بررسی روزنامه های فرانسه

فرهاد خسروخاور: سقوط بن علی یادآور سقوط شاه ایران است

اوضاع تونس و سقوط غیرمنتظرۀ رژیم بن علی در تمامی روزنامه های فرانسه جای فراوانی اشغال کرده است. از جمله در روزنامۀ لوموند، فرهاد خسروخاور، جامعه شناس ایرانی، سقوط رییس جمهوری تونس را با سرنوشت آخرین پادشاه ایران مقایسه می کند و می نویسد زین العابدین بن علی درک درستی از جامعۀ کنونی تونس نداشت...

تبلیغ بازرگانی

تقریباً در تمامی روزنامه های سراسری روز دوشنبۀ فرانسه، دو موضوع مشترک به چشم می خورد:
دگرگونی سیاسی در تونس، و جنجال پیرامون دارویی به نام مدیاتور* که بعد از حدود سی سال، مضر و خطرناک بودنش ثابت شده است.

قرص های مدیاتور که از سال ۱۹۷۶ به بازار فرانسه آمده، در ابتدا برای بیماران مبتلا به دیابت، یا مرض قند که اضافۀ وزن داشته اند تجویز می شده است. ظاهراً این قرص ها در کم کردن اشتها، و در نتیجه برای لاغر شدن بسیار مؤثرند. این تأثیر به قدری چشمگیر بوده که پس از مدتی، پزشکان همین دارو را فقط به عنوان "اشتهابر" به همه سفارش می کرده اند.
اما اینک آثار منفی این دارو ثابت شده و برخی کارشناسان معتقدند که طی سی سال، بیش از پانصد نفر به دلیل مصرف قرص مدیاتور درگذشته اند.
اما خبری که باعث شده دوباره همۀ روزنامه ها به این موضوع توجه کنند، تصمیم دستگاه قضایی است: قرار است که سازندۀ این دارو، یعنی آزمایشگاه سرویه** به دادگاه برود. این نخستین بار است که در فرانسه یک سازندۀ دارو، به اتهام مضر بودن محصولاتش به دادگاه می رود. به همین دلیل، به نوشتۀ لیبراسیون، رسیدگی به پروندۀ مدیاتور تحول بزرگی برای صنایع عظیم و قدرتمند داروسازی فرانسه محسوب می شود.

 

سرنوشت مشترک بن علی و آخرین شاه ایران

اما دگرگونی ناگهانی در تونس و سقوط رژیم زین العابدین بن علی، همچنان مورد توجه همۀ نشریات فرانسوی است.
در روزنامۀ لوموند، فرهاد خسروخاور، جامعه شناس ایرانی، مقاله ای در این باره نوشته که در تیتر آن آمده است: "از مراکش تا ایران، حکومت های مطلقه متزلزل می شوند".
خسروخاور می نویسد: "جنبشی که به دیکتاتوری بن علی پایان داد، چندان نظم و ساختاری نداشت، کاملاً غیرقابل پیش بینی بود و تنها عامل متحدکننده اش، به جان آمدن بخش بزرگی از مردم تونس بود".

خسروخاور توضیح می دهد که بن علی درک درستی از جامعۀ کنونی تونس نداشت و سپس می نویسد: "سقوط بن علی، سقوط شاه ایران را به یاد می اندازد: شاه هم مثل بن علی پیر شده بود و قدرت مطلقۀ خود را امری طبیعی، یا بدیهی، می دانست".
وی می افزاید: "اما در مخالفت با پادشاه ایران، شخصیت کاریسماتیکی چون آیت الله خمینی وجود داشت که می خواست یک حکومت مطلقۀ دیگر، بر پایۀ ولایت فقیه بر پا سازد".
خسروخاور در ادامه توضیح می دهد که شباهت میان رژیم های ایران و تونس به همین جا ختم می شود و سپس یادآوری می کند که در ایران با وجود بسیج مردمی عظیم، جنبش سبز نتوانست در سال۲۰۰۹ حکومت اسلامی را سرنگون سازد. به اعتقاد نویسنده، رژیم مذهبی ایران فاقد ضعف های رژیم بن علی است.
با این حال، به باور خسروخاور، امکان دارد که در آینده و پس از دوران خامنه ای، شاهد ضعیف شدن رژیم اسلامی باشیم.

فرهاد خسروخاور همچنین نگاهی به دیگر دول عرب می اندازد که اکثراً از ضعف مشروعیت رنج می برند، اما در عین حال روی حمایت کشورهای غربی حساب می کنند، چرا که این دولت ها سدی در برابر اسلام گرایی تصور می شوند.

فرهاد خسروخاور می نویسد: "زمان آن رسیده که کشورهای غربی بفهمند که در مقابل یک انتخاب مهم قرار گرفته اند: یا باید از دیکتاتوری های پوسیده و در حال تجزیه حمایت کنند و یا باید در جهت تمایلات جوامع عرب و مسلمان گام بردارند که خواهان حکومت های باز و تکثرگرا هستند".

 

*Mediator

*Servier
 

دریافت رایگان خبرنامهبا خبر-پیامک های ما اخبار را بصورت زنده دریافت کنید

اخبار جهان را با بارگیری اَپ ار.اف.ای دنبال کنید