راهِ ابریشم

هفتمین نمایشگاه «هفت نگاه» تلاشی برای رونق اقتصاد هنر

صدا ۱۷:۱۷

هفتمین نمایشگاه «هفت نگاه» با میزبانی از هفت گالری و ارائه ۴٠٠ اثر از ٣۵٠ هنرمند از روز ٢٣ آبان‌ ماه آغاز شد.

تبلیغ بازرگانی

در این نمایشگاه که تا روز هفتم آذرماه ادامه داشت، گروه تجسمی "هفت نگاه" از هفت گالریِ آران، اعتماد، حنا، زیرزمینِ دستان، سین، سیحون و طراحان آزاد، دعوت کرده که به هفت گالری عضو گروه تجسمی "هفت نگاه" بپیوندند.

گالری‌های آریا، دی، الهه، گلستان، ماه مهر، هفت ثمر و والی گروه هفت نگاه را تشکیل می دهند.

گفتنی است که گروه هنرهای تجسمی ایران (هفت نگاه)، از مهرماه ١۳٨۵ با هدف رونق‌افزایی به اقتصاد هنر و دعوت از اقشار مختلف مردم به خرید آثار هنری آغاز به کار کرده است.

لیلی گلستان، سخنگوی گروه تجسمی هفت نگاه، پیش از آغاز این نمایشگاه، گفت: "به‌مناسبت هفتمین دوره، تصمیم
گرفتیم از هفت گالری دیگر هم برای خلق نمایشگاهی جامع و متنوع دعوت کنیم تا ضمن نمایش گوناگونی هنر ایران، طیف وسیعی از سلایق هنری را پاسخ دهیم و بستری برای وحدت رویه و همگرایی بیشتر گالری‌ها را فراهم آوریم."
او افزود: هفت گالری همراهان این دوره‌ی ما، هر یک با هفت هنرمند برگزیده خود در این نمایشگاه حاضر خواهند بود. این گالری‌های میهمان، در انتخاب آثار و تعیین قیمت این آثار آزاد هستند.

لیلی گلستان همچنین مدیر گالری گلستان است که یکی از قدیمی ترین و شاید نخستین گالری هنری ایران باشد گفت: برای آن‌که هر کس از هر طبقه اجتماعی و هر بودجه‌ای بتواند از موهبت حضور اثر هنری در محیط کار و خانه خود بهره مند شود، در این نمایشگاه آثاری هم با قیمت‌های مناسب روی دیوار خواهد بود.

از لیلی گلستان پرسیدم چرا از آغاز با هفت گالری کار "هفت نگاه" را آغاز کردند و چرا باز هم میزبان هفت گالری

گفتگو با لیلی گلستان، مدیر گالری گلستان و سخنگوی گروه تجسمی هفت نگاه

دیگر شدند؟

سخنگوی "هفت نگاه" ارائه آثار با کیفیت بالا و قیمتی پایین‌تر از قیمت بازار هنر را راه‌کار مستمر این گروه برای توسعه فرآیند خریدارسازی دانست و گفت: امیدوار است شعار "هر خانه ایرانی، یک اثر هنری" تحقق یابد و خرید آثار هنری اصل در سبد خانوار ایرانی به یک فرهنگ و یک عادت تبدیل شود.

لیلی گلستان به نام شماری از هنرمندان تجسمی ایران اشاره کرد که در این دوره همراه "هفت نگاه" خواهند بود. این هنرمندان عبارتند از: سهراب سپهری، محمد احصایی، آیدین آغداشلو، پرویز تناولی، غلامحسین نامی، ایران درودی، نصرالله افجه‌ای، فریده لاشایی، فرح اصولی، هانیبال الخاص، احمد اسفندیاری، رضا درخشانی، علی‌اکبر صادقی، پروانه اعتمادی، جلال شباهنگی، محمود جوادی‌پور، حسین محجوبی، صداقت جباری، محمدابراهیم جعفری، طاها بهبهانی، رعنا فرنود، شیرین اتحادیه، شهره مهران، ایرج شافعی، رزیتا شرف‌جهان، مهرداد محب‌علی، هومن مرتضوی، علی اصغر معصومی.

