بررسی هفته نامه های فرانسه

روایتی از "تهران"

لوپوئن، هفته نامه فرانسوی زبان، در شماره این هفته مقاله ای دارد در خصوص سفر "پاتریک بسون"* فرستاده این هفته نامه به ایران.

تبلیغ بازرگانی

پاتریک بسون شرح سفرش به ایران را اینگونه آغاز می کند به کشوری سفر می کنم که در آنجا کراوات برای مردها ممنوع است و میوه مورد علاقه زنانش انار است.

در لحظه ورود نخستین چیزی که توجه پاتریک را جلب کرده، فرودگاه امام خمینی با راهروهای طولانی و به رنگ خاکستری است و بنا بر روایت پاتریک (که همانند روایت بسیاری از ایرانیان است که در سالهای اخیر به تهران سفر کردند) تنها رنگهای زیبای روسریهای بانوان است که اندکی از اندوه ناشی از فضای حزن انگیز و اندوهبار این فرودگاه می کاهد.

راوی در هنگام توصیفش از شهر تهران، با دیدن برج هتل آزادی تهران یا هتل هایت و مشابهت دادن آن با برجهای دوقلوی مرکز تجارت جهانی در نیویورک، گریزی هم به دنیای سیاست می زند و می نویسد: القاعده برجهای دوقلو را در نیویورک مورد هدف قرار داد، اما امروز در برابر جنگ سوریه، فرانسوا هولاند، رئیس جمهوری فرانسه و القاعده در یک جبهه قرار دارند و مخالف عملکرد رژیم بشار اسد هستند. اما آیا اوباما برنده جایزه صلح نوبل و رئیس جمهوری آمریکا، یک ملت خارجی را بمباران خواهد نمود؟

اما راویِ سفر به ایران، از دیدار از موزه سینما در شمال شهر تهران هم نقل کرده، به ویژه از کافه "ویونا"  در همین موزه در باغ فردوس و حضور دختران شیک تهرانی همراه با آخرین تکنولوژی تلفن همراه، با مارک آیفون که توجه پاتریک را به خود جلب کرده است.

اما در شمال تهران تنها موزه ها و کاخ موزه های سلطنتی نبودند که نویسنده به بازدید آنها رفته است، بلکه آنگونه که در سفرنامه اش در لوپوئن آورده، در یکی از محلات زیبای شمال شهر تهران برای ملاقات با آقای بهمنی، مشاور علی اکبر ولایتی که خود او نیز مشاور رهبر جمهوری اسلامی است، به منزل زیبای او رفته و این دیدار تنها به جلسه ای تشریفاتی خلاصه نشده و مسائل ایران و بحران سوریه در محور گفت‌وگوهای پاتریک و آقای بهمنی قرار داشته است.

نویسنده تاکید می کند که این مشاور در نظام جمهوری اسلامی با قاطعیت تاکید داشته که رژیم سوریه قربانی عملیات تروریستی در داخل کشورش شده است که در پشت این حملات رد پای اسرائیل و دست ایالات متحده آمریکا هم قابل مشاهده است. همچنین در دفاع از روسیه هم متذکر شده که روسها هرگز قطره ای از خون کسی را بر زمین نخواهند ریخت.

فرستاده لوپوئن به ایران، ادامه می دهد از مشاور علی اکبر ولایتی که دین اسلام را با عباراتی همچون، رعایت احترام، بخشندگی، اتحاد، پذیرش دیگران و دفاع از خود، توصیف می نمود، پرسیده : انرژی هسته ای؟ او در پاسخ گفته: با اهداف صلح آمیز؛ زنان؟ مسلط بر جامعه.

آنگونه که نویسنده حکایت می کند سفرش به ایران، تنها به بازدید از شمال تهران خلاصه نشده، پاتریک از "ندا" سمبل دختران زیبای ایرانی میگوید، از دیدار با دختر قهرمان ورزشی، از جوانی که فرانسه را به شیرینی با لهجه فارسی صحبت می کرده، از پارک شهر تهران و جوانی که آرزوی دیدار از خیابان شانزه لیزه پاریس را داشته و از نوسان نرخ دلار و دیگر ارزهای خارجی در ایران و از سفرش به قم می گوید.

