دسترسی به محتوای اصلی
خبر نوشتاری

کامبوزیا پرتوی کارگردان و فیلمنامه نویس ایرانی در اثر ابتلا به کرونا درگذشت

کامبوزیا پرتوی کارگردان و فیلمنامه نویس ایرانی در اثر ابتلا به کرونا درگذشت
کامبوزیا پرتوی کارگردان و فیلمنامه نویس ایرانی در اثر ابتلا به کرونا درگذشت © DR
متن توسط : ار.اف.ای
۶ دقیقه

کامبوزیا پرتوی کارگردان و فیلمنامه نویس پیشکسوت سینمای ایران، بامداد روز سه شنبه ۴ آذر، در اثر عوارض ناشی از ابتلا به ویروس کرونا در سن ۶۵ سالگی درگذشت. وی سابقۀ کارگردانی فیلم های شاخصی چون "کافه ترانزیت"، "ماهی" و "پرده" (اثری مشترک با جعفر پناهی) و همچنین نگارش فیلمنامه هایی چون "دایره"، "من ترانه ۱۵ سال دارم" و "هر شب تنهایی" را در کارنامۀ هنری خود داشته است و جوایز متعددی را در جشنواره های داخلی و خارجی به دست آورده است.

تبلیغ بازرگانی

کامبوزیا پرتوی کارگردان و فیلمنامه نویس برجستۀ سینمای ایران، که دو هفته پیش برای جراحی قلب در بیمارستان دی تهران بستری شده بود، از هفتۀ گذشته به دلیل ابتلای همزمان به ویروس کرونا، وضعیت جسمانی اش رو به وخامت گذاشت و بامداد سه شنبه ۴ آذر، از دنیا رفت.

نسرین مرادی همسر وی، با تأیید خبر درگذشت او، علت اصلی مرگ کامبوزیا پرتوی را عوارض ناشی از ابتلا به ویروس کرونا اعلام کرد.

کسری پرتوی فرزند این هنرمند نیز گفته است که به دلیل شیوع ویروس کرونا، مراسمی به مناسبت درگذشت پدرش برگزار نخواهد شد و پیکر او در قطعۀ هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده خواهد شد.

کامبوزیا پرتوی در اسفند سال ۱۳۳۴ در رودبار به دنیا آمد. او در زمان دانشجویی در دانشکدۀ سینما تئاتر دانشگاه هنر تهران، چند فیلم کوتاه مستند و داستانی برای تلویزیون ایران، کارگردانی کرد؛ پس از آن فعالیت هنری خود را با ساخت فیلم های کوتاه در سینمای آزاد دماوند، ادامه داد و بعد از مدتی نخستین فیلم بلند داستانی خود را با نام "عینک" برای شبکۀ دوم تلویزیون ساخت.

کامبوزیا پرتوی، کارگردانی در سینمای حرفه ای را در سال ۱۳۶۶ و با فیلم "ماهی" آغاز کرد. او با اولین ساختۀ سینمایی خود، جوایز متعددی را در جشنواره های داخلی و خارجی به دست آورد که از جملۀ آنها می توان به جایزۀ بهترین فیلم جشنواره فیلم جیفونی ایتالیا، جایزۀ یونیسف از جشنوارۀ فیلم برلین و جایزۀ بهترین فیلم جشنواره فیلم آدلاید استرالیا، اشاره کرد. فیلم "ماهی" همچنین اولین فیلمی بود که جعفر پناهی به عنوان دستیار کارگردان در آن حضور داشته است.

از دیگر آثار سینمایی مطرح کامبوزیا پرتوی در مقام کارگردان، به فیلم های "گلنار" (۱٣۶۷)، "گربۀ آوازخوان"، "بازی بزرگان" (۱۳۶۹)، "افسانۀ دو خواهر" (۱۳٧۳)، "ننه لالا و فرزندانش" (١٣۷۵)، "کافه ترانزیت" (۱٣٨۳)، فیلم "پرده" (١٣۹۱) که اثری مشترک با جعفر پناهی است و همچنین فیلم  "کامیون" (۱۳۹۶) تازه ترین ساختۀ او که هنوز به نمایش عمومی درنیامده است، می توان اشاره کرد.

وی همچنین نویسندگی فیلمنامۀ آثار شاخصی همچون "شیرک" ساختۀ داریوش مهرجویی، "دایره" ساختۀ جعفر پناهی، "قطعۀ ناتمام" ساختۀ مازیار میری، چهار فیلم "من ترانه ۱۵ سال دارم"، "دیشب باباتو دیدم آیدا"، "هر شب تنهایی" و "شب" به کارگردانی رسول صدرعاملی، "خیابان های آرام" ساختۀ کمال تبریزی، "پرده" (به طور مشترک با جعفر پناهی)، "محمد رسول الله" ساختۀ مجید مجیدی و "فراری" به کارگردانی علیرضا داوودنژاد را نیز بر عهده داشته است.

کامبوزیا پرتوی همچنین فیلمنامۀ فیلم "ایستگاه متروک" به کارگردانی علیرضا رئیسیان را بر اساس طرحی از عباس کیارستمی نوشته بود و در ساخت فیلم "خانۀ دوست کجاست" نیز با عباس کیارستمی همکاری نموده بود.

وی نویسندۀ طرح اولیۀ فیلم "گروهبان" به کارگردانی مسعود کیمیایی و سریال "گل پامچال" محبوبترین سریال تلویزیونی در دهۀ ۷٠ نیز بوده است.

