عمومی

قانون کار فرانسه: بسیج عمومی

REUTERS/Christian Hartmann TPX IMAGES OF THE DAY

روزنامه های امروز چاپ پاریس همگی صفحه نخست خود را به بسیج همه جانبه، اعتصاب ها و راهپیمائی علیه طرح قانون کار وزیر تازه کار "میریام الخمری" ، اختصاص داده اند.

تبلیغ بازرگانی

روزنامه فیگارو می نویسد گستره بسیج همه جانبه علیه این طرح قانونی دولت را نگران کرده است. از این رو ممکن است برای آرام کردن سندیکا ها، سازمان های دانشجوئی و بخشی از اعضای حزب سوسیالیست، در آن تغییراتی انجام دهد.

فیگارو که همواره موضعی در راستای موضع کارفرمایان و بازار آزاد می گیرد، می نویسد : این گونه که اوضاع پیش می رود، باید از آن بیم داشت  بهبود هائی که "مانوئل والس" نخست وزیر فرانسه می گوید در متن این لایحه قانونی به وجود خواهد آورد، ممکن است این متن را خالی از محتوا سازد . یا به عبارت دیگر به وی امکان دهد محترمانه آن را پس بگیرد.

فیگارو می پرسد این لولو سر خرمن هائی که دولت را می ترسانند و ممکن است به تنها قانون ارزشمند دوران پنج ساله ریاست جمهوری "هولاند" خدشه وارد سازند، چه کسانی هستند ؟

  فیگارو می نویسد، رهبری مخالفان دولت در درون حزب سوسیالیست "مارتین اوبری"، وزیر پیشین و شهردار "لیل"است.  او، مبتکر ومجری قانون کاهش ساعات کار  به 35 ساعت در هفته بوده است.، به نوشته فیگارو، قانونی که باعث از بین رفتن توانائی رقابتی فرانسه در زمینه اقتصادی شد.

فیگارو همچنین به رانندگان قطار در اعتصاب پرخاش می کند که به نوشته این روزنامه هرگز با مشکل بیکاری روبرو نخواهند شد.

هدف سوم این روزنامه رئیس اتحاد ملی دانشجویان فرانسه است که دانش آموزان دبیرستانی و دانشجویان را در این جنبش هدایت می کند. به باور فیگارو، این یورش ها بدین دلیل انجام می گیرد که از تصویب این قانون که هدفش باز کردن بازار کار به روی جوانان، به عنوان نخستین قربانیان بیکاری ، جلوگیری شود.

روزنامه مسیحی "لاکروآ" این طرح قانونی را کاویده تا اعتراضات درست را از نادرست جدا سازد. "لاکروا" از این  موضوع آغاز می کند که این قانون به کارفرمایان امکان می دهد با کمترین هزینه و بدون توجیه منطقی کارمندی را بیرون کنند؛  همچنین این خطر به وجود می آورد که اخراج کارکنان به دلایل اقتصادی آسان تر شود؛ افزون بر این، قانونی جدید  علیرغم  این ادعا که هدف گسترش هر چه بیشتر دیالوگ میان کارفرما و سندیکاهااست، در عمل دست سندیکا ها را ببندد. بدین معنا که تا کنون سندیکا ها می توانستند زمانی توافقی را امضا کنند که 30% کارکنان از آنها حمایت می کردند.

اکنون سندیکا ها می بایست حمایت 50% از کارکنان را به دست آورند. در کنار آن، اگر سندیکائی توانست 30% آرا را به دست آورد، می تواند با انجام همه پرسی موضع خود را تحمیل کند و حق مخالفت سندیکاهای اکثریت کارکنان را از آنها بگیرد.

این لایحه قانونی همچنین می تواند موجب کاهش دستمزد ساعات کار اضافی شود.  بدی معنی که به کارفرما اجازه میدهد از کارکنان کار بیشتری بکشد، به شرطی که سندیکا ها بپذیرند؛ سرانجام این قانون می تواند- البته نه همیشه، مقررات در پیوند با زمان استراحت و حداکثر ساعت کار را زیر پرسش ببرد

 روزنامه "هومانیته"، بر پایه یک همه پرسی که طی 9 ماه در دانشگاه "سن دنی"، با اشخاصی انجام گرفته که در پاریس شغل معینی ندارند، همچنین، کارکنان دفتر بیمه های درمانی منطقه "آری یژ" و نظر خواهی تلفنی در "نانت"، می نویسد: 68% جوانان با قانون الخمری مخالفند .

هومانیته همچنین نکاتی را در طرح قانونی "الخمری" بر می شمرد که می بایست به آنها "نه" گفت.

لیبراسیون به این اشاره دارد که "فرانسوآ هولاند" قول داده بود رئیس جمهوری جوانان باشد، اما امروز دانشجویان می خواهند در خیابانها بر علیه اصلاحات قانون کار وی دست به تظاهرات بزنند. بسیجی که در همه جا به شکل یکسان نخواهد بود اما دولت را می ترساند. لیبراسیون می نویسد " جوانان که از افزایش شمار اخراج ها می ترسند ، به مخالفت علیه این قانون برخاسته اند.

یک سیاست شناس هم می گوید که جوانان بسیار پیش بینی ناپذیر شده اند. آنهائی که درس می خوانند نسبت به مسائل اجتماعی آگاه ترند و واکنش نشان می دهند. آنهائی که تخصصی ندارند و یا تحصیلات خود را ادامه نداده اند و بیکاری درمیانشان بالاست، سیاسی نیستند، اما به حزب راست افراطی رای می دهند.

لوموند و همچنین "لاکروآ" مطلبی را به افغانستان و این که طالبان فراخوان به آشتی ملی را رد می کنند اختصاص داده اند.

لوموند به سخنان سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا، جان کربی، اشاره دارد که گفته است : چنانچه طالبان برای آشتی به میز مذاکره باز نگردند، ما و نیروهای افغان می بایستی در انتظار بالا گرفتن خشونت ها در بهار و تابستان آینده باشیم.

لوموند می نویسد این تلاش برای آشتی، پس از حدود ده تلاش دیگر و از جمله تلاش فرانسه ، از ده سال پیش به این سو، انجام می گیرد. از این رو، انصراف طالبان میتواند به هدف گرفتن امتیازت بیشتری باشد. دیگر این که اگر طالبان دست به دست می کنند، بدین دلیل است که از نظر نظامی وضع به نفع آنهاست. دراین راستا، بنا به گزارش سازمان ملل، 31 مرکز ولوس والی(ولایت) طی سال 2015 درافغانستان، حتا برای چند ساعت هم که شده، به دست طالبان افتاده  . آنها همچنین توانستند چند روز در شهر بزرگی چون کندوز دوام بیاورند.

لاکروآ" می افزاید : در کابل، مقامات نمی خواهند ابراز بدبینی کنند و روی اختلافاتی که احتمالاً میتواند میان جناح های مختلف جنبش طالبان بروز کند، حساب می کنند. حتا نقشه راه گفتگوهای آنان با دیگر گروهها، از این اختلافات حکایت دارد. درهمین حال، شماری از آنان برای آشتی، آمادگی ندارند و شماری دیگر آماده اند امتیازاتی بدهند.
   همچنین به نظرمیرسد، پاکستان نیز که  مشغول مبارزه با تندر روها در کشورخود است، از تحمیل کردن یک رژیم دیگر طالبان  بر کابل، صرف نظر کرده باشد.

دریافت رایگان خبرنامهبا خبر-پیامک های ما اخبار را بصورت زنده دریافت کنید

اخبار جهان را با بارگیری اَپ ار.اف.ای دنبال کنید