راهِ ابریشم

صداهای موزون و درهم تنیده خواهران وحدت با نی پاشاحنجنی

صدا ۱۶:۵۳

در روزهفتم ژانویه، بار دیگر پس از چند سال ، خواهران وحدت میهمان تاتر شهر پاریس بودند و برنامه ای را ارائه کردند که در آن، طبق معمول سبکی که از چند سال پیش ابداع کرده اند، موسیقی اصیل و مردمی ایران را با اجرائی خاص، یعنی گاه آواز تنها و گاه همراه با یک دف و یک نی ارائه نمودند.

تبلیغ بازرگانی

گفتنی است که پاشا حنجنی با نو آوری در نواختن نی و مهارت بسیارش این ساز کوچکش را تبدیل به یک ارکستر می کرد؛ گاه صدای نی را از دور دست ها به گوش می رساند و گاه به آن انرژی یک ساز بادی پر امکان تر را می داد.

در این کنسرت که گاه صدا تبدیل به نوای ساز می شد و گاه نوای ساز در صدای خواننده ادغام می گردید، اشعار شعرای مهم ایران هم فراموش نشده بود وهمین، حال خاصی به اجرا می داد و از این مجموعه مینمالیست، معجونی به شدت تأثیر گذار بوجود می آورد

مهسا و مرجان وحدت

.

از خانم ها مهسا و مرجان وحدت، که بادر هم تنیدگی آوائی و گفت و شنود موسیقیائی خود مجذوب می کنند، پرسیدم آیا خود بخود به این سبک مینمالیست که در آن آواز تک صدا بسیار است و تنها از یک دف و یک نی استفاده می شود رسیده اند یا آن را به دلیل مناسب بودن با صدا و رپرتوارخود برگزیده اند؟


 

اولين کنسرت جاز در جشنواره موسيقی فجر
به گزارش ايلنا، برای اولين بار در تاريخ موسيقی جشنواره موسيقی فجر، اولين کنسرت جاز در اين جشنواره اجرا می‌شود.

کیوان میرهادی
کیوان میرهادی

کيوان ميرهادی- سرپرست گروه موسيقی "کامه راتا"، به خبرنگار ايلنا گفته است که اين کنسرت در دو بخش تدارک ديده شده: در بخش اول کنسرتو گيتار و تريو جاز اجرا خواهد شد و در بخش دوم سوئيت ويلن سل و تريو جاز.
اين قطعاتی توسط خود وی (گیتار)،حمزه يگانه (پيانو)، مهيار پورحسابی (دارمز)، حامد حميدزاده (بيس الکتريک) و کاوه همدانی (ويلن سل) اجرا خواهند شد.
گفتنی است که کیوان میرهادی که  موسیقی را  از سن ٩ سالگی آغاز کرد و گیتار کلاسیک می نوازد، در حال حاضر رهبری ارکستر "کامه راتا" را برعهده دارد
او که از سال ٨١ سرگرم فعالیت در زمینه موسیقی کلاسیک و معاصر است، پس از گذراندن دوره های دروس تئوریک ، آهنگسازی و رهبری ارکستر را به صورت خودآموخته از سال ٦٩ آغاز کرد و  تا به امروز کرها و ارکسترهای متعددی را رهبری نموده است.

 