لیلی گلستان همچنین به حضور پر رنگ و چشمگیر هنرمندان جوان اشاره کرد که با آثاری نوگرا، تکنیک بالای خود ونیز قیمت های مناسب تر توانستند نظر خریداران آثار هنری را امسال به خود جلب کنند.

نمایشگاه"هفت نگاه" تا هفتم آذرماه در فرهنگسرای نیاوران برگزار خواهد بود.
این هم ویدئوئی کار عطا امیدوار، هنرمند ایرانی از برگزاری نمایشگاه "هفت نگاه" در سال ٢٠١٢

هفت نگاه در سال ٢٠١٢

علامت‌گذاری چند خانه در بافت تاریخی شیراز نگرانی از ویرانی آنها را به وجود آورده است

خبرگزاری ایلنا با انتشار خبری پیرامون علامت گذاری شدن چند خانه در بافت تاریخی شیراز، از نگرانی‌های کنشگران میراث فرهنگی از ویرانی آنها سخن می گوید.

این در حالی است که به گفته "عبدالرضا نصیری"، معاون حفظ و احیای اداره میراث فرهنگی استان فارس، این علامت‌گذاری‌ها از سوی اداره شهرسازی این استان صورت گرفته و تنها برای تملک این خانه‌ها و نه تخریب آنهاست.

علت نگرانی برخی از کنشگران میراث فرهنگی نسبت به این اقدام این است که از حدود دوماه پیش با آغاز طرح توسعه حرم شاهچراغ در شیراز، بخشی از بافت تاریخی شیراز در مجاورت حرم، از جمله دو خانه ثبت شده "اصغرزاده" و "حلی‌ساز" و همچنین خانه "پورنواب" ویران شدند.

به گزارش ایلنا، این تخریب‌ها واکنش نهادهای مدنی، سازمان میراث فرهنگی و مسعود سلطانی‌فر رئیس این سازمان را در پی داشت، که در این واکنش‌ها می گفتند مخالفتی با توسعه حرم مطهر ندارند و تنها خواستار این مساله هستند که اجرای این طرح به دور از آسیب رساندن به بافت تاریخی شیراز که دارای ارزش تاریخی و فرهنگی است، ادامه پیدا کند.

این واکنش‌ها و نامه‌نگاری‌های رئیس سازمان میراث فرهنگی کشور به نهادهای مختلف از جمله به دفتر رهبرجمهوری اسلامی و وزارت کشور در نهایت به توقف موقت این طرح انجامید.

اما پس از بررسی‌های بیشتر، به نظر می‌آید که همزمان با ویرانی خانه های اصغرزاده، حلی‌ساز و پورنواب، سه خانه ثبتی دیگر نیز ویران شده‌اند.

این سه خانه، "خانه علی یَل"، وابسته به دوره پهلوی یکم، خانۀ "اسدالله شجاعت"، وابسته به دوران قاجار و خانۀ "زهرابیگم-اسداللهی زوج"، وابسته به دوران قاجاریه، هستند.

معاون حفظ و احیای اداره میراث فرهنگی استان فارس باز هم در پاسخ به این پرسش که اداره شهرسازی به چه دلیل قصد تملک خانه‌های بافت تاریخی را دارد؟ گفته است: "ما وارد جزییات نمی‌شویم، شرایط بیانگر این است که جای نگرانی برای تخریب وجود ندارد و تمامی نهادهای مربوطه در حال رعایت تعهدات خود هستند."

او می افزاید که در مورد این طرح که به طور موقت متوقف شده، مذاکره خواهد شد. اما بر این هم پافشاری می کند که مخالفتی با گسترش حرم شاه چراغ وجود ندارد. اما تنها انتظار این است که طرح گسترش به شکلی انجام گیرد که آثار تاریخی شهر نیز حفظ شوند.

عبدالرضا نصیری، ضمن تایید خبر ویرانی خانه‌های پورنواب، حلی‌ساز و اصغرزاده، می گوید: در مورد دیگر خانه‌ها نمی‌توانم اظهار نظری کنم، زیرا پرونده‌ها و عکس‌های هوایی آنها در حال بررسی است و برخی اطلاعات پرونده‌های ثبتی نیز دچار مشکل است، بنابر این پس از بررسی، نظر خود را در این باره بیان خواهیم کرد.
 

