راهِ ابریشم

هفتمین گردهم آئی تصویر سال در تهران

توسط : شهلا رستمی
۲۶ دقیقه

در برنامه راه ابریشم امروز، علاوه بر صحبت از جشنواره ها، فیلم ها، خبرهای دنیای موسیقی و نامه عباس کیارستمی در دفاع از جعفر پناهی و محمد رسولف، دو کارگردان در بند، آخرین نمایش محمد رضا کوهستانی، کارگردان موفق ایرانی در صحنه های بین المللی مورد توجه قرار می گیرد.

تبلیغ بازرگانی

 
"در روز8 ژانویه کجا بودید"

"در روز8 ژانویه کجا بودید" نام آخرین نمایش محمد رضا کوهستانی، چهره خاص و نو آور تآتر ایران است که برای اولین بار، با موفقیت، نمایش های خود را در صحنه های مختلف اروپا و دیگر کشورهای جهان به روی صحنه می آورد.
در این نمایش که درماه دسامبر 2009 خلق شده و در روزهای 23 و 24 مارس در چارچوب فسیتوال بین المللی رقص، تآتر و چیده مان، در خانه هنرهای شهرک "کره تی" در حومه پاریس به نمایش درمی آید، محمد رضا کوهستانی، با تکینیک همیشگی خود از ورای یک رویداد کوچک، درون شخصیت ها وز ندگی اجتماعی را می شکافد.

موقعیتی بسیار خوب برای آشنا شدن با کار این هنرمند و یا دنبال کردن کار های او.

هفتمین گردهم آئی تصویر سال در تهران پایان یافت

مراسم پایان هفتمین برگزاری تصویر سال و جشنواره فیلم تصویر که دبیر آن سیف اله صمدیان، عکاس و فیلمبردار است دیروز با بزرگداشتی که محمود کلاری، عکاس وفیلمبردار به نام ایرانی از بهمن جلالی به عمل آورد پایان یافت.

گرچه کار جشن تصویر از اول اسفند ماه آغاز شد و در روز 21 همین ماه رسمأ با اعلام نام برندگان به پایان رسید اما فعالیت آن تا روز 24 اسفند ادامه خواهد داشت.
 

گفتگو با سیف الله صمدیان

از سیف اله صمدیان دبیر تصویر سال خواستم هدفها و شکل این گرد هم آئی را تعریف کند:


با سپاسگذاری از سیف اله صمدیان، ببینیم برندگان این گرد هم آئی چه کسانی بودند :

