دسترسی به محتوای اصلی
بررسی هفته نامه‌های فرانسه

سوریه بهای سنگین "عدم تصمیم گیری" غرب را می پردازد

۶ دقیقه

نوول اوبزرواتور، هفته نامه فرانسوی زبان، در مقاله‌ای در شماره این هفته می نویسد: فرانسوا هولاند، رئیس جمهوری فرانسه همانند همتای آمریکائی خود باراک اوباما، تمامی راههای ممکن را بکار گرفته تا فرانسویان را متقاعد نماید که رژیم بشار اسد از سلاح شیمیائی علیه شهروندانش استفاده نموده است.

تبلیغ بازرگانی

این نشریه فرانسوی زبان تاکید می کند که تلاش رئیس جمهوری فرانسه برای متقاعد نمودن افکار عمومی این کشور برای پاسخ دادن به این خواسته فرانسویان است که از رئیس جمهوری مدارک و شواهد لازم را برای حمله به سوریه طلب می کنند.

آنچه به نوشته نوول اوبزرواتور، فرانسویان از رئیس جمهوری خود می خواهند در این راستا است که در زمان حمله آمریکا به عراق نیز جورج بوش ادعای وجود سلاح های کشتار جمعی در این کشور را مطرح کرده بود، اکنون افکار عمومی فرانسه از فرانسوا هولاند می خواهند که تمامی شواهد خود را، پیش از هرگونه اقدام نظامی علیه سوریه، بر روی میز بگذارد.

این نشریه فرانسوی زبان در ادامه اشاره دارد به تصمیم حافظ اسد، پدر بشار رئیس جمهوری کنونی سوریه برای توسعه بخشیدن به زرادخانه های هسته ای سوریه و می نویسد حافظ اسد با هدف برهم زدن تعادل برنامه هسته ای اسرائیل، چنین تصمیمی را اتخاذ نمود.

نوول اوبزرواتور در همین راستا به گزارش سازمان اطلاعات فرانسه اشاره می کند. در این گزارش آمده است که سوریه با «در اختیار داشتن بیش از یکهزار تن سلاح و مواد اولیه جنگ شیمیائی، یکی از مهمترین ذخایر جنگ شیمیائی در جهان را در اختیار دارد».

این نشریه فرانسوی زبان خاطرنشان می کند در حالیکه سازمانهای اطلاعاتی غربی نسبت به عدم توانائی مخالفان رژیم بشار اسد در هدایت این عملیات مرگبار شیمیائی متقاعد شدند و با وجود اینکه ایالات متحده آمریکا «با اطمینان» از مجرمیت رژیم دمشق یاد می کند اما هنوز مدارک و مستندات کافی برای همراه نمودن مسکو و پکن را در دست ندارد.

اما لوپوئن، دیگر هفته نامه فرانسوی زبان، مقاله ای دارد زیر عنوان "سوریه، ایران، قطر و دیگر کشورها...".

در این مقاله به برخی عوامل پشت صحنه تراژدی سوریه پرداخته شده است. لوپوئن در ابتدا این پرسش را مطرح می کند که چرا ایران در پشت سر سوریه و بعنوان حامی این رژیم قرار گرفته است؟

این هفته نامه در پاسخ می نویسد: می توان کشوری با نظام "جمهوری اسلامی پارسی" بود و از یک نظام "جمهوری عربی لائیک" حمایت نمود؛ این پارادوکس، امری تازه نیست، در طی 34 سال اخیر رژیم ملایان در ایران با رژیم اسد چنین اتحادی را برقرار کردند که البته بنابر نظر کارشناسان ژئوپولیتکی، چنین اتحاد و تفاهمی، زمینه دسترسی ایران به حوزه دریای مدیترانه را فراهم آورده است.

همچنین این نشریه فرانسوی زبان اشاره دارد که وجود یک رژیم علوی در راس نظام سوریه این امکان را فراهم آورده تا ایران با شاخه نظامی حزب الله لبنان با زحمت کمتری در تماس باشد.

علاوه بر موارد یاد شده، لوپوئن اشاره دارد به حضور شماری از نیروهای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در سوریه به منظور آموزش نیروهای رژیم بشار اسد برای سرکوب تظاهرکنندگان.

