ورزش

آیا حضور مربیانی چون "دنیزلی" و یا "کیروش" فوتبال ایران را متحول خواهند ساخت؟

صدا ۰۷:۵۴

در حالی‏که در ماه‏های اخیر در ورزش ایران، بیش از پیش، شاهد کنار گذاشته شدن مدیران و مربیان کارآمد و جایگزین شدن آن‏ها توسط افرادی دیگر، فقط به واسطه‏ ی وابستگی‏ ها و موقعیت سیاسی‏ آن‏ها هستیم، بازگشت موفق مصطفی دنیزلی به پرسپولیس، حاکی از آن است که بدون شک، چه مربیان و چه مدیران ورزشی باید با دانش روز حوزه‏ ی تخصصی خود آشنا باشند و دست‏یابی به نتایج خوب و یا بد، به هیچ ‏وجه به عوامل دیگری ارتباط ندارد.

تبلیغ بازرگانی

مصطفی دنیزلی هنگامی به پرسپولیس بازگشت که سرخ‏پوشان با کسب نتایج ضعیف و دور از انتظار، در قعر جدول رده ‏بندی قرار داشتند. ولی دنیزلی موفق شد با همین تیم و همان بازیکنان، بازی پرسپولیس را کاملاً متحول سازد.

توضیحات بیشتر با مرتضی شمس، روزنامه ‏نگار و کارشناس ورزشی در تهران:

انکار دانش روز، انکار این‏که اطلاعات فنی و به ‏روز شده ‏ی مدیران و مربیان نمی‏تواند کارآمد باشد، به نظر من، بسیار سخت‏ تر از انکار آفتاب است. همان‏طور که شما اشاره کردید، ما می‏توانیم تیم پرسپولیس را در تهران مثال بزنیم؛ پرسپولیس با وجود بازیکنانی که داشت (البته اگر آن دو محروم، آقایان شیث رضایی و نصرتی را هم در ترکیب قبلی این تیم در نیم ‏فصل لحاظ کنیم)، به دلیل این‏که یک مربی داخلی داشت، نتایج بسیار ضعیفی می‏گرفت و روز به ‏روز به انتهای جدول نزدیک‏تر می‏شد.
اما وقتی دنیزلی، مربی خوش‏نامی که دوبار سابقه ‏ی حضور در تهران را دارد، یک‏بار با مربی‏گری پاس تا آستانه ‏ی قهرمانی هم پیش رفت و بار دیگر در پرسپولیس بسیار خوش درخشید، در این تیم حضور پیدا کرد، با وجود این‏که دو بازیکن کلیدی پرسپولیس به ‏خاطر مشکلاتی که برای‏شان پیش آمده بود، مرحوم شده بودند، ایشان موفق شد همان تیم را در یک فاصله‏ ی دو هفته‏ای خوب جمع‏ وجور کند. در حالی که دو هفته، فاصله ‏ی بسیار کمی است و آن‏قدر کوتاه است که تمام تفکرات تاکتیکی یک مربی نمی‏تواند به تیم دیکته بشود.
در حال حاضر هم اگرچه دو پیروزی، یک تساوی و یک شکست، کارنامه ی آقای دنیزلی در شروع نیم‏ فصل دوم است، اما حداقل چیزی را که فکر می‏کنم و می‏توانم اشاره کنم این است که پرسپولیس دارد خیلی خوب فوتبال بازی می‏کند. پرسپولیس دانش بازگشت به بازی از دست رفته را یاد گرفته است.
پرسپولیس تیمی بود که اگر در طول بازی یک توپ به دروازه ‏اش می‏خورد، روحیه‏ اش را از دست می‏داد. اما حالا می‏بینیم که پرسپولیس در دو بازی-یک بار، یک‏ هیچ و یک بار هم دو هیچ- عقب می‏افتد و باز می‏ آید خودش را می‏رساند و جالب این‏جاست که بازنده از آن میدان خارج نمی‏شود.
این‏ها تماماً تأیید گفته‏ های شماست و به ‏نظر می‏رسد که جز دانش به ‏روز بوده‏ی آقای دنیزلی، هیچ چیز دیگری حاکم بر پرسپولیس نشده است. چون من بعید می‏دانم که بازیکنانی که به تیم اضافه شده ‏اند، نقش مؤثری داشته باشند. مخصوصاً آقای مهدی مهدوی کیا که از ستاره ‏های خوش‏نام ایران است، ولی الان به دلیل بالا رفتن سن‏ و ناآمادگی بدنی، حداقل تا این‏جای کار هیچ کمکی نتوانسته ‏اند به پرسپولیس کمک کند و پرسپولیس به همان داشته ‏های نیمه ‏ی اول‏اش متکی است و فقط یک مربی به‏روز را به خودش اضافه کرده و تبدیل به تیمی شده که اگر به همین شکل پیش برود، من مطمئن‏ام که جزو یکی از چهار تیم اول تا چهارم لیگ امسال ما خواهد بود.

