دسترسی به محتوای اصلی
راهِ ابریشم

"خورشت مرغ و آلو" بر سفره فستیوال ونیز

صدا ۱۷:۵۹
توسط : شهلا رستمی
۴۰ دقیقه

"خورشت مرغ و آلو "، دومین ساخته سینمائی مرجان ساتراپی و"ونسان پارونو" که دربخش مسابقه ای 68 امین فستیوال ونیز شرکت داشت، به نمایش در آمد و واکنش های بسیاری را برانگیخت. شماری آنرا بسیار پسندیدند و شماری دیگر از پر رنگ نبودن هویت شرقی فیلم خرده گرفتند. عده ای هم می گفتند چرا استفاده از انیمیشن در آن کم بوده ؟

تبلیغ بازرگانی

همانگونه که حدس زدید و شاید پیش تر هم شنیده باشید، فیلم "خورشت مرغ و آلو " دیگر فیلم انیمیشن نبود اما در آن گاه انیمیشن به کار رفته بود. در عین حال استفاده از دکورهای تخیلی و ایجاد فضای داستانهای تخیلی ، از آن یک فیلم متعارف داستانی نمی ساخت و غافلگیر می کرد. در نتیجه از پرسپولیس، که در ذهن همه حاضر بود و حتا تماشاگران بی علاقه به فیلم های انیمیشن را جذب خود کرده بود، به دلیل استفاده از هنرپیشه و نیز فضائی جهان شمول تر، فاصله می گرفت.
در میان هنرپیشگان از شماری از هنرپیشگان معروف فرانسوی وایرانی می توان یاد کرد که در صدر انها "ماتیو آمالریک" قرار داشت که در نقش ناصر علی خان ظاهر می شود. در کنار او "کیارا ماسترویانی"، "ایزابلا روسیلینی"، "ماریا دو مونترو" و گلشیفته فراهانی" نقش آفرینی می کردند.
زبان فیلم گرچه فرانسه بود اما تلاش شده بود ریزه کاریهای زبان فارسی در آن گنجانده شود وبه شکل قصه های هزار و یکشب روایت گردد، یعنی روز اول، روز دوم و....

مرجان ساتراپی_10.09.2011

داستان این فیلم که بر گرفته از یکی از داستانهای مصور مرجان ساتراپی است که سالها پیش و پس از "پرسپولیس" منتشر شد ، ماجرای عموی مادر مرجان ساتراپی را به تصویر می کشد که از نرسیدن به عشقش دق می کند و می میرد و یا در واقع خود را به دامان افسردگی رها می کند و دست از دنیا می شوید.
مرجان ساتراپی البته دستکاری هائی در داستان کتابش کرده و از جمله ساز "تار"را با ویلن جایگزین نموده که پرسش بر انگیز بود. در آعاز مصاحبه از او پرسیدم به چه دلیل ؟
گفتنی است که مرجان ساتراپی با دو فیلمی که ساخته توانسته در بخش های مسابقه ای فستیوال های رده اول چون کن و ونیز شرکت کند و در کن جایزه ویژه هیأت داوران را هم برباید.