وزير ارشاد: انحلال خانه سينما از نظر دولت تمام شده است


در حالی که کم کم اسامی فیلم های برگزیده شده برای فستیوال فیلم فجر منتشر می شود، ماجرای بستن "خانه سینما" ادامه دارد؛ در این پیوند، سيدمحمد حسينی- وزير فرهنگ و ارشاد اسلامی، در گفت‌وگوئی اظهار داشت: ادامه فعاليت "خانه سينما" وجاهت قانونی نداشت و همه دستگاه‌های فرهنگی کشور بر اين اتفاق نظر داشتند.
وزير فرهنگ و ارشاد اسلامی،گفت: «از زمانی که کار در وزارتخانه را شروع کردم متوجه برخی اشکالات شدم اما چون برايم قطعی و مسلم نبود موضوع را بيشتر بررسی کرده و به يقين رسيدم که به آنها مهلت داده شد؛ انحلال "خانه سينما" از نظر دولت تمام شده است».
سيدمحمد حسينی، در خصوص اظهارات يکی از نمايندگان مجلس مبنی بر سياسی بودن اقدام دولت، اظهار داشت: «در سايت منتسب به اين نماينده مطلب دور از انصافی منتشر شده بود که احتمال می‌رفت وی از اين خبر مطلع نباشند از اين رو در تماسی با وی اختيارات قانونی و حقوقی دولت در انحلال "خانه سينما" تذکر داده شد و اين نماينده هم پذيرفت».
وزير فرهنگ و ارشاد اسلامی افزود: «اما اين نماينده در خصوص ادعای سياسی بودن اقدام دولت قبل از انتخابات توهمی در ذهنش پرورانده بود که انگار دولت سناريويی را طراحی کرده و به دنبال اين است که "خانه سينما" را منحل کند و بعد رئيس‌جمهور برای بهره‌برداری سياسی و تقويت پايگاه مردمی، پادرميانی کرده و مانع انحلال شود».
وی اظهار نظرهای اين چنينی را يک توهم و جو سازی خواند و گفت: «رئيس‌جمهور چه احتياجی دارد که اين طور عمل کند و دولت را در معرض حملات و هجمه‌ها قرار دهد از اين رو تعجب می‌کنم از برخی‌ها که چنين تحليل‌هايی را انجام می‌دهند».
وزير فرهنگ با اشاره  به بيانيه اصناف سينمايی در مخالفت با اقدام دولت گفت: « اين بيانيه هيچ دليل حقوقی ندارد و هيچ منطقی بر آن استوار نيست لذا اين به منظور جوسازی و تشويش اذهان عمومی صادر شده است که در اين خصوص هنرمندان و دست اندرکاران متعهد عرصه سينما پاسخ لازم را به آنها داده و خواهند داد».
حسينی در پايان با اشاره به اينکه اين موضوع از نظر دولت تمام شده محسوب می‌شود از مخالفان خواست به جای فشار، تبليغات و جو سازی، پايبند به قانون باشند
 نه سینماگرمشهور که در گذشته عنوان سینماگران دفاع مقدس را کسب کرده اند در اعتراض به انحلال "خانه سینما" باانتشار بیانیه ای به شدت به انحلال خانه سینما اعتراض کردند؛ آنها در نامه خود  نوشتند: «آقای وزیر اشتباه نشسته‌اید، اینجا عرصه فرهنگ است و این خانه چند روزی میزبان شماست». 

