دسترسی به محتوای اصلی
پژواک جامعه

فعالان جوان جنبش‌های مدنی در افغانستان با رهبران سیاسی خود تفاهم ندارند

صدا ۱۰:۱۴
یک هزاره، از هواداران "جنبش روشنائی" در تظاهرات روز شنبه ٢٣ ژوئیه ٢٠۱۶ در کابل که به خاک و خون کشیده شد .
یک هزاره، از هواداران "جنبش روشنائی" در تظاهرات روز شنبه ٢٣ ژوئیه ٢٠۱۶ در کابل که به خاک و خون کشیده شد . REUTERS/Omar Sobhani
توسط : بیژن برهمندی
۱۳ دقیقه

براستی چرا جنبش مدنی معروف به روشنائی از نظر رهبری دچار اختلاف شده است؟ و چرا رهبران جوان این جنبش قادر نیستند با رهبران سنتی آن به تفاهم دست یابند؟ عزیز رفیعی فعال جامعه مدنی در کابل عقیده دارد که فعالان جوان جامعه مدنی روش‌های سیاسی رهبران سنتی را قبول ندارند.

تبلیغ بازرگانی

حادثه غم انگیز انفجاری که تظاهرات "جنبش روشنائی" در کابل را به خاک و خون کشید، پس از گذشت چند روز اینک فرصتی فراهم آورده است که درباره سازماندهی آن، زمان برگزاری اش، شعارهای مطالباتی اش و نیز اختلافاتی که میان رهبران سنتی و جوان آن بوجود آمده، بحث های فراوانی در میان فعالان سیاسی و اجتماعی در افغانستان در گرفته است.

براستی رهبران یک جنبش مطالباتی در جامعه مدنی چه راهکارهائی در پیش رو دارند؟ تظاهرات خیابانی چه نقشی در پیشبرد خواسته‌های مردم دارند؟ به چه دلایلی رهبران هزاره بر سر چگونگی تأمین خواسته‌هایشان دچار اختلاف نظر شده اند؟ آیا هر نوع مذاکره با دولت را آنگونه که مخالفان مذاکره مدعی هستند می توان "معامله گری" و "فروش مطالبات ملی" نامید؟ و طرفداران مذاکره را به "خیانت" متهم کرد؟

در گفتگوئی با عزیز رفیعی، فعال مدنی در کابل می‌کوشیم برای این پرسش‌ها که امروزه در فضای عمومی افغانستان رواج زیادی دارند پاسخ‌هائی بیابیم.

عزیز رفیعی اعتقاد دارد که باید میان رهبران سیاسی افغانستان با رهبران و فعالان اجتماعی تفاوت قائل شد، هرچند که او بلافاصله اضافه می کند که ما هنوز رهبران اجتماعی بشکل جا افتاده نداریم.
در مورد رهبران هزاره، رفیعی عقیده دارد که این شخصیت‌ها در مجموع کسانی هستند که در دوران جنگ سرد شکل گرفته اند و متأسفانه بجز معامله گری ... چیز دیگری را با خود به همراه نیاورده‌اند. او اضافه می کند که رهبران سیاسی هزاره عمدتاً رهبران مذهبی هستند و در نتیجه از همین دریچه به حوادث نگاه می کنند. او اضافه می کند که نه تنها هزاره ها بلکه تمام رهبران سیاسی کشور دچار گرایش قومی هستند.

عزیز رفیعی نتیجه میگیرد که هنوز در افغانستان عقلانیت سیاسی پیروز نشده است. در نتیجه سیاست مردان افغان با همان دیدگاه‌های جهادی یا مذهبی یا قومی، فعالیت می‌کنند.

درباره اختلافات میان رهبران جنبش های ملی و مدنی رفیعی معتقد است که جوانان و روشنفکران عضو این جنبش ها دیگر نظرات و عقاید رهبران سیاسی سنتی را قبول ندارند.

برای شنیدن کامل این گفتگو به فایل صوتی بالای صفحه مراجعه کنید.

دریافت رایگان خبرنامهبا خبر-پیامک های ما اخبار را بصورت زنده دریافت کنید

اخبار جهان را با بارگیری اَپ ار.اف.ای دنبال کنید

این صفحه یافته نشد

صفحۀ مورد توجۀ شما یافته نشد.