"امیر نادری" و "کات کردن با خبرنگاران ایرانی

"امیر نادری" کارگردان بسیار مستعدی که فیلم هایش شماری از کارگردانان طراز اول ایرانی را تحت تأثیر قرار داده وسالهاست، در نداشتن بودجه و یا حامی،فیلم هائی را که در آمریکا ساخته، نتوانسته جز به شماری فستیوال رو ها و علاقمندان خاص سینما، به کسان دیگر نشان دهد و ناگفته نماند شماری از آنها که در دنیای سینمای تجربی قرار میگیرد، نمی تواند یک سینماروی معمولی را جذب کند، با فیلم "کات" آخرین اثرش ، ساحته شده در ژاپن،به زبان ژاپنی و با هنرپیشگان ژاپنی، به بخش "افق ها" ی 68 امین فستیوال ونیز رسید. "کات"، فیلمی که گر چه درازای آن می تواند شماری را کمی خسته کند و به باور همگان اگر کمی از تکرارهای آن کاسته می شد، می توانست به راحتی در بخش مسابقه ای گنجانده شود و به فروش خوبی نیز دست یابد، از ساختار قوی و موضوعی بسیار کوبنده بر خوردار است. در نتیجه تعمق برانگیزمی شود.
داستان فیلم که در عین حال تقدیسی است از سینما و حکایت از فرهنگ سینمائی عمیق نادری دارد، ماجرای جوانی را به تصویر می کشد که عاشق سینما و به ویژه سینما مولف است. او از هیچ موقعیتی برای محکوم کردن سینمای تجاری غافلگیر نمی شود. تا روزی درمی یابیم که برادرش که هزینه این آرمان گرائی ها و عشق او به سینما را می پرداخته، توسط مافیای ژاپنی و به دلیل نپرداختن بدهی هایش کشته شده است. مرد جوان که پولی ندارد و ناچار است بدهی بزرگ برادرش را به مافیا بپردازد، برای جبران این بدهی اخلاقی راهی جز کیسه بکس دیگران قرار گرفتن نمی بیند و از راه مشت خوردن پول لازم را جمع آوری می نماید. او در عین حال نمادی می شود از سینماگرانی که می بایست به سختی از تهیه کنندگانی که تنها هدفشان از سرمایه گذاری در فیلم، بهره برداری مالی است، پول بخواهد. در این جاست که به قدرت پول پی می برم اما قدرت اخلاق و آرمانگرائی نیز ما را از نا امیدی مطلق نجات می دهد. البته فیلم گاه با نشان دادن خشونت بیش از حد تحمل ناپذیر می شود. اما در مقایسه با شمار بالای فیلم هائی که خشونت رایگان را زیر بنای اصلی خود قرار می دهند بدون این که به فکر وادارند، می توان این خشونت را تا حدی تحمل کرد.

"آل پاچینو" با "سالومه وحشی"غوغا کرد

با "در جستجوی ریچارد" با "ال پاچینو"ئی آشنا شدیم که به تآتر علاقمندی خاصی پیداکرده بود و می خواست آن را به شکلی ساده به سینماروهای آمریکائی بشناساند. کاری بسیار ارزشمند و پر قدرت که نه تنها نمایش بسیار کم عرضه شده "ریچارد سوم" شکسپیر را دوباره مطرح می نمود بلکه قابل درک کردن آن، اثر را دچار پیش پا افتاد گی میزآنسن و دوری ازمعیارهای یک سینمای جدی، نمی کرد.
در "سالومه وحشی"، که در بخش خارج از مسابقه فستیوال ونیز به نمایش در آمد، "آل پاچینو" این داستان تاریخی را برای تآتری طراحی می کند که قرار است فیلمی نیز از آن بیرون بیاید.
او نه تنها در نقش کارگردان که در نقش "هرود"، پادشاه رومی، ظاهر می شود که "سالومه"، دختر خوانده اش او را وادار به بریدن سر یحیای تعمید دهنده می کند. در آغاز می بینیم چگونه "آل پاچینو" در تلاش است در این نقش وارد شود و سپس این نمایش را هم به تآتر و هم به سینما تطبیق دهد. مشکلات یافتن پول و خریدن وقت برای صرفه جوئی در هزینه هم به انتظار تماشاگر می افزاید. او سپس وارد نمایش می شود و تا پایان اثری را در برابر چشمانمان قرار می دهد که علیرغم گذر روزها و دیدن شماربالائی فیلم، فراموش نمی شود و آثار بسیار متوسط بخش مسابقه ای را در ذهن کمرنگ تر می کند. بازی فوق العاده هنرپیشه ای که نقش "سالومه"را ایفا میکند و میزآنسن دقیق و متنوع این هنرپیشه-کارگردان در موفقیت این فیلم بی تأثیر نبوده است.
گفتنی است که شماری از فیلم های امسال ازموضوعی در ارتباط با مهاجران برخوردارند که یکی از بهترین آنها فیلمی بود به نام "من لی هستم" ساخته "آندره آ سگره" کارگردان ایتالیائی که با روانی و لطافتی خاص مشکلات بزرگ در ارتباط با مهاجرت و مهاجران را مطرح می کرد. این فیلم در بخش "روزهای مولفین" قرار داشت. این در حالی است که اکثر فیلم های بخش مسابقه ای از کیفیت پائینی برخوردار بودند و برخی نیز معلوم نبود به چه دلیل برای این بخش برگزیده شده اند. فیلم های پلیسی-جنائی که در آنها خشونت موج می زد.