در بخش کاریکاتور با داوري کامبیز درم‌بخش، حسن کریم‌زاده و هادی حیدری، حسین یوزباشی برگزیده نخست و برنده تندیس جایزه محسن رسول‌اف شناخته شد و دیپلم افتخار و سكه بهار آزادي به امیرارسلان احمدی‌نژاد و محمود آزادنیا تعلق گرفت. هیات داوران، از قاسم الهی و شاهین کلانتری با اعطاي تقديرنامه قدرداني كردند.
در بخش گرافیک، مهدی مختاری برگزیده نخست و برنده تندیس جایزه محسن رسول‌اف شناخته شد. دیپلم افتخار و سكه بهار آزادي به علی رزم‌پا، حسین یوزباشی و محمدصابر شیخ‌رضایی تعلق ‌گرفت.
هیات داوران، از محمدعلی خفاجی، امیرحسین نوری‌فرد، محمدحسین جعفری، مسعود آقایی و یحیی پاکدل تقدیر كردند.
اما در بخش فيلم با داوري فرزاد مؤتمن، حمید جبلی، مرتضی پورصمدی، تورج اصلانی و شهرام مکری آراء در دو بخش جداگانه اين چنين اعلام شد:در بخش فیلم‌های نیمه‌بلند از 15 تا 45 دقیقه تنديس جشنواره فيلم تصوير به میلاد ثابت کار براي فيلم همه‌چیز سر جاشه تعلق گرفت و آیدین افخمی كارگردان فيلم سیانور ديپلم افتخار گرفت.
انوشیروان مسعودی براي فيلم "اینجا تهران است صدای..."، عطیه عطارزاده براي فيلم "ایمان بیاوریم" و هادی آفریده براي فيلم "خاطره نی‌آوران" تقدير شدند.
در بخش فیلم‌های کوتاه تا 15 دقیقه نيز تندیس به محمد جواد قاسم‌پور براي فيلم  "تیر" رسيد و  هدی اصفهانی براي انيميشن چتر رنگی، میلاد شاه‌جانی براي فيلم شاه گفت نزن و عکاسی آغاز شد، میلاد مرتضی‌پور براي فيلم جایی مثل بهشت ديپلم افتخار و سكه بهار آزادي گرفتند.حسین براتی براي فيلم نزدیک‌تر، داریوش نهداران براي فيلم با مورچه‌ها می‌رقصد لوح تقدير و آرمان فیاض، میثاق نزهت‌شعار و یاسر شعبانی نيز تقديري‌هاي گارگاه چاي بودند.
در ادامه تیزر فیلم «بدرود بغداد» ساخته مهدی نادری با تصویربرداری تورج اصلانی نمايش تعدادي از فیلم‌های برگزیده و تقدیری هر دو بخش بر پرده نمايش رفت.
اما به رسم هرساله، پرسروصداترين بخش اين شب به عكاسان اختصاص داشت. بخش عكس را محمود کلاری، محسن راستانی و شهریار توکلی داوري كرده‌اند.
 در بخش مستند اجتماعی، تندیس تصویر سال "جایزه محسن رسول‌اف" به سعید عامری به اهدا شد. بابک بردبار و عرفان دادخواه کوچکي برگزیده شناخته شدند که به ایشان دیپلم افتخار و سکه بهار آزادی تعلق گرفت. از علی جورابچی، آزاده کرم‌بارنگی و غزال مفاخری قدرداني شد.
در بخش عکاسی ورزشی، تندیس را وحید سهرابی ابد از آن خود كرد و ديپلم افتخار و سكه بهار آزادي به محمدرضا سلطانی تهرانی و امیرحسین خیرخواه رسيد. محسن رضایی، نعیم احمدی، هادی آبیار و بابک بردبار تقديري‌ها بودند.
در بخش عکاسی خبری، بنا بر نظر هيات داوران، امسال كسي شايسته دريافت تنديس نبود، اما روشن نوروزی و حسین علیزاده‌موحد دیپلم افتخار و سکه بهار آزادی دريافت كردند. به مرجان احمدی و رضا عنصرسیار با اعطای تقدیرنامه اعطا شد.
در بخش هنر و هنرمندان، تندیس تصویر سال به آویده نجفی رسيد. مجید ادیبی و حسین گلیا ديپلم افتخار و سكه بهار آزادي گرفتند و از علی جورابچی، محمدرضا سلطانی تهرانی و محسن رضایی با اعطای تقدیرنامه، قدردانی شد.
در بخش عکاسان از نگاه عکاسان هم  داوران تنديس را به منا هوبه‌فکر و ديپلم افتخار و سكه بهار آزادي را نيز به ترانه اردکانی و نازنین زنگی‌آبادی اعطا كردند. ارسلان امانتی نيز تقديرشده اين بخش بود.
اما بخش پرتعداد خلاقه (نگاهی دیگر) دو تندیس داشت. اين تنديس‌ها جداگانه به غزاله غضنفری و صمد قربان‌زاده رسيد و هادی فلاح‌پیشه، مجید شقایی فلاح و نفیسه مشعشعه برگزیده شناخته شدند که دیپلم افتخار و سکه بهار آزادی به آنها اعطا شد. براساس آرای هیات داوران، از محسن بایرام نژاد، آی‌تای شکیبافر، شکوفه بیاتی، نازنین طباطبایی و طناز امین با اعطای تقدیرنامه قدردانی شد.
نمايش ويژه فيلم اين مراسم به اکران "اشکان و انگشتر متبرک و چند داستان ديگر" اختصاص داشت. اين فيلم ساخته شهرام مكري، برنده جايزه بهترين کارگرداني جشنواره فيلم فجر در سال 88 و  فيلم برگزيده انجمن منتقدان سينماي کشور در سال 88 بوده که در جشنواره‌هاي بوسان، سان پائولو، سانتا باربارا، بمبئي، تفليس و... نيز نمايش داده شده‌ است.
 "جوایز اسکار"

خبر برندگان جوایز اسکار، حداقل جوایز مهم آن که بهترین فیلم و بهترین کارگردانی بود ، بلافاصله پس از اعطای جوایز پخش شد، اما نظر به این که بهترین فیلم که پنج جایزه دیگر اسکار را نیز از آن خود کرد و از این رو از روز 10 مارس بار دیگر به روی پرده سینما ها آمده، لازم دیدم کیفیت های آن را یاد آوری کنم.  
 

