دسترسی به محتوای اصلی
بررسی روزنامه‌های فرانسه

لوموند: اندونزی به مسلمانان جهان درس دموکراسی می‌دهد

@fotolia
۱۲ دقیقه

روزنامه‌های سراسری فرانسه، در چاپ امروز خود به موضوعات مهم بین‌المللی از جمله بحران غزه، بحران اوکراین و سقوط هواپیمای الجزایری، پرداخته‌اند، اما لوموند- مهم‌ترین روزنامه چاپ پاریس در سرمقاله خود به سراغ کشور اندونزی و ساختار قدرت در این کشور رفته است.

تبلیغ بازرگانی

در واقع این مطلب لوموند به مناسبت برگزاری سومین دوره انتخابات ریاست جمهوری اندونزی که روز 22 ژوئیه برگزار شد منتشر شده است.

"جوکو ویدودو"- سیاستمدار 53 ساله از حزب تلاش دموکراتیک اندونزی و "پراباوو سوبیانتو"- سیاستمدار 63 ساله از حزب جنبش کبیر، دو نامزد این انتخابات بودند که در نهایت "ویدودو" با کسب 53.15 درصد آراء به عنوان رئیس جمهور منتخب این کشور برگزیده شد.

لوموند- روزنامه چاپ عصر فرانسه، سرمقاله خود با عنوان «اندونزی، درس دموکراسی در جهان اسلام» را با این جملات آغاز می کند: اندونزی که بزرگترین کشور مسلمان‌نشین در جهان است، یک درس مهم داده است و آن این است که میان اسلام و دموکراسی ناسازگاری وجود ندارد.

اشاره لوموند به جمعیت مسلمان اندونزی است؛ اندونزی که از 13 هزار جزیره در شرق آسیا و اقیانوس آرام تشکیل شده، شامل اقوام و تیره‌های گوناگون است. این کشورحدود ٢٨٠ میلیون جمعیت دارد که حدود ٨٠ درصد آنان مسلمان سنی مذهب هستند.

سرمقاله نویس لوموند اضافه می کند که در شرایطی که بهار عربی با شکست مواجه شده و آخرین شاهد آن درگیری‌های اخیر لیبی است، مورد اندونزی نمونه خوبی برای این موضوع است.

لوموند می نویسد که اندونزی تا قبل از سال 1998 که "سوهارتو"- دیکتاتور این کشور، سقوط کرد آزادی سیاسی نداشت.

اشاره لوموند به تاریخ معاصر اندونزی است که زمانی مستعمره هلند بود و در سال ١٩٤٩ رسماً اعلام استقلال کرد؛ اما دموکراسی در این کشور شکل نگرفت و کم کم ساختار سیاسی اندونزی به سوی دیکتاتوری رفت تا این که در سال ١٩٦٨ ژنرال سوهارتو، با کودتای نظامی به قدرت رسید.

در واقع پس از استعفای سوهارتو بود که اندونزی یک رشته اصلاحات سیاسی را در راستای ایجاد نظام دموکراتیک پشت‌سر گذاشت و بر اساس تغییر قانون اساسی اندونزی در سال ٢٠٠٤، مردم با رأی مستقیم خود رئیس جمهوری را برای یک دوره پنج ساله انتخاب می کنند که می‌تواند برای دو دوره متوالی این سمت را در اختیار داشته باشد.

با این حال لوموند تأکید می کند که گرچه از این تاریخ به بعد گردش قدرت توسط صندوق های رأی صورت می گرفت، اما قدرت در اختیار یک طبقه خاص از نخبگان سیاسی باقی مانده بود.

لوموند می نویسد با پیروزی ضعیف "جوکو ویدودو" در انتخابات اخیر اندونزی، دولت جاکارتا- پایتخت اندونزی، مرحله جدیدی را در حیات سیاسی خود آغاز کرد، به این معنی که برای اولین بار رئیس جمهور به «قصر سلطان» تعلق نداشت.