به گزارش "پارس توریسم" ،این بیانیه ‌که به امضای مجید مجیدی، منوچهر محمدی، کمال تبریزی، محمدرضا هنرمند، ابراهیم حاتمی‌کیا، مجتبی راعی، حسن برزیده، سیدرضا میرکریمی و احمدرضا درویش رسیده ، در آغاز می پرسد: «ماهی  ماهی این آب گل‌آلود کجاست؟»
عقل و عقلاء که حیرانند؛ قانون و قانوندانان هم که تأیید نمی‌کنند؛ مصلحت این ایام سخت هم که اقتضاء نمی‌کند؛ با شان و فرهنگ هم که تناسبی ندارد؛ پس چرا این فرمان چند خطی «انحلال»، چنین آشوبی بپا کرده است؟
عزیزان، ما یقین کردیم که این میل مرموز، قصدی جز بالا بردن هزینه برای نظام اسلامی ندارد
این آب گل‌آلود شده، حاصل طراحی مهندسانی است که با وعده ریل‌گذاری سینمای آرمانی‌، ریل قطارِ شتابانِ سینما را بی‌هراس از واژگونی برمی‌چینند.
آیا سه سال سکانداری سینما نتیجه‌اش چنین افتخاریست که مقام محترم وزارت فرهنگ در مقابل دیدگان مردم، با لحنی امنیتی خبر از کشف و ضبط و توقیف خانه‌ای را بدهد که دو دهه مامن اهالی سینما بوده است؟
آیا در این مدت بقیه ارکان نظام خواب بوده‌اند؟
آقای وزیر اشتباه نشسته‌اید. اینجا عرصه فرهنگ است و این خانه چند روزی میزبان شماست. براستی این ادب مهمانی را از کجا آورده‌اید؟
سخن ما نه خانه سینماست و نه عملکرد آن، که هر چه هست از همه ماست؛ ولی اگر ذره‌ای انصاف و معرفت باشد، می‌داند که غالب این سینمای نجیب، مولود فرزندان نهضتی است که در پاسداری آن، جان و مال و آبرو گذاشته‌اند و حاضر نیستند تن به اراده نامیمون و فراقانونی بدهند که هدفش سرکوب استقلال و حریت کسانی است که خود را ملتزم به ارزش‌های آرمانی نظام و قانون اساسی می‌دانند؛ «باشد که بزرگان و دلسوزان کشور بشنوند و چاره‌ای بیندیشند».
هفدهم دی ماه یکهزار و سیصد و نود
مجید مجیدی، منوچهر محمدی، کمال تبریزی، محمدرضا هنرمند، ابراهیم حاتمی‌کیا، مجتبی راعی، حسن برزیده، سیدرضا میرکریمی و احمدرضا درویش.

سپس رخشان بنی اعتماد کار گردان مطرح ومحبوب سینمای ایران یادداشتی در حمایت از خانه سینما منتشر کرد.

او می نویسد: «"خانه سينما"، فقط يك‌ مكان نيست كه به حكمي در آن بسته شود؛ "خانه سينما" برآيند تلاشي طولاني براي رسيدن به مجمعي از تشكل‌هاي صنفي است؛ "خانه سينما" ملكي اجاره‌ای نيست كه صاحب ملكی، حكم تخليه آن را بدهد؛ "خانه سينما" خانه‌ای ساخته‌شده به دست تك‌ تك اهالي خانواده است كه مالكيتش نه به سند شش‌ دانگ منگوله‌دار كه متكي به نيروي انديشه سازندگانش، غيرقابل واگذاری و تخليه است.

به همين جهت بسته شدن «خانه سينما» را امر غيرممكن بدانيد كه اگر ساختمان شماره يك خيابان سمنان و ساختمان شماره دو خيابان وصال حكم به قفل بگيرد، خانه ما در اتحاد اهالی خانواده سينما پا برجاست، حتي اگر موقتا مكاني برای گردهم آمدن نداشته باشيم، هيچ مصوبه‌ای، ياراي قفل زدن بر باور ما، به پابرجايي خانواده سينما را ندارد».

پیش از وی هم عزت‌الله انتظامی پیش کسوت عرصه بازیگری در تئاتر سینما و تلویزیون با انتشار نامه‌ای سرگشاده پیرامون اختلافات اخیر در خانواده سینمای ایران نوشت که توسط خبرگزاری مهر منتشر شد. این هنرمند می نویسد: بیایید عاقلانه بیاندیشیم، اگر گوشه‌ای از ساختمان خانه سینما به علتی احتیاج به تعمیر دارد... شما را به خدا قسم، همه بنا را خراب و نابود نکنید...
«به‌عنوان سپیدموی این هنر شریف و فاخر، از فرزندان با عقل و خردم انتظار دارم در کنار یکدیگر با تعامل و همفکری و دوستی، هنرمندانه و به دور از اختلاف سلیقه‌های شخصی مشکل پیش آمده را حل کنند».
اگر با مدیران خانه سینما اختلاف نظر دارید، اگر به عملکرد مدیری ایراد دارید و بدبختانه تعامل نمی شود، چرا خانه ما را ویران می‌کنید؟ آخر چرا خانه سینما...؟
"خانه سینما" متعلق به تک تکِ اعضایِ هنرمند و زحمت‌کش خانه سینماست، این خانه از آن ماست؛ جامعه اصناف سینمای ایران و هزاران نفر که عاشقانه در سینما فعالیت می‌کنند. ما حرمت مهمان را داریم، به امید آنکه حرمت ما حفظ شود؛ ما ایرانی هستیم... ایرانی... الله اکبر.
همه مشاغل در کشور ما دارای اتحادیه و سندیکا هستند؛ وجود صنف، نشان توجه و پیشرفت تحول در جامعه مدنیست... آیا انحلالِ این خانه عظیم، نشان تحول است؟
بیایید عاقلانه بیاندیشیم؛ اگر گوشه‌ای از ساختمان خانه سینما به علتی احتیاج به تعمیر دارد... شما را به خدا قسم، شما را به خدا قسم، همه بنا را خراب و نابود نکنید.
چه زود... دیر می‌شود.  عزت الله انتظامی