"مین زدایان" یا رقص با مرگ در عراق، "کاترین بیگلو" کارگردان 58 ساله آمریکائی و شاید تنها زن سینماگر در جهان  را که فیلم های "اکشن دار" می سازد، به اولین زنی تبدیل کرد که در تاریخ جایزه اسکار، هم جایزه بهترین فیلم و هم بهترین کارگردانی را ربود.  با فیلم "مین زدایان"، "کاترین بیگلو"  فیلمی استثنائی از کسانی می سازد که شخصیت های آن همچون رقصندگان یک باله در تاریکی، با لباسهای عجیب شبیه به لباسهای فضانوردان بمب ها را در کو چه ها، خانه های قدیمی، انبار ها و زیر ماسه ها خنثی می کنند. آنها با حرکاتی شبیه به حرکات دست یک جواهر ساز، با دهانی خشک و عرق ریزان رو بروی دشمنی می نشینند که آرام در کمینشان نشسته و با کوچکترین اشتباهی ناقوس مرگشان را به صدا در می آورد. فیلمی بسیار صریح، بدون حاشیه روی، بدون توضیح ، بدون شعار ایدئولوژیکی و پر از اکشن.
"کاترین بیگلو"، همسر پیشین "جیمز کامرون"، که "آواتار" فیلم پر فروشش تنها با دو جایزه برای شگردهای تکنیکی به خانه بازگشت، از دنیای نقاشی می آید. او از این رو در فیلم هایش به تصویر اجازه می دهد که بر داستان حکومت کند و این خواست را با سبکی بسیار وزین و در عین حال پر جوش پیاده می کند . یا در واقع فیلمی ضد "کوانتین تارانتینو" می سازد یعنی از شگرد های آسان ، کلمات زائد و وقت کشی پرهیز می کند. فیلم "کاترین بیگلو" در واقع نه تنها به هنگام تماشای آن که بلکه بعد از آن هم چون بمب ساعتی عمل می کند.
 "شبح نویسنده" یا "نویسنده پشت پرده" به روی پرده سینما ها آمد
گرچه "رومن پولانسکی"، کارگردان به نام لهستانی تبار فرانسوی، نتوانست برای گرفتن جایزه بهترین کارگردانی برای آخرین فیلمش "شبح نویسنده" یا "نویسنده پشت پرده" به علت بازداشت در سویس در 60 امین فستیوال فیلم برلن حاضر شود ، اما فیلمش به جای او در همه جا حضور پیدا کرده است.
حال ببینیم فیلم از چه صحبت می کند و به چه دلیل توانسته جایزه بهترین کارگردانی را برای سازنده اش به ارمغان آورد.

"نویسنده پشت پرده" ماجرای استخدام یک نویسنده را به تصویر می کشد که به جای یک نویسنده دیگر که، در پشت پرده، خاطرات یک نخست وزیر انگلستان را می نوشت و تنظیم می کرد اما ظاهرأ به دلیل غرق شدن در دریا یا خودکشی نتوانست کار خود را به پایان ببرد،استخدام می شود. این فیلم اظطراب آور، نه تنها به افشاءگری های سیاسی می پردازد و به گونه ای چند وچون تبعیت سیاست انگستان از آمریکا را برملا می کند، بلکه ماهرانه از دام پیچیدگی های نالازم و تکثیر شخصیت های در گیر در ماجرا پرهیز می نماید. یکی از نقاط قوی فیلم ضرب آهنگ آن است که لحظه ای تماشاگر را رها نمی کند. ضرب آهنگ نه بدان معنا که همه چیز به سرعت انجام می گیرد، بلکه حتا در زمانی که اتفاق خاصی هم نمی افتد، هیجان فروکش نمی کند. دکور، ویلای محل زندگی نخست وزیر انگلستان در آمریکا و حتا هوای بد هم با هوشمندی بسیار انتخاب شده ، حکایت از دست قدرتمند کارگردان دارد. 