این روزنامه اضافه می کند که "جوکو ویدودو" در دنیای سیاست اندونزی تقریباً یک نورسیده است. او توانست در این انتخابات بر "سوبیانتو" که از امرای سابق ارتش اندونزی در زمان "سوهارتو" بود و نماد قدرت حاکم به شمار می‌رفت، پیروز شود.

لوموند می نویسد "ویدودو" برآمده از طبقه متوسط جامعه اندونزی است، از یک خانواده مسلمان شهر "سولو"؛ او پس از آنکه تحصیلات دانشگاهی خود را به اتمام رساند، کارخانه مبلمان به راه انداخت که خیلی زود با موفقیت رو به رو شد. با همکاری نزدیکانش او توانست شهردار شهرشان شود.

لوموند ادامه می دهد که جوکو ویدودو که به "جوکووی" معروف است، وقتی در سال 2010 به سمت فرماندار جاکارتا منصوب شد از خود چهره‌ای اصلاح‌طلب در اذهان پدید آورد.

سرمقاله نویس این روزنامه سپس به شرایط اقتصادی اندونزی اشاره می کند و می نویسد که این کشور یکی از اقتصادهای نوظهور منطقه است. به طوری که در سال 2013 رشد اقتصادی اندونزی 5.8 درصد بود، رقمی که طی سال های گذشته همواره حفظ کرده است.

لوموند به منابع درآمد اندونزی اشاره می کند و می نویسد منابع طبیعی و صنایع دستی باکیفیت، از جمله منابع درآمد این کشور است.

با این حال این روزنامه اضافه می کند که اندونزی با جمعیت انبوهی از فقرا روبه روست. به طوری که نزدیک به 100  میلیون نفر از جمعیت این کشور با درآمد کمتر از 2 دلار در روز زندگی می کنند.

لوموند می نویسد که اقتصاد اندونزی، قربانی بی لیاقتی‌های عمده ای است که به راه حل های معجزه آمیز نیاز دارد.

لوموند تأکید می کند: مبارزه با فساد اقتصادی در اندونزی که امری شایع و فراگیر شده یکی از اهداف و برنامه های "ویدودو"، رئیس جمهور جدید این کشور است. همچنین اندونزی با کمبود زیرساخت ها در زمینه آموزش، حمل و نقل و بهداشت روبه‌روست.

این روزنامه در نهایت به روابط قدرت در اندونزی اشاره می کند و می نویسد که بدون یک اکثریت طرفدار دولت در پارلمان، "جوکووی" فقط روی اراده و عزم خود حساب باز می کند که به نظر می رسد از این نظر چیزی کم ندارد.

***

اما لاکروا- یکی از روزنامه های چاپ صبح پاریس، در صفحات بین المللی خود به انتخابات آینده پارلمان تونس پرداخته و وضعیت سیاسی این کشور را سه سال و نیم پس از سقوط "زین العابدین بن علی" بررسی کرده است.

به نوشته خبرنگار لاکروا در شهر تونس، درحالی که برگزاری انتخابات پارلمانی تونس برای روز 26 اکتبر برنامه‌ریزی شده است و همچنین قرار است انتخابات ریاست جمهوری این کشور در آخر سال جاری برگزار شود، هنوز بسیاری از تونسی‌ها برای رأی دادن در انتخابات ثبت نام نکرده اند.

لاکروا به جمعیت جوان اما بیکار تونس اشاره می کند و از زبان دو نفر از آنها می نویسد که انگیزه ای برای حضور در انتخابات وجود ندارد. این درحالی است که انقلاب تونس علیه فقر و بیکاری بود.

دریافت رایگان خبرنامهبا خبر-پیامک های ما اخبار را بصورت زنده دریافت کنید

اخبار جهان را با بارگیری اَپ ار.اف.ای دنبال کنید

این صفحه یافته نشد

صفحۀ مورد توجۀ شما یافته نشد.