بررسی روزنامه های فرانسه

دومقاله در ارتباط با ایران

@fotolia

مسئولین سیاسی آمریکا این روزها در نشست های مشورتی خود قبل از هر تصمیمی اول حساسیت ها و عکس العمل های ایران را درنظر می گیرند و این موضوع  بازی پیچیده شطرنج سیاسی منطقه را مشکل تر می کند

تبلیغ بازرگانی

صفحه اول روزنامه های امروز
لیبراسیون با چاپ عکس رنگی تاج گلی که معمولاً بر سر مزار می گذارند بصورتی سمبولیک مرگ حزب راست حاکم (UMP) را اعلام کرده زیرا معتقد است که "ژان لویی بورلو"، عضو UMP و وزیر سابق محیط زیست این کشور با استعفای خود از حزب حاکم، ریشه آن را زده است.
خروج "ژان لویی بورلو" از حزب حاکم که روز پنجشنبه توسط وی اعلام شد، نگرانی مؤسسین این حزب را برانگیخته بخصوص که استعفای متعاقب خانم "رامیا یاد" عضو فعال این حزب که در دولت سارکوزی هم پست های مشورتی و مدیریتی متفاوتی داشت، نشاندهنده آنست که نظرات انتقادی "بورلو" به حزب UMP طرفداران دیگری در درون حزب راست حاکم فرانسه دارد. از این روست که فیگارو نیز مانند لیبراسیون سرمقاله خود را به این موضوع اختصاص داده و درصفحه اول نیز از دعوت از "بورلو" برای حفظ اتحاد خبر می دهد.
لوموند، غلبه خشم مردم سوریه علیرغم سرکوب های دولتی و هشدار اوباما به رژیم سوریه را مطرح می کند.
اما لاکروا روزنامه مسیحیان فرانسه، فارغ از دغدغه های دنیا به مناسبت افتتاح نمایشگاه ادوارد مانه نقاش معروف در موزه اورسی در پاریس، با چاپ عکس تمام صفحه یکی از تابلوهای وی خوانندگان خود را به سیاحتی در دنیای زیبای این هنرمند دعوت می کند.
ما به ناچار از این دنیای زیبا خارج می شویم و برای انعکاس گوشه ای از واقعیت های اجتماعی و سیاسی دنیای امروز به مطالبی درمورد ایران اشاره می کنیم که در لیبراسیون و فیگارو چاپ شده است.

چهره زشت اعتیاد در ایران
"ژان پیر پرن" در لیبراسیون مقاله ای در مورد اعتیاد در ایران امروز نوشته است که با عکس های تکاندهنده ای با قطع بزرگ از معتادین در خیابان ها همراه است.
عکس ها توسط "اصلان ارفع" گرفته شده و نفوذ شوم اعتیاد را در چهره معتادین نشان می دهد.
"ژان پیر پرن"، می نویسد که اعتیاد در ایران دو چهره تاریک و روشن دارد.
چهره روشن آن در ارتباط با محافل روشنفکری است که روزهای پنجشنبه یا جمعه دور بساط تریاک جمع می شوند و درمورد مسایل ایران و جهان بحث می کنند. با این یادآوری که تریاک بعنوان دوای بسیاری از دردها هم مصرف می شود و اینکه مصرف الکل علیرغم ممنوعیت جدی، از تریاک جلو زده است.
"ژان پیر پرن"، بخش سیاه یا تاریک اعتیاد را با ذکر چند رقم نشان می دهد و می نویسد رقم رسمی مورد تأیید جمهوری اسلامی از معتادان کشور، 1.1 میلیون نفر است که 700 هزار مصرف کننده غیردائم هم به آن اضافه می شود. اما سازمان ملل از 3.2 میلیون معتاد به تریاک وهروئین صحبت می کند.
در دنباله مطلب می خوانیم که پدیده جدید، پیدایش موادی مانند کراک و شیشه است که با قیمت ارزان تر (5 دلار به ازای هر گرم) یعنی نصف بهای هروئین یافت می شود و اثرات مخرب بیشتری دارد. با این حال این ماده تنها بین فقرا مصرف نمی شود بلکه جوانان خانواده های پولدارنیز به دلیل دلسردی از آینده و افسردگی جمعی به آن متوسل می شوند.
خبرنگار لیبراسیون در پایان به یادآوری این نکته می پردازد که هرجا مواد هست بدنبال آن قاچاق و فحشا و جنایت هم می آید و ایران با وجود سرکوب شدید قاچاقچیان از این قائده مستثنی نیست.

و اما دومین مطلب مربوط به ایران:
فیگارو با چاپ مقاله ای از نیویورک تایمز در ویژه نامه امروز خود، وسواس کاخ سفید در ارتباط با ایران را شرح می دهد و می نویسد که مسئولین سیاسی آمریکا این روزها در نشست های مشورتی خود قبل از هر تصمیمی اول حساسیت ها و عکس العمل های ایران را درنظر می گیرند. البته چنانچه خود مسئولین می گویند این بدان معنا نیست که این موضوع مانع اتخاذ مواضع سیاسی مورد نظرشان باشد اما به هرحال بازی پیچیده شطرنج سیاسی را مشکل تر می کند. نویسنده بطور مثال تصمیم گیری برای دخالت در لیبی را مطرح می کند که اگر اوباما موضعی علیه قذافی نمی گرفت، ایران آن را به حساب ضعف او می گذاشت و برنامه هسته ایش را پیش می برد، نویسنده نیویورک تایمز معتقد است که در دراز مدت، لیبی برای آمریکا در درجه اول اهمیت قرار ندارد و هدف اصلی این کشور ممانعت از نفوذ ایران در خاور میانه است. بنابراین همه تصمیم ها از زاویه استراتژی آمریکا در خاورمیانه و کند کردن پیشرفت تهران بسوی تجهیز به سلاح هسته ای، بررسی می شود.
در این مقاله می خوانیم که تغییرات دنیای عرب همه داده ها را عوض کرده است و دیکتاتورهایی که در دوسال گذشته علیه ایران با آمریکا همکاری می کردند گرفتار مسائل داخلی خود شده اند. با در نظر گرفتن این مسائل موضع آمریکا نسبت به لیبی در حقیقت هشداری به ایران محسوب می شود که می تواند این کشور را به پای میز مذاکرات بکشاند و یا خطر قدرت گیری جناح های تند حاکمیت را بدنبال داشته باشد.
در همین چارچوب، وضعیت عربستان سعودی در مقابل ایران و ترس رهبران آن از عدم حمایت آمریکا از آنان در صورت افزایش نارضایتی های داخلی مطرح می شود.
تغییرات احتمالی سوریه و عواقب سقوط بشار اسد نیز موضوع پیچیده دیگری است که در این مقاله به آن اشاره می شود. به هم خوردن تعادل موجود درسوریه می تواند این کشور را که تاکنون آمریکا سعی در جذب آن به جبهه خود داشت، به هرج و مرج بکشاند اما با وجود این خطر سقوط بشار اسد بیشتر از اینکه برای آمریکا خطرناک باشد به ضرر ایران تمام می شود که در صورت ادامه تظاهرات و پیروزی مخالفین، می تواند به سرنوشت کشورهای متحول شده منطقه دچار شود.
 

دریافت رایگان خبرنامهبا خبر-پیامک های ما اخبار را بصورت زنده دریافت کنید

اخبار جهان را با بارگیری اَپ ار.اف.ای دنبال کنید