فستیوال فیلم "فریبورگ"

جشنواره بین المللی فیلم "فریبورگ" در سویس که از روز 13 تا 20 مارس در این شهر جریان دارد، 80 فیلم بلند و کوتاه و مستند از سه قاره آسیا، آمریکای لاتین و آفریقا را در برنامه خود گنجانده است. این فستیوال که بی شباهت به فستیوال سه قاره شهر نانت در فرانسه نیست که آنهم فیلم های سه قاره یاد شده را مورد توجه قرار می دهد، دربخش مسابقه ای اصلی خود،فیلم "تهرون"، اولین فیلم داستانی نادر تکمیل همایون، کارگردان ایرانی را گنجانده و رخشان بنی اعتماد یک از اعضای هیأت داوری این  بخش فستیوال است. در عین حال فیلم مستند "ما نیمی از جمعیت ایران هستیم" که این کارگردان در زمان فعالیت های انتخاباتی درست کرد و بسیاری توانستند آن را به رایگان در اینترنت ببینند، در این جشنواره به نمایش در می آید. نام "هانا شیگولا"، هنرپیشه بسیار خوب آلمانی هم در کنار نام بنی اعتماد در ژوری بین المللی دیده می شود.

 
از فستیوال بین المللی  "تی بیورن" چه خبر؟

 
  نهمین فستیوال بین المللی "تی بیورن" ،در شهری به همین نام در کالیفرنیا، با هدف آشنا کردن بیشتر مردم این شهر با فرهنگ های دیگر، از روز 18 تا 26 مارس با نمایش 200 فیلم جریان خواهد داشت.
در میان این فیلم ها شماری فیلم ایرانی دیده می شود که عبارتند از "آرام باش و تا هفت بشمار" ساخته رامتین لوافی پور، "استخاره" ساخته محمد صادق جعفری، "حیران" ساخته شالیزه عرف پور، "دره ما چه سبز بود" ساخته فرشته جغتائی، "وقتی لیمو ها زرد شدند" ساخته محمد رضا وطن دوست، "تنهائی" یک فیلم انیمشن ده دقیقه ای ساخته مهردادشیخان و فیلم کوتاه سه دقیقه ای تجربی "فرشی برای بهشت" ساخته حمیده رضوی.
این فستیوال امسال به سینمای ترکیه توجهی خاص نموده است.
گفتنی است که سعید شفا بر پاکننده این فستیوال است و معاونت او را نیز سیامک شفا بر عهده دارد.

 
فستیوال "سینما دورئل"

16 فیلم در بخش مسابقه ای بین المللی 32 امین برگزارری فستیوال "سینما دورئل" گنجانده شده اند که از روز 18 تا 30 مارس در مرکز "پمپیدو" جریان خواهد داشت که در میان آنها فیلم بسیار خوب "دهان گرگ" ساخته "پیترو مارچلو" از ایتالیا قرار دارد که پیش تر جایزه بهترین فیلم را  در فستیوال فیلم شهر تورینو ربوده بود.
 

"سینما دورئل" امسال یک بخش تازه مسابقه ای به بخش های خود افزوده که به فیلم های اول و دوم کارگردانان اختصاص دارد و هیچ معیار خاصی برای طول مدت فیلم و یا "فورمت" آن تعیین نشده است. از جمله این فیلم ها " اینجا ایران است"، فیلمی 10 دقیقه ای و بدون نام کارگردان دیده می شود که از فیلم های گرفته شده در نا آرامی های پس از انتخابات در ایران توسط افراد مختلف تشکیل شده است. فیلم هائی که بخشی از آنها در اینترنت دیده شده اند و از یک سو تظاهر کنندگان و ازسوی دیگر جلسه ای از اعضای سرویس های مخفی رانشان می دهد که می گویند که باید فیلم های تظاهرات را جمع آوری کنند و برای این هدف باید به درون تظاهر کنندگان رخنه نمایند. این فیلم در روزهای شنبه 20 مارس در ساعت 18:45 دقیقه، در روز دوشنبه 22 مارس باز هم در ساعت 18:45 دقیقه و در روز 24 مارس در ساعت 11:30 دقیقه به نمایش در می آید.