اصغر فرهادی، کارگردان موفق فبلم «جدائی نادر از سیمین» که جايزه بهترين فيلم خارجی‌زبان سال ٢٠١١ منتقدان فيلم نيويورک  را دريافت کرد در نامه ای خطاب به معاونت سینمای ایران نوشت : «پيشنهاد می‌دهم تصميم انحلال خانه سينما را در ميان چندهزار عضو آن به رأی بگذاريد؛ اگر اکثريت اعضای اين خانواده رأی به انحلال و تعطيلی روند فعلی خانه سينما دادند، هيچ‌کس به هيچ بهانه‌ای تا ابد حق اعتراض به شما را نخواهد داشت و اگر اکثريت رأی به ابطال اين حکم دادند طبيعی است شما به احترام استقلال صنوف و همه اعضای اين خانواده تصميم خود را لغو کنيد و با انجام آن، خود را از بار سنگين مسووليت تعطيلی اين خانه نجات می‌دهيد».

شیرین عبادی، وکیل دادگستری و برنده جایزه صلح نوبل  ٢٠٠٣ در نامه ای سر گشاده به احمد شهید، گزارشگر حقوق بشر سازمان ملل متحد، می نویسد: «متأسفانه در سال های اخير خصوصأ از خرداد ۱۳۸۸ به بعد ، اکثر نهادهای صنفی و مدنی از جمله انجمن های صنفی روزنامه نگاران ، نويسندگان ، دانشجويان ، کارگران ، اتوبوس رانان شهری و… توسط مامورين امنيتی بسته شدند. آخرين نهاد صنفی که اخيرا بسته شد “خانه سينما” است».

در آخرین خبر هم دریافتیم که رييس ديوان عدالت اداری با بيان اينكه شكايت "خانه سينما" از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي به يكی از شعب اين ديوان ارجاع شده  گفت:  «درخواست صدور دستور موقت براي جلوگيری از انحلال "خانه سينما" قبل از رسيدگي به پرونده از سوي شعبه مربوط پذيرفته نشده است».

 

فيلم های بخش مسابقه سينمای ايران سی‌امين جشنواره بين‌المللی فيلم فجر معرفی شدند


بیست وشش فيلم، به گزارش خبرگزاری فارس،  برای حضور در بخش مسابقه سينمای ايران سی‌امين جشنواره بين‌المللی فجر برگزیده شدند.
در میان کارگردانان این بخش از جمله  نام سامان سالور، مانی حقیقی، رسول صدر عاملی و علی مصفا را می بینیم که از دور با آنها بیشتر آشنائی داریم؛ بویژه علی مصفا که به عنوان هنرپیشه می شناختیمش.
گفتنی است که نمايش اين آثار پس از دريافت پروانه نمايش از اداره کل نظارت و ارزشيابی معاونت سينمايی وزارت فرهنگ وارشاد اسلامی در جشنواره فجر صورت می‌گيرد.
ستاد برگزاری جشنواره فيلم فجر چهار عنوان فيلم را به صورت رزرو معرفی کرده است
کميته انتخاب سي‌امين جشنواره بين‌المللي تئاتر فجر نیز ١٧ نمايش را براي حضور در بخش ميهمان اين دوره از جشنواره برگزيد.
سي‌امين جشنواره بين‌المللي تئاتر فجر از تاريخ ٥ تا ٢٢ بهمن سال جاری به دبيری رحمت امينی برگزار میشود.

