دسترسی به محتوای اصلی
پژواک جامعه

نگاهی به عوارض جلوگیری از برگزاری مراسم سوگواری در جامعه

صدا ۰۹:۳۰
DR
۱۲ دقیقه

مجید محمدی:جلوگیری از برگزاری و حضور در مراسم سوگواری موجب می شود تا التیام پذیری در مرحله از دست دادن در جامعه صورت نگیرد و این می تواند به شکل انفجاری در جامعه بروز پیدا کند.

تبلیغ بازرگانی

تقویم را که ورق میزنی چند روز در میان، عبارت "تعطیل" به مناسبت رحلت یکی از امامان به چشم می خورد. البته روزهای سوگواری در ایران بیش از روزهای رحلت امامان است. روزهایی که هر جهت در شهر، سر بچرخانی، پارچه سیاه می بینی. تلویزیون هم، همان اندک برنامه اش، کانال به کانال، تبدیل به نوحه خوانی و سوگواری می شود.
اما در گوشه کنارهای تقویم از رویدادهای دیگری مانند، سالروز مرگ هنرمندان، شعرا ، نویسندگان و افراد دیگری هم نام برده شده است. روزهایی که حکومت، شاید حتا اجازه برگزاری ساده ترین مراسم یاد بود برای آن داده نمی دهد.

شاید بتوان گفت که داستان "یک بام و دو هوا" حتا به برگزاری مراسم سوگواری هم در ایران راه پیدا کرده است.
اما اینکه این خط کشی ها در جامعه از نظر جامعه شناسی و روان شناسی، چه عواقبی را در پی خواهد داشت موضوعی است که با آقایان "مجید محمدی" جامعه شناس و استاد دانشگاه مقیم در آمریکا و دکتر" حسن مکارمی" روانکاو بالینی و پژوهشگر مقیم در فرانسه در مجله پژواک جامعه این هفته مطرح شد.

"مجید محمدی" معتقد است که، هر گونه گرد همایی چهار کارکرد "آگاهی بخشی، قدرت بخشی، انطباق پذیری، التیام و معنا بخشی به زندگی دارد.

این جامعه شناس در پاسخ به این پرسش که چرا حاکمیت در ایران حتا در برگزاری مراسم سوگواری اقدام به این خط کشی ها می کند، گفت:« حکومت از این می ترسد که این کارکردها خارج از مسیری که آنان می خواهند حرکت کند و در این مراسم اطلاعاتی مبادله شود مخالف خواست آنان.»

او همچنین معتقد است که جلوگیری از برگزاری و حضور در مراسم سوگواری موجب می شود تا التیام پذیری در مرحله از دست دادن در جامعه صورت نگیرد و این می تواند به شکل انفجاری در جامعه بروز پیدا کند.

دکتر"حسن مکارمی " به این امر اشاره دارد که برای از بین بردن زخم روانی که در اثر از دست دادن یک هنرمند (یا هر فرد دیگری که مورد توجه جامعه یا بخشی از جامعه است) بوجود می آید، باید اجازه داد تا افراد گرد هم بیایند و مراسم یاد بود برگزار کنند. چرا که زخم روانی حاصل از ناپدید شدن یک فرد عزیز، یک روزه از بین نمی رود، به همین دلیل تکرار و صحبت کردن در مورد او و دور هم جمع شدن در مورد او به ترمیم این زخم روانی کمک می کند. در غیر این صورت باید شاهد ناهنجاری های مختلف در جامعه باشیم.
 

دریافت رایگان خبرنامهبا خبر-پیامک های ما اخبار را بصورت زنده دریافت کنید

اخبار جهان را با بارگیری اَپ ار.اف.ای دنبال کنید

این صفحه یافته نشد

صفحۀ مورد توجۀ شما یافته نشد.