سپیده فارسی، کارگردان ایرانی، یکی از اعضای هیأت داوران بخش مسابقه ای بین المللی است.
گفتنی است که از 31 سال پیش فستیوال "سینما دورئل" جای خودرا به عنوان فستیوال مرجع در زمینه سینمای مستند محکم کرده به علاقمندان و کنجکاوان این سینما امکان میدهد فیلم هائی با گویشی نو در سبک های مختلف ببینند. از این رو به شمار علاقمندان آن افزوده می شود. گفتنی است که علاوه بر مرکز پمپیدو ، مرکز "والونی-بروکسل"، سینمای "ام کا دو" "بوبور" و شماری سالن دیگر به نمایش این فیلم ها می پردازند.

فستیوال فیلم های حقوق بشری

از روز 9 تا 16 مارس فستیوال فیلم های حقوق بشری که از 7 سال پیش به وجود آمد،  در سینما "نوو لاتینا" در پاریس برگزار می شود. این جشنواره  در آغاز بر پایه این دریافت که رسانه های سمعی و بصری محمل های بسیار کار آئی برای حساس کردن جمع بزرگی نسبت به معضل حقوق بشر هستند و دیگر اینکه دفاع از این حقوق در جهان را باید در فرانسه انجام داد، بر پا نهاده شد.

با بیش از 80 نمایش، فستیوال فیلم های حقوق بشری، هم اکنون یکی از مهمترین رویداد ها ی فرهنگی در زمینه حقوق بشر به شمار می اید. گردانندگان براین برگزیدن حدود سی فیلم که در این جشنواره حضور دارند بیش از 500 فیلم را دیده اند . آنها همچنین در کنار نمایش فیلم به برگزاری جلسات بحث با شرکت کسانی که در این زمینه فعالیت دارند می پردازند. در میان فیلم های امسال، فیلم "نامه به رئیس جمهور" ساخته "پتر لوم" از ایران دیده می شود. در این فیلم، نامه هائی که در سفرهای رئیس جمهوری ایران به استانهای مختلف به او نوشته شده، خط داستانی آن را تشکیل می دهد. فیلم "نامه به رئیس جمهور" بدون جهت گیری اختلافات عمیق موجود در جامعه ایران را نشان می دهد. این فیلم امشب در ساعت 8 نمایش داده خواهد شد.
"پتر لوم" که فارغ التحصیل فلسفه از "هاروارد" است و پیش تر استاد دانشگاه بوده، مستند سازی را به تنهائی آموخته، تهیه کننده فیلمش هم هست. او می گوید : "هرکس می خواهد مسیر حرفه ای خود را تغییر دهد، باید خیلی سریع عمل کند". فیلمی دیگری از او به نام "ازدواج به سبک قرقیز" از یک معضل دردناک، ازدواج اجباری دختران مناطقی در این کشور پرده بر می دارد.
فیلم دیگری که شایسته توجه است، فیلم  "برمه، وی جی، خبرنگار مخفی در برمه" ساخته "آندرس اوستر گارد"، کارگردان دانمارکی است که، هم آنگونه که از نامش بر می آید، ماجرای خبرنگاری را به تصویر می کشد که به شکل مخفیانه اما بسیار کار آ، در کشوری که در خفقان دیکتاتوری نظامی است، گزارش تهیه کرده آنها را به خارج از کشور ارسال می کند.
 البته فیلم های دیگر، از جمله "پاراگوئه، سرزمین فراموش شده من" را هم نباید فراموش کرد.

عباس کیا رستمی و آرزوئی که می داند محال نیست

حال که در دنیای حقوق بشر هستیم، نباید فراموش کنیم که دو سینما گر ایرانی همچنان در زندان اوین در بند هستند.