فیلم "قصه‌ها" و جایزه ببر طلای بنگالی

فیلم "قصه‌ها"، ساخته رخشان بنی‌اعتماد، بار دیگر جایزه ای گرفت و بهترین فیلم جشنواره "کلکته" هندوستان شناخته شد.

در جشنواره فیلم "کلکته" که از ١٠ تا ١۷ نوامبر (١٩ تا ٢۶ آبان ماه) برگزار شد، نیکی کریمی کارگردان و بازیگر سینمای ایران داوری بخش بین المللی فیلم های زنان کارگردان این جشنواره را برعهده داشت ودر بخش "افق نو" این فستیوال هم چند فیلم که در آن نقش آفرینی کرده و هم فیلم هائی که خود ساخته بود، به نمایش در آمد.

فیلم خوب "ماکوندو"، ساخته سودابه مرتضائی و "گل سرخ"، ساخته سپیده فارسی، دو کارگردان ایرانی ساکن اروپا، هم در بخش بین المللی و در کنار فیلم هائی از "کن لوچ" و "نائومی کاوازه" شرکت داشتند.

رخشان بنی‌اعتماد پیش تر، در هفتادویکمین جشنواره فیلم ونیز، نیز جایزه بهترین فیلمنامه این رویداد سینمایی مهم راربوده بود.

کارگردان فیلم اسکار گرفته "فارغ التحصیل" در گذشت

مایک نیکولز، هنرپیشه و کارگردان آمریکائی که در سال ١۹۶٧ با گرفتن جایزه اسکار برای فیلم "فارغ التحصیل" که در آن از "داستین هافمن"، یک هنرپیشه تازه کار و نسبتأ زشت استفاده کرده بود، در ٨٣ سالگی، در روز ۲٠ نوامبر درگذشت.

او که نام اصلی اش "میخائیل ایگور پشکوفسکی" بود و در سال ١٩٣١ در برلن از پدری روس و مادری آلمانی به دنیا آمد، در ٧ سالگی، همراه با خانواده اش، که از رژیم نازی می گریختند، به آمریکا رسید. او کسی بود که هم زمان یک جایزه اسکار، یک "امی"، یک "گرامی" و یک "تونی" را ربود. در عین حال سال پیش از ربودن اسکار برای "فارغ التحصیل"، "مایک نیکولز"، نخستین فیلم بلند خود، "چه کسی از ویرجینیا ولف می ترسد" را با نقش آفرینی فوق العاده "الیزابت تایلور" ساخت که برای این هنرپیشه جایزه اسکار بهترین بازیگر زن را به ارمغان آورد. ثمره ۶٠ سال کار هنری او آثاری برای سینما، تآتر و تلویزیون است.

ویژگی "مایک نیکولز" در این بود که به همه سبک‌ها، از فیلم های اضطراب آور گرفته تا فیلم های کمدی و طنز سیاسی، می پرداخت.

در میان آثار او می توان از "خوش شانسی" با شرکت "جک نیکولسون"، "راز سیلک وود"، با شرکت "مریل استریپ"، "دختر شاغل"، با شرکت "ملانی گریفیث"، "درباره هانری"، با شرکت "هریسون فورد"، "رنگهای اولیه"، با شرکت "جان تراولتا"، ویا "جنگ به زعم چارلی ویلسون"، با شرکت "تام هنکس" را نام برد.

فروش "کلاه ناپلئون" به ١٫٩ میلیون یورو بحث برانگیز شد

همانگونه که شاید تا امروز شنیده باشید، یک "کلاه ناپلئون"، همان کلاه دوسره ای که سمبل ناپلئون شده و حتا شبح و یاسایه‌اش امپراتور فرانسه را به یاد می آورد، در حراجی که در روز ١۶ نوامبر در "فونتن بلو" ، در نزدیکی پاریس، انجام گرفت، به مبلغ ١۸۸٠٠٠٠ یورو به فروش رفت.

