خبر نوشتاری

مصر ۳٠ هواپیمای جنگندۀ "رافال" از فرانسه خرید

هواپیمای رافال ساخت مؤسسۀ فرانسوی "داسو" است.
هواپیمای رافال ساخت مؤسسۀ فرانسوی "داسو" است. Eric Feferberg AFP/Archivos

مصر برای دومین بار به سراغ هواپیماهای جنگی فرانسوی آمد و قرارداد خرید ۳٠ فروند "رافال" را امضا کرد. این هواپیما که از سال ۲٠٠۶ در اختیار ارتش فرانسه قرار گرفته، تاکنون در آسمان‌های عراق، سوریه، مالی، لیبی یا افغانستان امتحان خود را داده است. به غیر از مصر، کشورهای هند و قطر نیز هواپیماهای رافال خریده‌اند.

تبلیغ بازرگانی

سرانجام بعد از چند روز تردید و شایعه، وزارت دفاع مصر روز سه‌شنبه ۴ مه/۱۴ اردیبهشت،  "امضای قرارداد خرید ۳٠ هواپیمای رافال" را رسماً اعلام کرد. ارزش قرارداد مجموعاً ۳٫٩۵ میلیارد یورو است که ۲٠٠ میلیون یورو از این مبلغ به خرید وسائل موشکی اختصاص یافته است.

مصر برای خرید این هواپیماهای پیشرفتۀ جنگی یک وام ده ساله گرفته است. دولت فرانسه در قبال بانک‌های وام‌دهنده نقش ضامن را به عهده دارد (تا سقف ٨۵درصد). در حال حاضر، مصر چهارمین مشتری تسلیحات فرانسوی به شمار می‌آید.

به نظر می‌رسد که حکومت عبدالفتاح سیسی برای خرید این ابزار جنگی عجله داشته است. احتمال دارد که شرایط حساس منطقه مصری‌ها را برای تجهیز بیشتر ارتش مطمئن ساخته باشد.

این دومین بار است که مصر از فرانسه هواپیمای "رافال می‌خرد. در سال ۲٠۱۵، قاهره ۲۴ فروند رافال به پاریس سفارش داد. این سفارش برای کارخانۀ سازنده – شرکت "داسو" – گره‌گشا بود زیرا تا آن زمان، فرانسوی‌ها چندان موفقیتی در صدور "رافال" به دست نیاورده بودند. اما کمی بعد از نخستین خرید مصری‌ها، قطر نیز ۲۴ هواپیما، هند ۳۶ هواپیما و بالاخره یونان ۶ هواپیمای نو و ۱۲ دست دوم خریدند.

نخستین هواپیمای خریداری‌شده، سه سال دیگر به مصر تحویل داده خواهد شد. چنان که وزارت دفاع فرانسه اعلام کرده، این قراردادها برای صنایع نظامی فرانسه "حیاتی است". اما گذشته از منافع مالی، پاریس در فروش هواپیماهای "رافال" به مصر، ملاحظات سیاسی و راهبردی را نیز در نظر می‌گیرد. در این مورد، پاریس و قاهره دغدغه‌ها و محاسبات مشترکی دارند.

وضعیت بی‌ثبات و بغرنجی که بعد از فروریختن رژیم قذافی در لیبی شکل گرفته و همچنین نفوذ فزایندۀ تروریست‌های اسلام‌گرا در صحرای سینا، هیچکدام برای فرانسه و مصر خوشایند نیست. بر این نگرانی‌ها، جاه‌طلبی‌های تازۀ مصر در شرق مدیترانه را نیز باید افزود. در این اوضاع، مرگ ناگهانی ادریس دِبی، رئیس جمهوری چاد (دو هفته پیش)، خبر بدی برای قاهره و پاریس بود. ادریس دِبی که از سی سال پیش در چاد حکومت می‌کرد، روابط بسیار خوبی با هر دو کشور داشت و از جمله در مبارزه با اسلام‌گرایان آفریقایی متحد فرانسه و مصر به شمار می‌آمد.

به طور خلاصه، مصر و فرانسه ملاحظات امنیتی و سیاسی مشترکی در آفریقا دارند که باعث می‌شود مسئلۀ "حقوق بشر"، که یکی از ضعف‌های بزرگ دولت عبدالفتاح سیسی است، از سوی پاریس نادیده گرفته شود. البته در ژانویۀ ۲٠۱٩، هنگام سفر سیسی به پاریس، امانوئل ماکرون در این مورد تذکری داد اما خیلی زود از آن گذشت. بعد از این دیدار، سخنان ماکرون از سوی کارشناسان "ناشیانه" توصیف شد و سفر سیسی به پاریس نیز با اعطای نشان عالی لژیون دونور به او، به خوشی پایان یافت.

دریافت رایگان خبرنامهبا خبر-پیامک های ما اخبار را بصورت زنده دریافت کنید

اخبار جهان را با بارگیری اَپ ار.اف.ای دنبال کنید