جعفر پناهی ، محمد رسول اف و مهدی پور موسی، که از روز دوشنبه اول مارس همراه باشماری دیگر بازداشت و سپس در پی ازادی میهمانان دیگر، در زندان اوین به سر می برند، علیرغم اعتراض شماری از همکاران و خانه سینما، هنوز آزاد نشده اند و وکیلشان هم نتوانسته با آنها ملاقات کند.
ایمان میرزاده، وکیل دادگستری، درباره وضعیت موکلش، محمد رسول اف، مسائلی را در خصوص دادسرای تازه تأسیس اوین به دادستان تهران اطلاع داده خواستار اقدام قاطع او شده بود.
عباس کیا رستمی ، کارگردان به نام ایرانی هم به خیل کسانی پیوست که به دفاع از این دو تن بر خاسته اند. او با انتشار نامه ای سرگشاده که برگردان انگلیسی آن هم در روزنامه نیویورک تایمز به چاپ رسیدف به نقش این سینماگران مستقل در پر آوازه کردن سینمای ایران اشاره کرده از بند ازاد شدنشان را آرزو می کند. آرزوئی که محال نیست. این هم متن اصلی نامه سرگشاده عباس کیا رستمی :

 
          آرزوی محال                                                             

     

نمی دانم این نامه را خطاب به چه کسانی می نویسم، اما می دانم چرا می نویسم و باور دارم که نوشتن آن در این وضعیت ضروری و اجتناب ناپذیراست، چرا که دو فیلمساز ایرانی ، دو فیلمساز وابسته به جریان سینمای مستقل ایران در بندند، به عنوان یک فیلمساز، از همین جریان سینمای مستقل، سالهاست که دیگر امیدی به نمایش فیلم هایم درکشورم ندارم و سال هاست که با ساختن فیلم های شخصی و کم هزینه، به کمک و همراهی وزارت ارشاد به عنوان متولی سینمای ایران چشم امید ندارم. من برای گذران زندگی به عکاسی روی آورده ام و از در آمد آن، فیلمهای کوچک و کم هزینه می سازم و به پخش غیر قانونی نسخه های تکثیر شده فیلم هایم اعتراضی نمی کنم چرا که این تنها راه ارتباط من با مخاطبان هموطنم است. دیگر سال هاست حتی به این بی توجهی وزارت ارشاد و مسولان سینمایی اعتراض هم نمی کنم، حتی اگر نپذیریم که سال هاست مسئولان سینمایی کشور به عنوان بازوی فرهنگی دولت بین فیلمسازان خودی و غیر خودی فرق می گذارند، بر این باورم که آنهابه هیچ روی به سینمای مستقل عنایتی ندارند. این گناه ما نیست که فیلم سازیم و تنها از طریق فیلم سازی است که می توانیم زندگی کنیم. این نه فقط یک انتخاب که برای ما یک ضرورت حیاتی است. من برای حل این مشکل راه حل های خود را یافته ام. بی حمایت های مرسوم و رایج که غالب اهل سینما در ایران از آن بهره مند هستند، فیلم های مستقل و کوچک خود را می سازم و به این دلخوشم که نام و اعتباری برای کشورم و مردمی که دوستشان دارم کسب می کنم وتنها ضرورت کار کردن است که فیلمی در خارج از کشورم می سازم که در نهایت سلیقه یا انتخاب من نیست. اما جعفر پناهی و دیگران سال هاست می کوشند تا از نهاد های رسمی و دولتی یاری بجویند و راه های رفته و شکست خورده را بارها می آزمایند و هم چنان به در بسته می خورند. او نیز سالهاست به امید نمایش عمومی فیلم هایش و به امید همراهی و مساعدت قانونی نهادهای مسول سینما در ایران به دنبال یافتن راه حل هایی است. او هنوز باور دارد به خاطر اعتباری که فیلم هایش برای کشورش به ارمغان آورده است، می تواند راه حل های قانونی بطلبد. مسولیت آنچه که بر جعفر پناهی رفته است و بر سر همه جعفر پناهی ها به طور مستقیم بر عهده ی وزارت ارشاد است. اگر خبط و خطایی از او سر زده مسولیت آن متوجه سو مدیریت و سیاست غلط مسولین سینمایی وزارت ارشاد است که آنچنان راه ها را بسته اند که راهی دیگر جز این باقی نمانده است که برای ساخت فیلم این چنین خود را به مخاطره بیاندازد. او هم از طریق سینما زندگی می کند. فیلم سازی برای او ضرورتی حیاتی است.او باید خود را بیان کند و انتظار داشته باشد که نهادهای مسول سینما سدها و موانع موجود را از پیش پای او بر دارند نه آن که خود به بزرگترین مانع تبدیل شوند. شاید مسولین وزارت ارشاد امروز نتوانند کمکی موثر در حل مشکل جعفر پناهی باشند ولی باید بدانند که مسوولیت عواقب وخیم و بازتاب زشت و غیر فرهنگی جهانی آن متوجه مدیریت سو و سیاست های غلط این ارگان در همه این سال هاست. من شاید مدافع شیوه های تند و جنجالی جعفر پناهی نباشم اما می دانم آنچه او را به این بند انداخته نه یک انتخاب که یک اجبار نا گزیر بوده است. او چوب مسولانی را می خورد که طی همه این سال ها راه را بر او بسته اند و تنها کوره راه ها و راه حل های انحرافی و گاه حتی بیراهه ها را باز گذاشته اند. مشکل جعفر پناهی سرانجام حل خواهد شد اما کم نیستند جوانانی که اکنون هنر سینما را به عنوان شیوه بیان و راه زندگی خود بر گزیده اند. اینجاست که وظیفه دولت و وزارت ارشاد به عنوان بازوی اجرایی و فرهنگی دولت خطیرتر می شود.   چرا که با گروه عظیمی از جوانانی روبه رو است که می خواهند مستقل و به دور از تکلف های اداری ، موانع رسمی و تبعیض های موجود فیلم بسازند. جعفر پناهی و محمد رسول اف دو فیلم ساز سینمای مستقل ایران هستند. سینمایی که در ربع قرن حاضر به عنوان مهمترین عامل فرهنگی نام این کشور را در جهان پر آوازه کرده است آنان به کلیت فرهنگ جهان تعلق دارند. آنان بخشی از فرهنگ سینمای بین الملی هستند. آزادی آنان را از بند آرزو می کنم و با توجه به آن که می دانم آرزوی محال نیست، آرزوی قلبی من این است که دیگر هنرمندی به خاطر هنر در این سرزمین در هیچ بندی نباشد و دیگر سینمای جوان و مستقل ایران با موانع ، بی عنایتی ها و تبعیض ها روبه رو نباشد. این مسولیت شماست و تعریف غایی و نهایت موجودیت شما 

