فستیوال کن

هنرپیشگان و کنار آمدن با تکنیک "روتوسکپی" و "موشن کپچر"

از دید فیلم ها، بخش مسابقه ای هفتادمین فستیوال کن، علیرغم انتظاری که می رفت، بی محتوا بود.بدین معنا که "میشائیل هانکه"، کارگردان اتریشی وبرنده دو نخل طلای این فستیوال با فیلم "پایان خوب" چندان امید پایان خوبی برای فیلمش نداد.

تبلیغ بازرگانی

در این فیلم او داستان خانواده ای بورژوا را به تصویر می کشد که هر کدام از شخصیت هایش به گونه ای به بیراهه می زنند. او بیش از دو سوم فیلم را به مقدمه چینی گذراند و وقتی تماشاگر واقعأ فکر می کرد داستان کم کم آغاز میشود، فیلم پایان پذیرفت...

در این فیلم "هانکه" باز هم از زبان فرانسه و هنرپیشگان فرانسوی و کمی هم انگلیسی استفاده کرده و "ایزابل هوپر"، دوست وهنرپیشه ای را که در شماری از فیلم هایش به کار گرفته بود و یکی از نخل های طلایش را مدیون حضور "هوپر" در ریاست هیات داوری فستیوال است، در نقش نخست قرار داده است. "ژان لوئی ترنتینیان"، هنرپیشه خوب فرانسوی هم که در فیلم "عشق" بازیگر او بود، در این فیلم هنرنمائی می کند.

"میشائیل هانکه" که در همه فیلم هایش تنش و هیجان بسیار است و در به سر انجام رساندن سوژه هایش همواره موفق بوده، معلوم نیست چرا در این فیلم آن تلاش گذشته را که در فیلم های "بازیهای عجیب" و "پنهان" کرده بود، به کار نبسته است. به ویژه این که فیلم ، فیلمی است کلاسیک و داستانی.

"میشائیل هانکه" درسال ۲۰۰۱ جایزه هیأت داوران "کن" را برای فیلم "پیانیست" ربود که درآن "ایزابل هوپر" رئیس هیأت داوران امسال فستیوال "کن" نقش اول را ایفا می کرد. و سپس در سال ۲۰۰۵ ، در همین فستیوال، سه جایزه دیگر، از جمله جایزه بهترین کارگردانی را برای فیلم "پنهان" ربود.

او با فیلم "روبان سفید" در سال ۲۰۰۹، به نخل طلا دست یافت و سپس در سال ۲۰۱۲ برای فیلم «عشق»، جوایز فراوانی ، از جمله نخل طلای کن و اسکار بهترین فیلم خارجی، را ربود.

فیلم دوم، "کشتن گوزن مقدس"، آخرین فیلم "یورگوس لانتیموس"، کارگردان یونانی بود که در آن از جمله "نیکول کیدمن" و "کالین فارل" نقش آفرینی می کردند. او بنا به عادت همیشگی اش داستان فیلم را در جوی آمیخته با پدیده های ماورا تخیل توأم ساخته بود.

خانواده ای خوشبخت ناچار می شود بهای اشتباه پدر خانواده که جراح است را بدهد و یکی از اعضایش را به جای پدر خانواده دیگری که بر روی تخت عمل جراحی درگذشته قربانی کند...

فیلمی که گرچه بیننده را با خود می برد تا ببیند سر انجام چه می شود اما در پایان و در سئانس ویژه خبرنگاران هو شد.

"یورگوس لانتیموس" در سال ۲۰۰۹، جایزه جوانان و نوعی نگاه را برای فیلمش "دندان نیش" ربود. او در سال ۲۰۱۵ جایزه هیات داوران بخش اصلی را برای فیلم "خرچنگ" به دست آورده بود.

باز گردیم به فیلم "تهران تابو"، ساخته علی سوزنده، انیماتور ایرانی مقیم آلمان که دیروز سخنش رفت.

زهرا امیر ابراهیمی
زهرا امیر ابراهیمی

در این فیلم، کارگردان با استفاده از تکنیک "روتوسکپی" و "موشن کپچر"، بر زندگی موازی در ایران، فساد، روسپی گری و مواد مخدر ودیگر معضلات جامعه که انسان هائی دربندش هستند، انگشت می گذارد.

او در این راه، دکور دقیق شهر تهران را برای پشت صحنه ها استفاده کرده است .

زهرا امیر ابراهیمی

از زهرا امیر ابراهیمی یکی از هنرپیشگانی که با تکنیک یاد شده در فیلم تهران تابو نقش آفرینی کرده پرسیدم چگونه با این تکنیک کنار آمده چون تکنیک آسانی نیست؟

فردا از نمایش فیلم "۲۴ فریم"، آخرین اثر زنده یاد عباس کیارستمی در بخش نمایش ویژه فستیوال کن خبری خواهیم داشت.

دریافت رایگان خبرنامهبا خبر-پیامک های ما اخبار را بصورت زنده دریافت کنید

اخبار جهان را با بارگیری اَپ ار.اف.ای دنبال کنید