روزنامه های فرانسه

شورش سوریه و پیامدهای آن در منطقه

@fotolia

با افزایش شمار کشته شدگان شورشهای اخیردرسوریه و نشت نا آرامیها به گوشه و کنار این کشور، روزنامه های امروز چاپ پاریس بر این شده اند که جنبه های مختلف این ناآرامی ها و پیامد های آن را در سطح منطقه مورد تجزیه و تحلیل قرار دهند.

تبلیغ بازرگانی

لوموند می نویسد : رژیم سوریه، به سبب موقعیتش و نیز موضع گیریهای انعطاف ناپذیر در برابر اسرائیل، در منطقه از یک سرمایه سیاسی برخوردارشده است، اما برای شهروندان این کشور، این رژیم خانوادگی خود کامه و فاسد است. درنتیجه ازمیان برداشتن فساد و اختناق سیاسی خواست اصلی جوانان بیکاری است که بزرگترین بخش جمعیت 22 میلیونی این کشور را تشکیل می دهند.
سرمقاله نویس لوموند می نویسد : در شورش های سوریه نکات مشابهی با شورش های تونس و مصر دیده می شود و خواست های آنها یکی است. با این اختلاف که سوریه، کشوری است با مذاهب مختلف و در حال انفجار. بدین معنا که رهبری آن را افرادی از شاخه علویه تشکیل می دهد در حالی که اکثر جمعیت کشور سنی است.
از سوی دیگر، سوریه در دل تعادل ها و یا بی ثباتی های منطقه قرار دارد : از یک سو تنها شریک بزرگ عرب ایران به شمار می آید و از سوی دیگر اوضاع لبنان را کنترل می کند. یعنی بدون حمایت سوریه، جمهوری اسلامی ایران نخواهد توانست به حزب اله لبنان سلاح برساند. سرانجام این که سوریه یکی از نادر حامیان حماس در غزه است. از این رو تغییر نظام ویا حتا تحول آن دگرگونی بزرگی در منطقه به وجود خواهد آورد.
روزنامه اقتصادی "لز اکو" می نویسد تظاهرات سوریه و نا آرامیهای این کشور می تواند لبنان را ناچار به تشکیل سریع دولت خود کند ویا این کشور را در درون بحرانی بزرگ غرق کند.

لیبراسیون می نویسد حزب اله لبنان از واژگونی متحد سوریه ای خود بیم دارد و جناح حریری جانب احتیاط را گرفته است. و در حالی که مردم کوچه و خیابان خود را آماده حرکت می کنند، سیاستمداران نفس در سینه حبس کرده اند. گرچه به گفته یک سیاست شناس هنوز برای پیش بینی تحول اوضاع زود است، اما سه سناریو را می توان بر شمرد: یا رژیم سوریه همچون در تونس سقوط می کند، یا شرایط مانند لیبی می شود ویا رژیم با دادن امتیازات زیاد حیات خود را تضمین می نماید. که در هر سه حالت بر اوضاع لبنان تأثیر خواهد گذاشت

فیگارو درمطلبی بزرگ به کنفرانس امروز لندن برای روشن کردن دوران پس از قذافی پرداخته می نویسد : فرانسه می خواهد گروهی با شرکت حدود 40 کشور برای نظارت وهدایت سیاسی مداخله نظامی تشکیل شود. برداشتی که چندان به موضع آمریکا که نمی خواهد نیروهای ناتو زیر نظارت گروهی خاص عمل کند، نزدیک نیست. فرانسه می خواهد هدایت سیاسی به شکل حلقه ای انجام گیرد یعنی در حلقه اول گروه کشورهای درگیر قرار بگیرند و در مرحله دوم کشورهای داوطلب همکاری خود را ارائه دهند.
آن چه مسلم است کنفرانس لندن همچنین مکانی برای محک زدن میزان همبستگی ائتلافی خواهد بود که از اجزای گونه گون تشکیل شده است. اما پیش بینی می شود که آلمان و ترکیه هم که منتقدانه و محتاطانه رفتار می کنند مانع دیگران نخواهند شد.
کنفرانس لندن درعین حال سرنوشت قذافی را مطرح خواهد نمود و گر چه انگلیس و فرانسه می گویند :"قذافی باید فوری برود" ، با این حال از تغییر رژیم صحبتی نمی کنند چون در زبان دیپلماتیک، و از زمان جنگ عراق به این سو، این کلمه تابو شده است.
"هومانیته" می نویسد گرچه از همان آغاز گفته شد که کشورهای عربی خواستار فرماندهی عملیات توسط ناتو نیستند اما در عمل چنین شد ، سخنان سارکوزی نیز ره به جائی نبرد و ما بار دیگر شاهد پیاده شدن دکترین تازه استراتژیکی پیمان آتلانتیک به بهانه "حفظ جان غیر نظامیان" هستیم.
باز می گردم به روزنامه لیبراسیون که در مطلبی که به اسکی زنان افغان و ارتباط آن با برقعه اختصاص داده می پرسد آیا زن افغان باید برقعه به سر اسکی کند ؟ لیبراسیون می افزاید البته این مطلب مورد بحث گروه کوچکی از زنان جوان شهری که به بازیهای زمستانی می پردازند و شماری ملا قرار گرفته که کارشان فقط تعیین ممنوعیت ها و یا آزادیها در اسلام است.
به گزارش خبرگزاری فرانسه این زنان جوان آمده بودند تا در منطقه بامیان اولین درس اسکی تاریخ منطقه را از یک مربی سویسی بگیرند که بنیاد آقاخان راهی این کشور کرده است. در کنار آنها مردانی دیده می شدند که از دهکده مجاور آمده بودند تا این دختران روسری به سرو مانتو پوش را ببینند. درپاسخ به یکی از این دختران که می گفت اسکی کردن با برقعه امکان ندارد واین ورزش با اسلام در مغایرت نیست، یک ملا می گوید به شرطی که مربی زن باشد!!
 

دریافت رایگان خبرنامهبا خبر-پیامک های ما اخبار را بصورت زنده دریافت کنید

اخبار جهان را با بارگیری اَپ ار.اف.ای دنبال کنید