عباس کیارستمی                                                                                                                                    

" ۱۳۸۸.۱۲.۱۸ تهران                                                                                                                                                                          

کنسرت موسیقی کلاسیک
 

"پژمان معمارزاده" رهبر ارکستر ایرانی در شب 22 مارس در سالن "گاوو" کنسرتی را رهبری خواهد کرد که در آمد آن به زلزله زدگان "هائیتی" اختصاص خواهد یافت.
"اسوتلین روسیف"، نوازنده ویلن، تکنواز این کنسرت است. در این کنسرت قطعاتی از "ادوارد گریگ"، " روسینی"، "سن سانس" و "برامس" اجرا خواهد شد.

 

"پیروزیهای موسیقی"
 

بهترین های "پیروزمندهای موسیقی" به ریاست افتخاری "شارل آزنوور"، خواننده قدیمی فرانسوی که شنبه شب گذشته برگزار شد، حالتی همچون جوایز سزار به وجود آورد به این معنا که "بنژامن بیوله" و "اولیویا روئیز"  هر کدام با دو جایزه مهم بیشترین جوایز را به خود اختصاص دادند. "بنژامن بیوله" جایزه بهترین خواننده مرد سال و بهترین آلبوم سال برای آلبوم "لآ سوپرب" و "اولیویا روئیز" جوایز بهترین خواننده زن سال و بهترین "کلیپ" را ربودند. 
برندگان دیگر گروه " "پونی پونی ، ران ران" و "یودلیس" هم جوایز، "گروه تازه" و "آلبوم غیر منتظره" را ربودند . جایزه بهترین آلبوم راک نصیب "ایزیا" شد که دختر" ژاک هیژلن"، خواننده وترانه ساز به نام  فرانسوی است.

"شارل آزناوور"، خواننده قدیمی فرانسه نیز جایزه ای افتخاری برای یک عمر کار هنری دریافت کرد. دوجایزه افتخاری دیگر هم به  "استیوی واندر" و "هوگ اوفره"،خواننده کهن سال فرانسوی داده شد.

دریافت رایگان خبرنامهبا خبر-پیامک های ما اخبار را بصورت زنده دریافت کنید

اخبار جهان را با بارگیری اَپ ار.اف.ای دنبال کنید