رکورد سینما روی در فرانسه

پس از سال رکورد شکن 2010 از نظر شمار سینما روها در فرانسه، آخرین آمار شش ماهه اول سال 2011 که توسط 75.000 سالن سینما ارائه شده، حکایت از این افزایش دارند و بر مبنای آنها طی آن سه ماه نزدیک به 38 میلیون فرانسوی یعنی از هر سه نفر دو نفر یا به عبارت دیگر 65.6% جمعیت کل به سینما رفته اند. اکثر این جماعت را جوانان، شصت سال به بالا ها و زنان تشکیل می دهند.
در ضمن این اولین بار است که شمار زنان سینما رو به این شدت افزایس پیدا می کند و ما می بینیم از هرسه زن دو نفر آنها به سینما رفته اند.
جوانان بین 15 تا 24 سال و به ویژه 15 تا 19 سال که 93.8% سینما رو ها را تشکیل می دهد، رکورد همه سالهائی را که آمار گرفته می شده شکسته اند. این آمار گیری از سال 1995 آغاز شده است.
چهار فیلم که در صدر جدول 10 فیلم پر مراجعه قرار می گیرند، عبارتند از "زنان طبقه ششم" ، ساخته "فیلیپ لوگه"، که بیشتر مورد توجه شصت سال به بالاها و زنان بوده؛ "نطق پادشاه"، ساخته "تام هوپر" ، که آن هم باز بیشتر مورد توجه شصت سال به بالاها بوده؛ "قوی سیاه" ساخته "دارن آرونوفسکی" نظر زنان و جوانان را به خود جلب کرده و " تند و خشمگین"، ساخته "جاستین لین"، که 38% جوانان بین 15 تا 24 سال را به سالن سینماها کشانده است.
فیلم های سه بعدی گر چه بیشتر جوانها را به خود کشانده امادیگران را هم بی تفاوت نگذاشته است و "دزدان دریای کارائیب"، " کونگ فو پاندای 2 "، "بازپردازان 3" و "ریو" در صدر پر مخاطب ترین فیلم های سه بعدی قرار می گیرند.
گفتنی است که شمار آن کسانی که گهگاه به سینما می روند هم رو به افزایش است.
حال باید دید آیا این موج روز افزون تماشاگران در سه ماهه دوم نیز به سیر صعودی خود ادامه خواهد داد ؟ احتمالش زیاد است چرا که "هری پاتر" که در ماه ژوئیه به روی پرده سینماها آمده هنوز هم در میان ده فیلم پر فروش قرار دارد و "جدائی نادر از سیمین"، ساخته اصغر فرهادی را هم نباید فراموش کرد که در نوع خود رکورد شکن بوده است.

"رضا : تصویر برای تغییرات اجتماعی"

"رضا : تصویر برای تغییرات اجتماعی" نام نمایشگاهی است که از روز 29 اوت تا20 سپتامبر ، در محل دانشگاه آمریکائی پاریس، از نقاشی هائی تشکیل شده که بچه های کابلی از روی عکس های رضا کشیده اند.
هدف "ان جی او" ی آئینه از این کار به راه انداختن طرحی به نام " از آشیانه تا پرواز" است که با همکاری با "ان جی اوی" آشیانه، که او نیز هم اکنون به بیش از 10.000 کودک خیابانی کمک می رساند، انجام خواهدگرفت . منظور این طرح تأسیس یک مرکز آموزش حرفه های رسانه ای برای کودکان و نوجوانان رها شده در کابل و انتشار منظم مجله "پرواز" است که در سال 2002 منتشر شد و به رایگان در اختیار کودکان و نوجوانان گذاشته می شود.
هم اکنون ده سال است که بنیاد آئینه مراکزی را برا ی آموختن حرفه های روزنامه نگاری، ساختن فیلم های مستند و طر ح هائی چون به وجود آوردن اولین رادیو برای زنان افغان و به راه انداختن یک سینمای سیار به وجود آورده است.
این نمایشگاه نیز به منظور دهمین سالگرد این بنیاد و نیز یاد آوری رویداد 11 سپتامبر 2001 و جنگ هائی که از جمله در افغانستان به دنبال داشت، برگزار می شود تا بر این جمله گاندی تکیه کند که "اگر می خواهی یک صلح واقعی در جهان برقرار شود و با جنگ به مبارزه برخیزی، با آموزش کودکان آغاز کن".

