فرانسه/ادبیات

سلمان رشدی: از بورکینی و حجاب بدم می‌آید، اما دولت نباید در این بحث دخالت کند

آخرین اثر سلمان رشدی به تازگی به زبان فرانسه منتشر شده است.
آخرین اثر سلمان رشدی به تازگی به زبان فرانسه منتشر شده است. Beowulf Sheehan/ PEN Americain Center

رمان «دو سال و هشت ماه و بیست و هشت شب»، آخرین اثر سلمان رشدی به تازگی به زبان فرانسه منتشر شده است. به این مناسبت نویسنده که به فرانسه آمده، گفتگویی هم با بخش فرانسه‌زبان رادیو بین‌المللی فرانسه داشت...

تبلیغ بازرگانی

 برخورد دنیای عقلانی و غیرعقلانی محور اصلی کتاب تازۀ سلمان رشدی است که چند ماه پس از انتشار به انگلیسی، حالا ترجمۀ آن به زبان فرانسه منتشر شده است.

به گفتۀ ناشر، «دو سال و هشت ماه و بیست و هشت شب» در واقع معادل همان هزار و یک شب است.
(با یک محاسبۀ ساده می‌توان نتیجه گرفت که نویسنده، هشت ماه را معادل ٢٤٣ روز در نظر گرفته است).

خبرنگار رادیو بین‌المللی فرانسه از سلمان رشدی پرسید: آیا فتوای صادرشده توسط آیت‌الله خمینی به زندگی حرفه‌ای شما لطمه زد؟
رشدی پاسخ داد: «فکر نمی‌کنم. من تلاش کردم تا همان نویسندۀ قبل از فتوا باقی بمانم. البته رمان جدید من هیچ ربطی به ماجرای فتوا ندارد. این رمان تماماً مربوط می‌شود به موقعیت من به عنوان نویسنده‌ای که با واقعیت جهان سر و کار دارد. من سعی می‌کنم معنای دنیا را با حکایت کردن داستان بهتر بفهمم. اما اگر کم و بیش از زندگی واقعی من اطلاع داشته باشید و کتاب‌های مرا بخوانید، خواهید دید که رقبا یا مخالفان من در ساکت کردن من موفق نبوده‌اند»...

رشدی در مورد اهمیت فرهنگ هند در رمان اخیرش گفت: «اینکه می‌گویند من هند را در سیزده سالگی ترک کردم درست نیست. من برای ادامه تحصیل به انگلستان رفتم. خانواده‌ام در هند ماندند و من هم مرتباً به آنجا برمی‌گشتم. آخرین بار، حدود دوسال قبل بود که به هند رفتم... ولی خب، توجه من در هنگام نویسندگی، بیشتر به مکانی معطوف است که در آن حضور دارم. مثلاً الان بیشتر درنیویورک هستم. اما هند همیشه ریشه و منبع من الهام بوده. در رمان اخیر هم شخصیت‌های هندی وجود دارند».

سلمان رشدی در پاسخ به پرسشی در مورد «بورکینی» و جایگاه اجتماعی آن در فرانسه گفت: «به عقیدۀ من این وظیفۀ دولت نیست که در مورد بورکینی تصمیم بگیرد یا قانون‌گذاری کند. در فرانسه شورای عالی اداری با رد کردن قانون منع بورکینی کار درستی کرد. البته این را هم بگویم که من شخصاً از بورکینی و برقع و نقاب و انواع حجاب بدم می‌آید. این چیزها مرا آزار می‌دهد. خانوادۀ من مسلمان است اما اگر کسی می‌خواست این نوع پوشش‌ها را به زنان خانوادۀ من تحمیل کند، حتماً کتک می‌خورد! مادر بزرگ من یا خواهرم یا دخترخاله‌هایم مطلقاً چنین چیزهایی را نمی‌پذیرفتند... من فکر نمی‌کنم که اکثریت مسلمانان فرانسوی بخواهند حجاب را به زنان‌شان تحمیل کنند. ولی به هرحال دولت و پلیس نمی‌توانند در این بحث  جایی داشته باشند».

 

دریافت رایگان خبرنامهبا خبر-پیامک های ما اخبار را بصورت زنده دریافت کنید

اخبار جهان را با بارگیری اَپ ار.اف.ای دنبال کنید