولاً با یکی از این سازمان های مردم نهاد مرتبط هستند و از طریق آنها تحت آموزش‌های مختلف قرار می گیرند.
بعقیده زهرا صیادی با تمام مسائل و مشکلاتی که متاسفانه (بر سر راه این نهاد های مردمی ) وجود دارد و بوجود می آورند، این سازمان ها به کار ادامه می دهند و کارشان تقریباً خوب شروع شده و خوب پیش می رود.
صیادی می گوید گر چه هدف نهائی این سازمان ها این است که به لغو کار کودک برسند، اما متاسفانه – با توجه به وضعیت نامساعد اقتصادی کشور- ما شاهد آن هستیم که آمار این کودکان هر روز بیشتر و بیشتر می شود.

دریافت رایگان خبرنامهبا خبر-پیامک های ما اخبار را بصورت زنده دریافت کنید

اخبار جهان را با بارگیری اَپ ار.اف.ای دنبال کنید

این صفحه یافته نشد

صفحۀ مورد توجۀ شما یافته نشد.