مدارس افغانستان در خط مقدم: تنبیه بدنی در درون و تهدید طالبان در بیرون

صدا ۰۷:۲۱

هفته گذشته در «ناظران» با دو گزارش درباره مدارس در افغانستان همراه شما بودیم. در یکی از این گزارش‌ها به خشونتی که گاهی از سوی معلمین در برخورد با دانش آموزان در افغانستان به کار می‌رود گفتیم و در گزارش دیگر به حمله طالبان به یک مدرسه دخترانه و آتش کشیدن آن پرداختیم.

تبلیغ بازرگانی

آقای شفیق شرق، استاد دانشگاه در کابل است. او خود تجربه معلمی نیز در مدرسه در افغانستان دارد. او در رابطه با تنبیه بدنی در مدارس افغانستان با تاکید بر اینکه در برخی از خانواده‌ها تنبیه بدنی کودکان بخش جدایی‌ناپذیر از تربیت کودکان به شما می‌رود به ناظران گفت:« نظام آموزشی افغانستان فرسوده و عقب افتاده است. طی چهارده سالی که از زمان سقوط طالبان می‌گذرد و با صرف میلیاردها دلار از کمک‌های بین‌المللی در زمینه آموزش و تحصیل، میزان اصلاحات و پیشرفت در این زمینه بسیار کم بوده است. اساساً اصلاح سیستم آموزشی در افغانستان بسیار پیچیده است.

ما به اندازه کافی آموزگار تحصیل‌کرده نداریم. برای وزارت آموزش و پرورش بسیار دشوار است که به ناگهان تمامی معلم‌های خود را که سال‌ها به شیوه‌های سنتی تدریس می‌کرده‌اند را کنار بگذارد و افراد تازه به کار گیرند.

بیشتر معلمان هم سوادی در حد دیپلم یا همان کلاس دوازده دارند و تقریباً هیچ‌گاه آموزش ضمن خدمت نیز نداشته‌اند تا با مفاهیم جدید آموزشی و پرورشی آشنا شوند. مسائل معیشتی این معلم‌ها نیز نکته مهمی است که نباید آن را فراموش کرد.»

اما در هفته گذشته متاسفانه با معضل دیگری نیز در مورد تحصیل و مدارس در افغانستان مواجه بودیم.

چهارشنبه گذشته ششم آبان ماه، افراد مسلح با حمله به مدرسه دخترانه حاجی گلن در پل علم مرکز ولایت لوگر افغانستان، این مدرسه را به آتش کشیدند. به این شکل حدود ۵۰۰ دختر بین هفت تا یازده ساله تا مدت‌ها از درس خواندن باز خواهند ماند.

به گفته ناظران ما در این منطقه، این اقدام طالبان به‌هیچ‌وجه پدیده جدیدی نیست و مردم محل، به این دست اقدامات طالبان عادت کرده‌اند و دولت مرکزی از برقراری امنیت در منطقه عاجز است.

بر اساس عقاید طالبان، دخترها حق ادامه تحصیل بعد از کلاس چهارم ابتدایی را [صنف چهارم] ندارند و از این سو در بسیاری از مناطق افغانستان مدارس دخترانه کلاس بالاتر از چهارم وجود ندارند.

به گفته ناظران ما که به تأیید آقای صدیق صدیقی سخنگوی وزارت داخله افغانستان نیز رسیده است، در کل ولایت لوگر افغانستان حتی یک مدرسه نیز وجود ندارد که در پی تهدیدهای طالبان و هراس از حملات طالبان کلاس پنجم و یا بالاتر به دختران ارائه دهد. با اینکه مدرسه حاج گلن نیز از این قاعده مستثنا نبوده است اما با این حال مانند بسیاری از مدارس دخترانه و حتی پسرانه هر از چند گاهی همچنان مورد حمله طالبان قرار می‌گیرند.

آقای عبدالله سلجوقی روزنامه‌نگار ساکن افغانستان در این رابطه به ناظران می‌گوید: متأسفانه حوادث بدی طی سال‌های گذشته برای دختران دانش‌آموز افتاده است که می‌توان به خانواده‌ها برای هراسشان حق داد. حتی چند مورد اسید پاشی به دختران دانش‌آموز نیز داشته‌ایم.

این وضعیت دست کم نه سال است که در لوگر ادامه دارد. تا سه سال پیش در مناطق مرکزی لوگر امکان تحصیل برای دختران راحت‌تر بود اما از سه سال پیش به این سو حتی مرکز لوگر نیز برای آنها ناامن شده است.

دولت نیز نتوانسته است امنیت منطقه را تأمین کند. بسیاری از مناطق افغانستان از جمله ولایت لوگر در ظاهر در کنترل دولت هستند. ساختمان‌های دولتی در اختیار مقام‌های دولتی است اما در خیابان‌ها واقعیت دیگری در جریان است. این طالبان است که قوانین را در شهر مشخص می‌کند. آنها در برخی مناطق تحت نفوذ خود حتی موفق شده‌اند در مذاکره با دولت کتب درسی را تغییر دهند. به طور مثال تعداد ساعات آموزش علوم دینی را افزایش دهند. آموزش زبان انگلیسی را حذف کنند و در برخی موارد معلم‌های علوم دینی را از بین طالبان انتخاب کنند.

دریافت رایگان خبرنامهبا خبر-پیامک های ما اخبار را بصورت زنده دریافت کنید

اخبار جهان را با بارگیری اَپ ار.اف.ای دنبال کنید