 

 

«پناهگاه» برای گریختن از کابوس های خود و یا از ناملایمات جوی
 یکی از فیلم هائی که در فستیوال "کن" سال گذشته نظرها را جلب کرد و جایزه بخش «هفته منتقدان» فیلم را از آن خود نمود، فیلم غریبِ «پناهگاه» ساخته "جف نیکولز" است که پس از "کن" جایزه بهترین فیلم سینما آمریکای شهر "دوویل" در شمال فرانسه راهم ازآن خود نمود و اکنون بر پرده سینماهاست.

در این فیلم، پدر خانواده ای را می بینیم که هرشب دچار کابوس های طوفان و وقوع یک فاجعه می شود؛ این کابوس ها در زمان بیداری هم ادامه پیدا می کند و بر همه روابط اجتماعی و احساسی اش تأثیر می گذارد.

او که پدر و همسر خوبی است و زنش هم اورا دوست می دارد هر روز بیشتر در هذیان خود فرو می رود؛ اما کمک عاقلانه و پشتیبانی همسرش باعث می شود او با ترس کمتر با دنیای واقعیت روبرو شود.

با بازگوئی داستان به این شکل خواننده ممکن است به خود بگوید که همه اینها یک کلیشه بیش نیست و هر دکتر روانکاوی هم این روش ها را به نزدیکان افراد بیمار توصیه می کند؛ اما فیلم بیشتر با انقلابات درونی شخصیت سرو کار پیدا می کند تا جنبه های حاشیه ای دیگر.

کارگردان در این راه با رفت و برگشت به طبیعت آرام و متلاطم به خوبی حالات شخصیت را منتقل می نماید و فیلم کوبنده ای می سازد. "مایکل شانون" با ایفای  ماهرانه نقش شخصیت سردرگم فیلم به آن اعتبار خاصی می بخشد.

 

"دی کاپریو" در غالب "جی ادگار هوور" فرو می رود
«جی ادگار»، آخرین فیلم "کلینت ایستوود"- کارگردان و هنرپیشه سینمای آمریکا، که از حساسیت خاصی برخوردار است وفیلم هایش همواره به موضوعات تابو می پردازد، با بازی "لئوناردو دی کاپریو" به روی پرده سینما ها آمد.

این فیلم که زندگی "جی ادگار هوور"-  بنیان گذار"اف. بی. آی."، و کسی را نشان می دهد که به مدت ٥٠ سال زندگی سیاسی آمریکا را زیر نظر داشت، تماشاگر را بسیار نا  آرام می سازد؛ چرا که ما با شخصیتی روبرو هستیم که پارانوئید است، زندگی هشت رئیس جمهوری را زیر ذره بین برده، ناظر سه جنگ بوده و پرونده شماری از افرادی که سرنوشت آمریکا و جهان را تعیین می کردند در اختیارش بوده است.