این کلاه که بین ٣٠٠ تا ۴٠٠٠٠٠ یورو ارزش گذاشته شده بود، سرانجام به چند برابر آن توسط یک مجموعه دار کره ای خریداری شد. مجموعه داری که با افتخار بسیار از این خرید خود صحبت می کرد.

این کلاه یکی از ١٩ کلاهی است که از ناپلئون به جا مانده است. در حالی که کارشناس فروش می گوید که ناپلئون طی ١۵ سال حکومت، بیش از ١۲٠ کلاه تهیه شده توسط "مزون پوپار" در پاریس را کهنه کرده است.

جورابها، یک پیراهن سفید که ناپلئون به هنگام تبعیدش در جزیره "سنت-هلن" به تن می کرد و یک دستمال گردن قرمزی که در آنجا بر سرش می بست نیز جزو اشیاء حراجی بودند.

یک مجموعه دار پاریسیِ دل‌خسته ناپلئون، که خانه اش را هم به سبک اتاق های دربار ناپلئون تزئین کرده و مهمترین اشیاء متعلق یا در پیوند با ناپلئون را در اختیار دارد، اما یک چنین پولی را در اختیار نداشت که این کلاه را بخرد، توانست جورابهای بلند او را به مبلغ ١۵٠٠٠ یورو به دست بیاورد.

در میان این اشیاء، چاقوی متعلق به "فردریک استاپ"، دانشجوئی که می خواست "ناپلئون" را در "شونبرون"، در اکتبر سال ١٨٠۹ به قتل برساند، هم دیده می شد.

این اشیاء متعلق به کلکسیون "لوئی دوم"، پرنس موناکو و پدر بزرگ پرنس "آلبر"، پادشاه کنونی موناکوست که تصمیم گرفت ١٠٠٠ قطعه این کلکسیون را به حراج بگذارد.

فروش اشیاء متعلق به "ناپلئون" بحث بسیاری را به وجود آورد. برخی گفتند که این اشیاء نمی بایستی در سراسر دنیا پخش شوند، درحالی که پرنس "آلبر" موناکو می گوید می خواسته به این اشیاء جان ببخشد و آنها را در تاریکی و خلوت نگه ندارد. در عین حال می افزاید که کاخ موناکو نیاز به تغییرات درونی بسیاری دارد و برای گرد آوری آنها در موزه ای با معیارهای مدرن، به هزینه بسیاری نیاز داشته است.

چراغانی خیابان شانزه لیزه آغاز شد

خیابان شانزه لیزه، گل سر سبد خیابانهای پاریس، طبق معمول همه ساله، از روز ٢٠ نوامبر رخت و لباس عید را بر تن کرد و ۴١۵ درختی که در این سو و آن سوی این خیابان دو کیلو متری قراردارند، با لامپ های کم مصرف (لد) خود صحنه آرائی تازه ای را ارائه کردند که ستاره های دنباله دار را به یاد می آورد. بدین معنا که نور از پائین آغاز شده به بالا حرکت می کند و جذبه خاصی به این خیابان می دهد. یک میلیون آمپول و دو ماه کار این منظره جادوئی را به وجود آورده است.

از چند سال پیش به این سو هم، طبق رسوم کشور های آنگلو-ساکسون، یک بازار نوئل در بخشی از این خیابان برپا شده که اشیاء خاصی را که در ارتباط با جشن های سال نو باشند و شماری خوراکی های خاص و یا برای پر کردن شکم وهمچنین شراب و شکلات ارائه می کنند. این بازار در حال گسترش است چون می خواهد با بازار بنام شهر "استراسبورگ" رقابت کند که قدیمی ترین بازار نوئل در فرانسه است و این سنت را در سال ١۵٧٠ از کشور همسایه، آلمان، گرفته است.

در شب کریسمس هم شهرداری پاریس و شماری از صاحبان غرفه ها، با نمایش هائی خاص، تلاش به افزودن به جنبه جادوئی مراسم کریسمس می کنند.

البته در چند محله دیگر پاریس هم این بازارها رسم شده انداما همه دارای یک شکل و فرم هستند. یکی از جذاب ترین آنها بازار کریسمس ایستگاه راه آهن "گار دو لست" است که به سبک قدیمی بر پا شده است.