کامبوزیا پرتوی در فیلم هایی همچون "آدم" ساختۀ عبدالرضا کاهانی، "شبانه روز" و "پنج ستاره"، به عنوان مشاور کارگردان فعالیت داشت و در آثاری چون "شب یلدا" ساختۀ کیومرث پوراحمد، "سه زن" به کارگردانی منیژه حکمت و فیلم های "یک شب" و "سوت پایان" ساختۀ نیکی کریمی، به عنوان مشاور فیلمنامه حضور داشت.

کامبوزیا پرتوی، ۴ بار موفق به دریافت سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه از جشنوارۀ فجر شد و فیلم "کافه ترانزیت" به کارگردانی او  در سال ۲۰۰۷ به عنوان نامزد ایران برای اسکار فیلم خارجی زبان معرفی شد.

او برای کارگردانی فیلم "کافه ترانزیت" با بازی پرویز پرستویی و فرشته صدرعرفایی، جایزۀ جشنوارۀ بین‌المللی فیلم ماردل پلاتا، جایزۀ فیپرشی جشنواره بین‌المللی فیلم داکا و سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه را از جشنواره فیلم فجر و تندیس زرین جشن خانه سینما را کسب کرد و همچنین نامزد "هوگو طلایی" جشنواره بین‌المللی فیلم شیکاگو و نامزد جایزۀ بالن طلایی جشنواره سه قاره شد.

کامبوزیا پرتوی همچنین جایزه بهترین فیلمنامه را برای فیلم "من ترانه ۱۵ سال دارم" ساختۀ رسول صدر عاملی در سال ۱۳۸۰ از بیستمین جشنواره فیلم فجر دریافت کرد و برای سومین و چهارمین بار هم این جایزه را برای نویسندگی فیلمنامۀ فیلم‌های "فراری" و "کامیون"، دریافت کرد.

وی از جشن خانۀ سینما نیز دو جایزۀ بهترین فیلمنامه را برای فیلم‌های "قطعه ناتمام" و "کافه ترانزیت"، از آن خود کرد.

نمایی از فیلم پرده  با بازی کامبوزیا پرتوی، (ساختۀ مشترک کامبوزیا پرتوی و جعفر پناهی)
نمایی از فیلم پرده با بازی کامبوزیا پرتوی، (ساختۀ مشترک کامبوزیا پرتوی و جعفر پناهی) © DR

همچنین فیلم "پرده" ساختۀ مشترک او با جعفرپناهی که هر دو در آن نقش آفرینی نیز کرده بودند، برندۀ جایزۀ خرس نقره ای بهترین فیلمنامه از جشنوارۀ برلین و نیز نامزد جایزۀ بهترین کارگردانی از جشنوارۀ فیلم آسیا پاسیفیک و نامزد جایزۀ بهترین فیلم به انتخاب مخاطبان جشنواره بین المللی شیکاگو شد. از آنجا که دولت ایران، به جعفر پناهی اجازۀ خروج از کشور و شرکت در جشنواره برلین را نداده بود، در نهایت کامبوزیا پرتوی با همراهی مریم مقدم بازیگر این فیلم، در جشنواره برلین حاضر شد و جایزۀ خرس نقره ای بهترین فیلمنامه را دریافت کرد اما پس از بازگشت به ایران، گذرنامۀ آنها در فرودگاه امام خمینی توقیف شد.

اخیراً در جشنواره فیلم‌های کودکان و نوجوانان ایران نیز، کامبوزیا پرتوی مورد تقدیر قرار گرفت.

خبر درگذشت کامبوزیا پرتوی، موجی از اندوه را در میان هنرمندان و اهالی سینما در شبکه های اجتماعی ایجاد کرده است؛ کانون فیلمسازان ایران در پیام تسلیتی نوشته است: «خبر درگذشت فیلم‌نامه‌نویس برجسته سینمای ایران کامبوزیا پرتوی مانند آواری بر تل غصه‌های این‌روز‌های ما فرو ریخت و برای ما که حتی از ابراز همدردی شایسته نیز محرومیم جز تحسر و تاسف باقی نگذاشت و حالا باید باور کنیم‌که دیگر لبخند فرزانگی و رفتار باوقار او را نخواهیم دید».

بنیاد سینمایی فارابی هم نوشته است: «سینمای ایران، امروز کامبوزیا پرتوی فیلمنامه‌نویس و کارگردانان دوست‌داشتنی را از دست داد. هنرمندی که چشمانش شور زندگی و رنگ عشق داشت و تا لحظه آخر عمر، به مرگ فکر نکرد و همچنان در اندیشۀ خلق تازه بود.»

منیژه حکمت فیلمساز ایرانی نیز در حساب کاربری خود در توییتر، نوشته است: «از فهم من دیگر خارج است؛ هر روز تسلیت، هر روز عکس عزیزی را استوری گذاشتن، هر روز تنهاتر شدن، غم ها و نگرانی هایمان دیگر انتها ندارد؛ دو خط موازی غم و ندانم کاری چرا هیچوقت همدیگر را قطع نمی کنند».

 

دریافت رایگان خبرنامهبا خبر-پیامک های ما اخبار را بصورت زنده دریافت کنید

اخبار جهان را با بارگیری اَپ ار.اف.ای دنبال کنید

این صفحه یافته نشد

صفحۀ مورد توجۀ شما یافته نشد.