آقای شمس، در همین زمینه، می‏توان به کارلوس کی‏روش اشاره کرد که یکی از مربیان طراز اول جهانی است و سرمربی‏گری تیم ملی فوتبال ایران را عهده ‏دار شده و به ‏هرحال فوتبال ایران، از بازگشت ایشان، نتایج بهتری را به ‏دست آورده است. ولی در حال حاضر، گویا ایشان مشکلات و اختلاف‏ نظرهایی با مربیان ایرانی باشگاه‏های لیگ برتر دارند.

البته من فکر می‏کنم که این مشکل، مشکل کی‏روش نیست، بلکه مشکل اکثر مربی‏های تیم‏های ملی است. اما در ایران و با توجه به فرهنگی که نزد مربیان وطنی ما حاکم است، این اختلاف ‏نظر شدت بیشتری پیدا کرده است.
همان‏طور که اطلاع دارید، با توجه به برنامه‏ هایی که کی‏روش برای آماده ‏سازی تیمی ملی ایران اعلام کرده، این تیم باید از بهمن‏ ماه به اردویی در امارات متحده ‏ی عربی برود و از آن‏جا برگردد و در تهران با قطر بازی کند.
اما وقتی کی‏روش روز اردو را اعلام کرد، با واکنش شدید مربی‏های وطنی مواجه شد و اکثر قریب به اتفاق مربیان داخلی، نسبت به برگزاری اردو در روزها‏یی که کی‏روش اعلام کرده بود، معترض بودند. جالب این‏جاست که پاسخ کی‏روش این بود که ایشان در "فیفادی"هایی که موجود است، هیچ‏کدام را نخواسته و فقط یک بازی تدارکاتی برای ایران در نظر گرفته که به باشگاه‏ها کمک شود.
اما به ‏خاطر این‏که مسابقات باشگاهی ما به تعویق نیافتد و با توجه به این‏که ما نمایندگانی هم در جام قهرمانان باشگاه‏های آسیا داریم، طبیعی است که بازی‏ها مقداری فشرده می‏شود و این فشردگی بازی‏ها باعث می‏شود که بازیکنان، تیم‏ها و مربیان ما که هنوز به شرایط حرفه‏ای صددرصد نرسیده ‏اند، برای بازسازی خودشان به مشکلاتی بربخورند و چه بهانه ‏ای بهتر از سرمربی تیم ملی که فشار ایشان باعث شده آن‏ها نتوانند تیم‏شان را آماده کنند.

اما آقای شمس، در همین زمینه، با وجود آقای کی‏روش در سمت سرمربی‏گری تیم ملی فوتبال ایران و همان صحبتی که داشتیم در ارتباط با این‏که باید مدیران هم از علم و دانش مدیریت روز و ورزش روز جهانی باخبر باشند، اگر مدیران فدراسیون فوتبال به عنوان مسئول تیم ملی، نتوانند کارایی و دانش لازمه را داشته باشند، آیا آقای کی‏روش بازهم می‏تواند با وجود چنین افرادی، در هدایت تیم ملی موفق بشود؟

من به این سئوال شما به این شکل می‏توانم پاسخ بدهم که به ‏طور مثال، در یک رالی سرعت، یک اتومبیل در یک اتوبان مسطح بهتر رانندگی می‏کند و نتایج مطلوب‏تری را کشف می‏کند، یا یک خیابان پر از دست‏ انداز؟! علی‏ القاعده الان کی‏روش شرایطی را دارد که در یک خیابان پر از دست‏ انداز دارد رانندگی می‏کند.
این‏که مدیران فوتبال ما، مدیران غیرورزشی و مدیران غیرمتخصصی هستند که بنا به دلایلی که عمدتاً به دوایر دولتی وصل هستند و از نهادهای دولتی به آن‏جا آمده ‏اند، مشکل‏تراشی کنند و با صحبت‏ها و کارهایی که انجام می‏دهند، عملاً راه را برای پیشروی فوتبال ما سد کنند و یا حداقل حرکات ایذایی بکنند، من با شما موافق‏ ام و برای کی‏روش سخت متأسف.
اما به ‏هرحال این واقعیت فوتبال ماست و من فکر می‏کنم کی‏روش در زمانی که با فوتبال ایران مذاکره می‏کرد، فرصت مناسبی داشت که این موانع را بسنجد و با علم به این‏که این موانع را می‏شناخت، آمد و قول حضور در جام جهانی آینده را برای فوتبال ما داد و من به شخصه امیدوارم به رغم مشکلاتی که دارد، به رغم تمام مصیبت‏هایی که دامن‏ گیرش هست، بتواند فوتبال ما را به سرمنزل مقصود که همان حضور در جام جهانی است، برساند.
 

دریافت رایگان خبرنامهبا خبر-پیامک های ما اخبار را بصورت زنده دریافت کنید

اخبار جهان را با بارگیری اَپ ار.اف.ای دنبال کنید