آیا نابود کردن سلاحهای شیمیائی در سوریه امکان پذیر است

اکسپرس، دیگر هفته نامه فرانسوی زبان هم زیر عنوان "آیا نابود کردن سلاحهای شیمیائی در سوریه امکان پذیر است" می نویسد: حتی اگر این اقدام امکانپذیر هم باشد، در طولانی مدت و بسیار پرهزینه خواهد بود.

این نشریه با اشاره به توافق روز 14 سپتامبر میان روسیه و ایالات متحده آمریکا مبنی بر نحوه نابود ساختن سلاح های شیمیائی سوریه با تاکید براینکه عملیات نابودسازی سلاح های شیمیائی، پروژه ای سخت و سنگین است، اشاره دارد که نابود ساختن سلاح‌های شیمیائی تنها به شکلی تشریفاتی صورت خواهد گرفت. این در حالیست که هنوز تردید ها در خصوص مقاصد واقعی رژیم بشار اسد مرتفع نشده است.

اکسپرس در ادامه متذکر می شود که نباید فراموش کرد "سوریه رژیمی است که می تواند دروغ بگوید" و جهان را فریب دهد. آیا این رژیم به واقع فهرستی دقیق از سلاحهای شیمیائی و محل نگهداری آنها را در اختیار جامعه جهانی قرار خواهد داد؟

اکسپرس با طرح این پرسش، خاطرنشان می کند که از رژیم بشار اسد نمی توان انتظار داشت که حقیقت را به جهانیان عرضه نماید، چرا که با وجود اینکه ماهواره های غربی تمامی فعالیتهای رژیم بشار اسد در خاک سوریه را زیر نظارت دارند، "وال استریت ژورنال" و "رویترز" به نقل از منابع سوری گزارش دادند که در یک سال اخیر بشار اسد تلاش کرده تا بخشی از سلاح های شیمیائی را به نقاط امن دیگری منتقل نماید.

همچنین این نشریه فرانسوی زبان اشاره دارد به آغاز برنامه شیمیائی در سوریه در سالهای 1972 و 1973، حدود چهل سال پیش از سوی حافظ اسد، رئیس جمهوری وقت و می نویسد : با توجه به تلاشهای چهل ساله سوریه برای تجهیز برنامه شیمیائی‌اش، این تردید وجود دارد که به آسانی به تمامی برنامه های خود پایان دهد.

اکسپرس همچنین با توجه به گزارش محرمانه فرانسه پس از حمله شیمیائی در سوریه می نویسد: بر پایه اطلاعات ارائه شده از سوی دولت فرانسه ساختار و عملکرد برنامه شیمیائی و مجتمع های شیمیائی در سوریه به گونه ای است که تنها با دستور مستقیم بشار اسد و تیم او، حمله شیمیائی صورت گرفته است. سپس فرمان حمله به مرکز مطالعات و تحقیقات علمی که 10 هزار تن را به استخدام درآورده، منتقل شده، و در پی آن، این دستور به ارتش علوی رژیم ابلاغ شده است.

اکسپرس تاکید می کند در حالیکه در گزارشها میزان مواد شیمیائی انبار شده در سوریه، یک هزار تن تخمین زده شده است، اما این ارزیابی تقریبی و در عین حال قدیمی است.

همین نشریه اما متذکر می شود که در عوض کارشناسان از مواد شیمیائی موجود در زرادخانه های سوریه آگاهی کافی دارند: وجود گاز خردل، گاز سرین و گاز "وی ایکس"، مواد شیمیائی که می توانند با ترکیبات دیگر مخلوط شوند.

اکسپرس با اشاره به اینکه دو شیوه برای نابود ساختن مواد شیمیائی وجود دارد، با طرح پرسشهائی همچون: "چه کسی هزینه گزاف این عملیات را پرداخت خواهد کرد؟ در کجا سلاح های شیمیائی نابود خواهند شد؟ در داخل خاک سوریه، کشور گرفتار جنگ، کارخانه های نابودسازی ساخته خواهند شد، یا به خارج سوریه منتقل می شود؟" چنین نتیجه گیری می کند که اگر بشار اسد با پذیرش این توافق در صدد خرید وقت است، تا چه زمانی می تواند برای رژیمش وقت بخرد.

*Patrick Besson

دریافت رایگان خبرنامهبا خبر-پیامک های ما اخبار را بصورت زنده دریافت کنید

اخبار جهان را با بارگیری اَپ ار.اف.ای دنبال کنید