برنامه دو زبانه

در خاورمیانه کی با کیست؟ Amis et ennemis au Moyen-Orient

صدا ۱۲:۵۴

از زمان انقلاب 1357 در ایران، جنگی پنهانی میان شیعه و سنی درجهان اسلام درگرفته است که تحلیلگران سیاسی به تازگی آن را در تحلیل‌هاشان در نظر می‌گیرند. اگر از این دیدگاه به رفتار‌های سیاسی دولت‌های خاور میانه نسبت به یکدیگر بنگریم، شاید اوضاع این منطقه را کمی روشن‌تر و عمیق‌تر ببینیم.

تبلیغ بازرگانی

شنوندگان عزیز، سلام!

Chers auditeurs bonsoir

برنامۀ این هفته را به موضوعی اختصاص داده‌ام که اندکی رنگ سیاسی دارد. چندی پیش وبلاگ‌نویسی مصری در نامه‌ای به سردبیر فایننشیال تایمز رقابت‌ها و هم‌پیمانی‌های کشورهای خاورمیانه را چنان عالی توصیف کرده بود که بسیاری از روزنامه‌ها آن را چاپ کردند و سایت‌های معتبر اینترنتی از جمله سایت واشینگتن پُست دست به انتشار آن‌ زدند. تابلویی که او با شوخ‌طبعی از اوضاع کنونی خاورمیانه کشیده بود تصویر گویایی است از واقعیت پیچیدۀ این منطقۀ آشوب‌‌زده و ناآرام. در مرکز این تابلو، جنگ داخلی سوریه و کشاکش میان اخوان‌المسلمین و ژنرال سیسی در مصر قرار دارد. پشتیبانی یا رویگردانی هریک از کشور‌های منطقه از یکی از دو طرف این جنگ و کشاکش نشان می‌دهد که کی با کیست.

Qui aime qui au Moyen-Orient ? La réponse est apportée par un bloggeur égyptien dans une courte et magnifique lettre au rédacteur en chef du Financial Times. La lettre dépeint un tableau très expressif des rivalités et des alliances dans cette région. Au centre de ce tableau se trouvent la guerre civile en Syrie et le conflit entre les Frères Musulmans et le général Sissi en Egypte. En fait, l’attitude de chacun des pays de la région à l’égard de cette guerre et de ce conflit détermine plus ou moins la nature de ses relations avec d’autres pays du Moyen-Orient

وبلاگ‌نویس مصری برای نشان دادن پیچیدگی اوضاع در خاور میانه و نوع روابط میان کشورها و نیروهای سیاسی در این منطقه جای دوری نمی‌رود و تنها به بازگویی دیدگاه سیاسی و رفتار هریک از آن‌ها نسبت به جنگ داخلی سوریه و کشاکش‌های مصر می‌پردازد. می‌نویسد: ایران از اسد پشتیبانی می‌کند. اما دولت‌های خلیج فارس با اسد دشمن‌اند. اسد مخالف اخوان‌المسلمین است و اخوان‌المسلمین و اوباما مخالف ژنرال سیسی‌. ولی دولت‌های خلیج فارس از ژنرال سیسی حمایت می‌کنند که معنایش این می‌شود که با اخوان‌المسلمین مخالف‌اند. ایران از حماس پشتیبانی می‌کند اما حماس مدافع اخوان‌المسلمین است. اوباما مدافع اخوان‌المسلمین است درحالی که حماس مخالف آمریکاست. دولت‌های خلیج فارس هم‌پیمان آمریکا هستند، اما همراه با ترکیه با اسد مخالف‌اند. ترکیه و اخوان‌المسلمین مخالف ژنرال سیسی هستند، ولی دولت‌های خلیج فارس از ژنرال سیسی حمایت می‌کنند. باری، نامۀ چنین پایان می‌گیرد: به خاور میانه خوش آمدید و روز خوش!

Pour montrer la complexité du panorama politique au Moyen-Orient, le bloggeur égyptien ne va pas très loin. Il met seulement en exergue la position de chaque pays de la région à l’égard de la situation en Syrie et en Egypte. Voici ce qu’il dit : Monsieur, l’Iran soutient Assad. Les États du Golfe Persique sont contre Assad ! Assad est contre les Frères Musulmans. Les Frères Musulmans et Obama sont contre le général Sissi. Mais les États du Golfe Persique sont pour Sissi ! Ce qui signifie qu’ils sont contre les Frères Musulmans ! L’Iran est pour le Hamas, mais le Hamas soutient les Frères Musulmans ! Obama soutient les Frères Musulmans, pourtant le Hamas est contre les États-Unis ! Les États du Golfe Persique sont pro-américains mais la Turquie et ces États sont contre Assad ; pourtant, la Turquie est avec les Frères Musulmans contre le Général Sissi. Et le Général Sissi est soutenu par les États du Golfe Persique ! Bienvenue au Moyen Orient et passez une bonne journée