بخشی از بودجه این آزین بندی را کسبه و بخش دیگر را شهرداری پاریس و اسپانسرهای دیگر تامین میکنند. بودجه ای که به دلیل استفاده از تکنولوژیهای نو به میزان ٩٠ درصد نسبت به سال ۲٠٠٩ کاهش یافته است. این انرژی، به گفته خانم شهردار پاریس، از مزرعه خورشیدی فرانسوی "تمیس" تآمین می گردد.

این چراغانی، تا روز ۵ ژانویه از ساعت ۶ بعد از ظهر تا ٢ بامداد ادامه خواهد داشت .

در زیر گنبد کاخ "گران پاله" هم بزرگترین سرسره یخ اروپا برپا خواهد شد و چرخ گردون میدان "کنکورد" هم امکان دیدن این منظره تماشائی را از بالا خواهد داد.

"دستهای کوچک نقره ای "در گذشت

گیتاریست بنام کولی، "مانیتاس د پلاتا" یا "دستهای کوچک نقره ای"، در روز ۶ نوامبر، در ۹٣ سالگی، در "مونپلیه"، یکی از شهرهای جنوب فرانسه درگذشت.

"مانیتاس د پلاتا" که موسیقی "فلامنکو" را در فرانسه مردمی کرد، یکی از هنرمندانی بود که با فروش ۹٣ میلیون آلبوم، رکورد دار بیشترین فروش صفحه در فرانسه به شمار می آید.

"مانیتاس د پلاتا" که نام اصلی اش "ریکاردو بالیاردو" بود، در ماه اوت سال ١٩۲١، در یک کاروان کولی ها در شهر "ست"، در جنوب فرانسه به دنیا آمد.

او از ۹ سالگی، بدون این که نت بلد باشد، با مهارت بسیار گیتار می نواخت. از این رو، به مدت ده سال، به ویژه در تابستان، یعنی فصلی که مردم بیشتر در تراس کافه ها می نشینند، به نواختن گیتار وخواندن پرداخت وبا در آمدش به بودجه خانواده کمک نمود.

این گیتاریست بسیار توانا توانست بدین ترتیب جائی برای خود بیابد و "مانیتاس د پلاتا" یعنی همان "دستهای نقره ای کوچک" نام گیرد. آشنائی با نویسنده و شاعر بنام فرانسوی، "ژان کوکتو" هم در جلب نظر ها به سوی او بی تأثیر نبود.

واکنش ها به مرگ این هنرمند بزرگ بسیار بود. از جمله، بریژیت باردو، سکس سمبل قدیمی، گفت: این مرد در او تحسین بسیاری را برمی انگیزد چون از هیچ آغاز کرد و تبدیل به "دستهای کوچک نقره ای" شد.

درست هم می گوید چون پدرش اسب می فروخت و چندان درآمدی برای اداره خانواده اش نداشت. خوشبختانه "مانیتاس د پلاتا" به تشویق عمویش تبدیل به یکی از بزرگترین گیتار نوازان دوران خود و الهام بخش چند نسل شد.

مانیتاس د پلاتا، شمار بزرگی از هنرمندان موسیقی جاز و مدرن و حتا کلاسیک را همراهی کرد و در همه جا به ترویج و مردمی کردن موسیقی فلامنکو پرداخت.

دستهای کوچک نقره ای، افزون بر بزرگان دنیای موسیقی با پیکاسو و دالی، دو نقاش مهم قرن بیستم هم دوست بود.
سالوادور دالی، نقاش سوررئالیست، که همواره ماجرا می آفرید، به هنگام اجرای قطعه ای توسط این هنرمند بزرگ و یک خواننده ی فلامنکو، به نسبت احساسی که موسیقی به وی می داد تابلوئی را نقاشی کرد.
ویدئوی بسیار جالب این صحنه همکاری را ببینید.

دستهای کوچک نقره ای

 

 

دریافت رایگان خبرنامهبا خبر-پیامک های ما اخبار را بصورت زنده دریافت کنید

اخبار جهان را با بارگیری اَپ ار.اف.ای دنبال کنید