بررسی روزنامه‌های امروز فرانسه

حامد کرزی در برابر آمریکا و ناتو

@fotolia

روزنامه لوموند در سرمقاله ای که به چالش های آمریکا و ناتو در افغانستان اختصاص داده می نویسد: سیزده سال بعد از ورود نیروهای خارجی به افغانستان، این پرسش همچنان باقیمانده که آیا با در نظرداشت شکست‌هایی که افغانستان در طول تاریخ خود بر نیروهای خارجی تحمیل کرده، ادامه اشغال این کشور توسط نیروهای هرچند بین المللی میتواند راه حلی برای مشکلات کنونی افغانستان باشد؟

تبلیغ بازرگانی

لوموند می نویسد: آمریکا برای پاسخ به این پرسش با تناقض تلخی روبرو است. برای جلوگیری از یک «فاجعه» جدید در افغانستان و حفظ یک «توازن منطقه ای هرچند شکننده» در منطقه، واشنگتن در نظر دارد با امضای یک پیمان امنیتی با افغانستان، نزدیک به ده هزار سرباز خود را در این کشور نگهدارد؛ اما حامد کرزی- رئیس جمهور افغانستان، کسی که «تحت حفاظت و حمایت آمریکایی‌ها و با حمایت مالی آنان به قدرت رسید» از امضای این پیمان استراتژیک ابا می ورزد؛ بد تر از همه، حامد کرزی با به تن کردن عبا و قبای یک رهبر وطن‌پرست و مقاومت در برابر فشارهای «استعمارگرانه» حامیان خود، واشنگتن را به آزمایش طلبیده است.

لوموند در ادامه می نویسد: متحدین غربی افغانستان در واکنش به این آزمایش‌طلبی‌های حامد کرزی، میتوانند او را به «ناشکری و رفتار غیرمسئولانه» متهم و تهدید کنند که کمک‌های خود را به او محدود خواهند کرد و از این کشور کاملاً بیرون خواهند رفت.

لوموند، اما هشدار میدهد که غرب نباید با حامد کرزی بعنوان یک «نورچشمی هوسباز» رفتار کند. با در نظرداشت کارنامه ده ساله و کمرنگ غرب در افغانستان، تحول رفتاری حامد کرزی، از یکسو از نومیدی و احساسات ناسیونالیستی افغان‌ها در برابر غرب حکایت می کند و از سوی دیگر بر خلاف تصور، این تحول رفتاری چندان غیرعقلانی هم نیست.

سرمقاله نویس لوموند در ادامه می نویسد: حامد کرزی بخوبی میداند هدف آمریکایی‌ها از حضور آنان در افغانستان تنها حفظ منافع مردم افغانستان نیست بلکه آنان اهداف ژئوپولیتیک وسیع‌تری را دنبال می کنند : با استفاده از موقعیت گرانبهای افغانستان در آسیای میانه و آسیاسی جنوبی، آمریکا میتواند ایران در غرب، چین در شمال شرق و گروه طالبان پاکستان در جنوب این کشور را تحت نظر قرار دهد. با تکیه بر چنین برداشتی است که حامد کرزی بخود اجازه میدهد در برابر آمریکایی‌ها ایستادگی کند.
گذشته از همه، بلندپروازی‌های حامد کرزی برای صلح با طالبان نیز کاملاً حساب شده است و او میخواهد از این طریق، در میان یک ملت از هم پاشیده، به یک «رهبر متحد کننده افسانه‌ای» مبدل گردد.

سرمقاله نویس لوموند نتیجه گیری می کند که آمریکا، اگر نمیخواهد شکست سیاسی خود در عراق را در افغانستان هم تکرار کند، باید عقلانی بودن رفتارهای کنونی حامد کرزی را مدنظر داشته باشد.

لوموند در یک گزارش مفصل دیگر که به افغانستان اختصاص داده این موضوع را بررسی می کند که آمریکا و متحدین ناتوی آن، اکنون بگونه آشکار از سناریوی «گزینه صفر» یا احتمال خروج کامل نیروهای خود از افغانستان سخن می‌گویند.

لوموند با یادآوری هشدارهای باراک اوباما- رئیس جمهور آمریکا و آندره فوگ راسموسن- دبیر کل ناتو، درباره این احتمال، به این موضوع مهم اشاره می کند که آمریکا اگرچه قصد دارد صلح دراز مدت را در افغانستان تحقق ببخشد اما در همین حال هدف اصلی اش آن است، تا یک خطر امنیتی فوری برای خود در منطقه را از میان بردارد.

به نوشته لوموند، خروج کامل نیروهای آمریکایی از افغانستان در واقعیت امر پایگاه‌های هواپیماهای بدون سرنشین سازمان اطلاعاتی آمریکا، سیا، در منطقه را که در جنگ با تروریسم مورد استفاده قرار دارند، با خطر روبرو می کند. شاید به همین دلیل است که یک کارشناس آمریکایی به روزنامه نیویورک تایمز گفته است که «آمریکا، هیچگونه بدیلی برای افغانستان ندارد.»

در حالیکه آمریکا در ماه ژوئیه آینده یکی از پایگاه‌های خود در قرقیزستان را خواهد بست، کشورهای عرب خلیج فارس رضایت نخواهند داد که خاک آنان به پایگاه‌های عملیات هوایی آمریکا علیه مناطق عشایری پاکستان مبدل گردد. در چنین حالتی، آمریکا مجبور خواهد شد در این باره با تاجیکستان وارد مذاکره گردد.

لوموند در بخشی دیگری از این گزارش می نویسد: بخشی از استراتژی آمریکا در منطقه را از آنجا میتوان درک کرد که واشنگتن شدیداً از خطر افتادن سلاح اتمی پاکستان بدست شورشیان اسلامگرای این کشور هراس دارد و به همین دلیل، موجودیت پایگاههای هواپیماهای بدون سرنشین آمریکایی در منطقه اهمیتی بسزا دارد.

در چنین حالتی است که حامد کرزی، رئیس جمهور افغانستان فکر می کند که مسأله ادامه حضور نیروهای آمریکایی در افغانستان فقط بخشی از یک استراتژی همه جانبه آمریکا در آسیای میانه را تشکیل میدهد. اگر مسأله بازگشت نیروهای مربوط به القاعده در عراق بعد از خروج آمریکایی ها در این کشور را هم در نظر بگیریم، میتوان درک کرد که چرا حامد کرزی تهدید خروج کامل نیروهای آمریکایی از افغانستان را جدی نمی گیرد و آن را فقط «بلوفی» برای متقاعد کردن کابل به امضای موافقتنامه امنیتی با آمریکا توصیف می کند.

 

دریافت رایگان خبرنامهبا خبر-پیامک های ما اخبار را بصورت زنده دریافت کنید

اخبار جهان را با بارگیری اَپ ار.اف.ای دنبال کنید