جشن های قرون وسطائی در "بولیاک"

جشن های قرون وسطائی در "بولیاک" که از سال 1999 بر پا گذاشته شده و رویدادهای تاریخی- فرهنگی را در بر می گیرد، توانسته طی این سالها تبدیل به یک جشن مهم سالانه شود.
علت انتخاب این جشن در این است که در سال 1453 جنگ های صد ساله به پایان می رسد و در هر گوشه و کناری مردم بازگشت سربازانشان را جشن می گیرند. در این روستا هم خبر ورود یکی از سرداران مهم جنگ، مردم را تشویق به آماده کردن جشنی بزرگ می کند. مردم روستاهای اطراف هم به آنها می پیوندند و سورچرانی آغاز می شود.
اینک انجمن دوستداران فرهنگ قرون وسطا، به منظور زنده کردن ویژه گی های آن دوران و از جمله خوراک های مختلف و نیز جلب نظر توریست ها به منطقه "آکیتن" در مرکز فرانسه چنین تمی را برای این جشن بر گزیده اند و از سیزده سال پیش در راه رونق بخشیدن به آن تلاش می کنند.
امسال نیز به مناسبت برگزاری این جشن ها، مسئولان از حدود شصت بازیگر و 13 گروه تآتری ونمایشی دعوت به عمل آورده اند که شش تای آنها برای اولین بار به این جشن می آیند.
در کنار این نمایش ها، برنامه ها و کارگاههای مختلفی، به ویژه در ارتباط با مشاغل آن دوران و کار بر روی چوب ،برای کودکان و بزرگسالان در ارتباط با تاریخ منطقه و هنر های آن در نظر گرفته شده است.

گروه "شنبه زاده" در "آبه ای دو لا پره"

در روزهای 10 و 11 سپتامبر و پس از یک دوره کار آموزی برای علاقمندان آشنائی با موسیقی و رقص های خلیج فارس، گروه "شنبه زاده"، متشکل از 12 موزیسین در "آبه ای دو لا پره" ، کنسرت اجرا می کند.
سعید شنبه زاده، رهبر گروه، از آن جوانان با استعدادی است که از هفت سالگی موسیقی را آغاز کرده و با نی انبان، نی جفتی و دمام به اجرای موسیقی بوشهر و خلیج فارس پرداخته است. او با شماری از گروههای خارجی همکاری نزدیک داشته و در بسیاری از نقاط جهان کنسرت داده است.
سعید شنبه زاده پسرش نقیب را هم که از سه سالگی با موسیقی آشنا کرده در گروه موسیقی خود جای داده است. نقیب، افزون بر سازهای گوناگون، نواختن تنبک را در تهران نزد استاد فرهمند آموخته است.
یکی از همکاران قدیمی سعید شنبه زاده، حبیب مفتابوشهری ، یکی از نوازندگان خوب سازهای کوبه ای، هم در این کنسرت هنرنمائی می کند. گفتنی است که این هنرمندان تنها به زدن یک ساز بسنده نمی کنند و ترانه های خود را با آواز و رقص نیز همراه می سازند. ریتم شاد و ضرب آهنگ این موسیقی و نیز حضور سازهای کوبه ای که بسیار مورد توجه غربیان است، کنسرتهای آنان را فراموش نشدنی می سازد.

 

دریافت رایگان خبرنامهبا خبر-پیامک های ما اخبار را بصورت زنده دریافت کنید

اخبار جهان را با بارگیری اَپ ار.اف.ای دنبال کنید

این صفحه یافته نشد

صفحۀ مورد توجۀ شما یافته نشد.