در این نامه، چنان که می‌بینید، نویسنده کوششی در جهت ریشه‌یابی رفتار سیاسی کشورهای منطقه در برابر جنگ داخلی سوریه و اوضاع مصر نکرده است. چه چیزی هر یک از دولت‌های منطقه را به در پیش گرفتن سیاستی ویژه در برابر اوضاع این دو کشور واداشته است؟ من آنچه را که به نظرم می‌رسد، با شما در میان می‌گذارم. اول این را بگویم که از زمان انقلاب 1357 در ایران، جنگی پنهانی میان شیعه و سنی درگرفته است که تحلیلگران سیاسی به تازگی آن را در تحلیل‌هاشان در نظر می‌گیرند. اگر از این دیدگاه به رفتار‌های سیاسی دولت‌های خاور میانه بنگریم، شاید اوضاع این منطقه را کمی روشن‌تر و عمیق‌تر ببینیم.

Le bloggeur égyptien se contente de dépeindre la face apparente de la réalité politique du Moyen-Orient. Il ne nous dit pas les raisons profondes des positionnements de ces Etats vis-à-vis de la guerre civile en Syrie et du conflit égyptien. Donc, comment pouvons-nous voir la face cachée de cette réalité ? Probablement en essayant de la regarder sous l’angle de l’antagonisme confessionnel entre le chiisme et le sunnisme. Il nous faut d’abord accepter le fait que depuis la révolution islamique de 1979, une guerre larvée est déclenchée entre le chiisme, tous rites confondus, et le sunnisme dans son ensemble

از سال 1970 میلادی تاکنون، قدرت در سوریه در اختیار خانوادۀ اسد قرار دارد. این خانواده از علویان سوریه‌ است که به آنان نصیریون هم می‌گویند. نصیریون مانند علویان ترکیه فرقه‌ای شیعه‌مذهب‌اند. بنابراین، پشتیبانی ایران و حزب‌الله لبنان از اسد فهم‌پذیر است. دشمنی اسدِ علویمذهب با اخوان‌المسلمینِ سنیمذهب نیز نباید عجیب باشد. علویان ترکیه با علویان سوریه کم و بیش هم‌کیش‌اند. بیشتر علویان ترکیه مدافع لائیسیته نیز هستند و این همه، به مذاق دولت کنونی ترکیه که در دست سنی‌مذهبان قرار دارد، خوش نمی‌آید. پس فهم اینکه چرا ترکیه از اخوان‌المسلمین پشتیبانی و با اسد مخالفت می‌کند، نباید دشوار باشد. دولت‌های عربی خلیج فارس از جنبش‌های سیاسی اسلامگرا نفرت دارند و از پشتیبانی ایران از اقلیت‌های شیعی کشورهاشان هراسان‌اند. پس با جنبش‌های سیاسی که به نام اسلام به میدان آمده‌اند میانه‌ای ندارند و نمی‌خواهند شاهد نفوذ بیشتر ایران در منطقه باشند. حماس سنی‌مذهب نیز نباید دشمن اخوان‌المسلمین باشد. و اما آمریکاییان به دنبال نوعی تعادل سیاسی در منطقه‌اند و از نیروهایی دفاع می‌کنند که مطمئن و ریشه‌دارند.

En Syrie, depuis 1970, le pouvoir est entre les mains d’une famille alaouite. Les Alaouites syriens qu’on appelle aussi « les Nusayris » sont comme les Alévis de la Turquie d’une tradition chiite. On comprend donc pourquoi l’Iran chiite et le Hezbollah libanais soutiennent Assad. Il est normal qu’un Assad alaouite soit contre les Frères Musulmans sunnites. Les 15 millions d’Alévis de Turquie sont en majorité en faveur de la laïcité et plus ou moins solidaires des Alaouites syriens. Comment un Etat turc géré depuis plus d’une décennie par un parti sunnite pourrait-il supporter cela ? On comprend donc pourquoi l’Etat turc est contre Assad et soutient les Frères Musulmans sunnites. Les Etats arabes du Golf Persique détestent tout mouvement politique à coloration islamiste et sont contre l’extension de l’influence iranienne au sein de leurs minorités chiites et dans la région. Reste le Hamas sunnite qui, naturellement, ne peut pas être contre les Frères Musulmans sunnites
Quant aux Américains, après l’échec de leurs interventions en Iraq et en Afghanistan, ils préfèrent s’appuyer sur les forces sûres de la région

شاد و خرم باشید!

Je vous souhaite santé, bonheur et prospérité
Et j’espère vous retrouver dans la prochaine émission

 

دریافت رایگان خبرنامهبا خبر-پیامک های ما اخبار را بصورت زنده دریافت کنید

اخبار جهان را با بارگیری اَپ ار.اف.ای دنبال کنید