"کلینت ایستوود" در این فیلم نشان می دهد که چگونه "هوور" که عطش خدمت به کشورش را داشت، و همواره در تلاش از میان برداشتن همه آنهائی بود که دشمنان آمریکا می نامیدشان و در صدر آنها کمونیست ها و مافیا قرار می گرفتند، قوانین را دور می زد، از شهادت های دروغین پرهیز  نمی کرد و ارعاب می نمود.
"هوور" که بشدت مرموز بود تنها با سه نفر، مادر، سکرتر و معاونش "کلاید تولسون" رازهایش را در میان می گذاشت. برخی زندگی نامه نویسان بر این تأکید می کنند که او گرچه به شدت با همجنس گرایان برخورد می کرد اما خود همجنس گرا بود و یار زندگی او  همان "کلاید تولسون" بوده که نقشش را "آرمی همر" ایفا می کند. "آرمی همر" که به خوبی از عهده این نقش بر می آید و هم اکنون هم تبدیل به چهره مورد توجه هالیوود شده است.
البته "کلینت ایستوود" گرچه بر موضوعی تابو یعنی همجنس گرائی "هوور" انگشت می گذارد، بر این مسئله بسیار مهم ، البته نه به خودی خود، بلکه در پیوند با مردی که به مدت پنجاه سال تنها معشوقه اش آمریکا بود و با خشونت بسیار همه کسانی را که درچهار چوب اخلاق رایج نمی گنجیدند رد می کرد، چندان تکیه نمی کند؛ چرا که نوشته ها حکایت از این دارند که "هوور" با مافیا چشم پوشانه رفتار می کرد و علتش این بود که مافیا از وی عکس هائی در دست داشتند که می توانست موقعیت او را به خطر بیاندازد. عکس هائی که توسط کسانی به مافیا داده شده بود که بعد ها وارد "سی. آی. ای." شدند!!!
این شمشیر "داموکلس" باعث شده بود که او نیز با مردان سیاسی همین روش تهدید آمیز را در پیوند با اسرار زندگی خصوصی آنها به کار بندد.
 "ایستوود" در عین حال با رفت و آمد های نا لازم به گذشته، شخصیت را از تماشاگر دور نگاه می دارد و بار تراژیک او را منتقل نمی نماید. درعین حال سناریوی کمابیش سر در گم فیلم هم به سنگینی آن می افزاید. بویژه این که "ایستوود" به جای پر رنگ کردن توطئه های سیاسی ای که "هوور" در آنها دست داشت، مبارزه او با جنایت کاران را برجسته می کند.  

"مارک دوگن" نویسنده کتابی به نام «نفرین ادگار» که "ادگار هوور" شخصیت مرکزی آن را تشکیل می دهد و از ورای زندگی، قدرت طلبی و نفوذ بزرگش، می توان تاریخ سیاسی آمریکا را از سالهای ١٩٢٠تا دوران "نیکسون" ورق زد، می گوید: در کشوری که هنوز دسترسی به پرونده قتل "جان اف کندی" ممکن نیست، واقعیت های تاریخی نسبی می شوند. او درباره فیلم کلینت ایستوود می گوید می توان از دل این فیلم یک فیلم دیگری بیرون آورد که هالیوودی نباشد و بیشتر به سیاست بپردازد.

 

پاریس، پایتخت هنر هفتم

پاریس نه تنها معیاد مهمی برای همه گردشگران جهان به شمار می آید بلکه روز به روز به شمار آن سینماگرانی که دوربین خود را در این شهر قرار می دهند افزوده می گردد.

شاهد آن آمار سال ٢٠١١ است که طی آن ٩٤٠ فیلم سینمائی، تلویزیونی و تبلیغاتی در این شهر ساخته شده که حکایت از یک افزایش چهل درصدی طی شش سال دارد.
شهرداری پاریس با اعلام این خبر و ابراز خشنودی بسیار می گوید طی سال گذشته ١٣٠ فیلم بلند در این شهر فیلمبرداری شده که بیست فیلم بیشتر از سال ٢٠١٠ بوده است. از جمله این فیلم ها «هوگو کابره» آخرین اثر "مارتین اسکورسیزه" و «پلیس»، ساخته "مایون" است.

اما این شهر تنها امروز نیست که مورد توجه سینما گران قرار گرفته بلکه شماری از کوچه ها و محله های آن که برخی از آنها چندان شناخته شده نیستند، طی سال های قرن بیستم میزبان اکیپ های فیلمبرداری مختلف از سراسر جهان و حتا کشور هند  بوده است.
http://opendata.paris.fr/opendata/jsp/site/Portal.jsp?document_id=110&portlet_id=102

 

 

دریافت رایگان خبرنامهبا خبر-پیامک های ما اخبار را بصورت زنده دریافت کنید

اخبار جهان را با بارگیری اَپ ار.اف.ای دنبال کنید