بررسی روزنامه‌های فرانسه

"سیاست آمریکا درافغانستان "

@fotolia

وزیرکارفرانسه، ازروزگذشته (سه‌شنبه)، اولین دیدارخود را با سندیکاهای کارفرمایان و کارکنان در مورد متن جدید اصلاحی قانون کاربه انجام رساند. مذاکرات طرف‌های مقابل طی روزهای این هفته ادامه خواهد داشت.

تبلیغ بازرگانی

پیش از این، بسیاری از وزیران کار فرانسه در مذاکره با سندیکاهای قدرتمند فرانسه با دشواری روبرو شده و کار به اعتصابات عمومی و تظاهرات خیابانی کشیده است.

اولین دور مذاکرات میان مقامات وزارت کار دولت امانوئل مکرون و سندیکای صاحبان صنایع و کارفرمایان از ساعت 14 دیروزآغاز شد که هنوز از نتایج مذاکرات خبری منتشرنشده است.

آغاز مذاکرات اصلاح قانون کار، در واقع، اولین و مهمترین گام دولت امانوئل مکرون برای برنامه های مفصل اصلاحات در کشور طی پنج سال آینده خواهد بود که شکست و پیروزی در آن می تواند دیگر اصلاحات وعده داده شده ازسوی رئیس جمهوری جدید را تحت تاثیر قراردهد.

اما، درروزنامه های امروز بیشترین گزارش های بین المللی به افغانستان و سیاست جدید "دونالد ترامپ" درباره آینده حضور آمریکا دراین کشوراختصاص داده شده.

فیگارو می نویسد: دونالد ترامپ دیروزاستراتژی جدید دولت خود را پیرامون بحران افغانستان اعلام داشت.

رئیس جمهوری آمریکا گفت: سیاست های پیشین آمریکا درمورد افغانستان، ازجمله خروج سریع از عراق وافغانستان اشتباه بوده است، بنابراین، درحال حاضر نیز خروج سریع ما از افغانستان خلایی به جای خواهد آورد که مالاً توسط تروریست ها پر خواهد شد.

ترامپ می گوید: هیچ زمانی آمریکا به دنبال ملت سازی درافغانستان یا هیچ جای دیگری نخواهد بود، اما سیاست درازمدتی برای مبارزه با تروریسم لازم است.

فیگارو می نویسد: سخنان میلیاردر پرحرارت و پرتحرک نشان می داد که وی می خواهد به بدنه‌ی رای‌دهندگان خود نشان دهد که انتخاب او برای ادامه حضور نظامی در دوردست ها با سیاست "آمریکا پیش از هر چیز" منافاتی ندارد، زیرا، به گفته وی حضوری این چنین برای تامین امنیت آمریکا لازم است.

فیگارو می نویسد اعلام ادامه حضور و تقویت نیروهای نظامی آمریکا درافغانستان ازسوی ترامپ ازحمایت بسیاری از نظامیان واشنگتن برخوردارشد.

ترامپ درواقع با پاسخ مثبت به نظامیان هوادار ادامه حضور نظامی در افغانستان، به طرفداران خروج کامل از این کشور که مهمترین مدافع آن "استیو بنن" مشاوراستراتژیک سابق کاخ سفید بود پاسخ "نه" داد.

ترامپ درسخنان خود بر2 مورد دیگر پیرامون سیاست آمریکا در افغانستان تاکید کرد: اول این که محدودیت استفاده ازنیروی نظامی درافغانستان که توسط اوباما برقرار شده بود، برداشته می شود و دیگر این که هیچ تاریخی برای خروج کامل از این کشور تعیین نخواهد شد.

هومنیته، ارگان هواداران حزب کمونیست فرانسه نیزدرباره سیاست ترامپ می نویسد: با شنیدن سخنان رئیس جمهوری آمریکا می توان گفت که استراتژی دولت جدید واشنگتن درافغانستان تغییرنکرده تنها شاید تاکتیک حضور در این کشور تغییرکرده است.

به نوشته هومنیته تازگی سخنان رئیس جمهوری آمریکا در هشدارتند او به پاکستان بود که سازمان های اطلاعاتی و نظامی آن سال هاست سرنخ های سیاست حمایتی از طالبان را در"وزیرستان" وحتی درداخل افغانستان دردست دارد.

به نوشته هومنیته رئیس جمهوری آمریکا هشدارداد که پاکستان درهمکاری با آمریکا درامور افغانستان دست‌آوردهای مثبت بسیاری خواهد داشت.

برعکس درصورت ادامه پناه دادن به تروریست ها ممکن است متحمل زیان های بسیاری شود.

"ترامپ" خطاب به پاکستان گفت: رویه پاکستان درقبال افغانستان تغییر خواهد کرد وباید تغییرکند.

هومنیته درخبردیگری به اظهارات روز گذشته ی علی اکبرصالحی، رئیس سازمان انرژی اتمی ایران اشاره می کند که تهدید کرده است درصورت خدشه دارشدن برجام ازسوی آمریکا ایران به روند تولید اورانیوم غنی شده بازمی گردد.

رئیس سازمان انرژی اتمی ایران گفته است: درصورت محترم شمرده نشدن مفاد برجام ازسوی آمریکا، بازگشت ایران به موقعیت سال 2015 تنها به 5 روز زمان نیازدارد.

لیبراسیون درکنارگزارش مفصل خود پیرامون استراتژی آمریکا درمورد افغانستان با یک دیپلمات آمریکایی و مقام سابق "ناتو" درمورد مشکلات و معضلات این کشورگفت وگو کرده است.

"مارک ژاکوبسُون" مشاورسابق وزیردفاع و نفردوم سازمان ناتو درافغانستان می گوید: موقعیت ما درافغانستان واقعاً خوب نیست، متاسفانه آهسته آهسته درحال باختن جنگ افغانستان هستیم.

وی می گوید: متاسفانه درسال 2001 میلادی بسیاری این اشتباه را مرتکب شدند که فکرکردند ما با سرنگون کردن حکومت طالبان می توانیم در جنگ با تروریسم برنده شویم.

آنچه در آن زمان ازسوی آمریکا و متحدین آن درست فهمیده نشد این بود که تنها ازمیان برداشتن حکومت (طالبان) برای شکست دادن تروریسم کافی نیست، باید برنامه ریزی داشت، باید ممارست کرد وسال های طولانی را برای بازسازی صلح در نظر گرفت، شاید برای استقرار صلح می بایست برنامه ای 50 ساله تنظیم کرد.

این برنامه می بایست براساس توسعه اقتصادی افغانستان، با ثبات سازی و بالاخره حمایت از تاسیس یک دولت دموکراتیک ریخته می شد.

دریافت رایگان خبرنامهبا خبر-پیامک های ما اخبار را بصورت زنده دریافت کنید

اخبار جهان را با بارگیری اَپ ار.اف.ای دنبال کنید