لوپوئن در بخش دیگر مقاله توضیح می دهد که چرا کشورهای قطر و عربستان سعودی در جریان بحران سوریه نقش اساسی ایفا نمودند.

به نوشته لوپوئن، امیر قطر که حامی "بهار عربی" بود، در ماههای ابتدائی اعتراضات در سوریه در دو دیداری که با بشار اسد در سوریه داشت، تلاش نمود تا بشار را قانع نماید تا نظامش را به سمت دموکراسی شدن، ببرد تا بتواند قدرت را حفظ نماید؛ پیشنهادی که با مخالفت بشار اسد روبرو شد.

عربستان سعودی، اما از موضع دگیری وارد بحران سوریه شد. لوپوئن می نویسد: رهبران عربستان سعودی خواهان خروج بشار اسد از حکومت بودند تا بدین طریق "هلال شیعه" که تهران را با عبور از سوریه به لبنان مرتبط می نمود، شکسته شود.

لوپوئن در ادامه می افزاید: پس از گذشت بیش از 1400 سال از ظهور اسلام، وفات پیامبر اسلام و دعوا و نزاع میان طرفداران معاویه و علی، اکنون بار دیگر، البته پس از عراق و لبنان، سنیها و شیعیان در سرزمین سوریه در برابر یکدیگر قرار گرفتند تا به دعوا و نزاعهای خود ادامه دهند.

اما چه چیزی رژیم بشار اسد را تهدید می کند؟ به نوشته لوپوئن، آنچه به شکل تئوری ارائه می شود، هدف غرب حمله و تهدیدی علیه بشار اسد، آنگونه که در عراق صورت گرفت، نیست. هدف آن است تا اسد را تنبیه نمایند تا به قوانین بین المللی احترام گذارد. پکن و مسکو اما همچنان بر طبل مخالفت با حمله نظامی علیه سوریه می کوبند.

در توجیه این مطلب، لوپوئن به نقل از یک محقق استراتژیک می نویسد: سقوط دیکتاتور سوریه زمینه را برای "رادیکالیسم سنی" که از سوی امیرنشینهای خلیج فارس حمایت می شوند، فراهم می آورد.

اکسپرس هم در مقاله ای در شماره این هفته می نویسد: مردمان سوریه بهای عدم تصمیم گیری جامعه جهانی را می پردازند.

این هفته نامه فرانسوی زبان می نویسد: در باتلاقی که سوریه در آن فرو رفته است برای هر اتخاذ تصمیمی، بهائی باید پرداخت شود و عدم تصمیم گیری هم بهای خود را دارد که البته بهای گزافی هم هست.

اکسپرس با اشاره به راههای مختلفی که برای پاسخ تنبیهی به رژیم بشار اسد پس از استفاده از سلاح شیمیائی در نظر گرفته شده، می نویسد: کشورهای غربی در حدود 30 ماه در برابر بحران سوریه واکنش قاطعی نداشتند و اکنون آسان نیست تا ظرف 2 تا 3 روز تمامی انرژی به اصطلاح ذخیره شده شان را به یکباره آزاد نمایند.

اما این عدم تصمیم گیری جامعه جهانی در برابر بحران سوریه چه ارزشی برای کره شمالی و ایران که برای دستیابی به بمب اتمی تلاش می کند، خواهد داشت؟ به نوشته اکسپرس این عدم قاطعیت و تصمیم گیری به ویژه از سوی رئیس جمهوری ایالات متحده آمریکا نشاندهنده آن است که آمریکا، پیش از این گرفتار جنگ در عراق شده بوده، اکنون این برنده جایزه صلح نوبل می خواهد تا بجای استفاده از سلاح جنگی از راههای بشردوستانه به بحران در سوریه خاتمه دهد.

دریافت رایگان خبرنامهبا خبر-پیامک های ما اخبار را بصورت زنده دریافت کنید

اخبار جهان را با بارگیری اَپ ار.اف.ای دنبال کنید

این صفحه یافته نشد

صفحۀ مورد توجۀ شما یافته نشد.