تازه ها در درمان بیماری پارکینسون

صدا ۰۹:۵۷
اختلال در نواحی خاصی از مغز
اختلال در نواحی خاصی از مغز Inserm/Etienne Hirsch

بیماری پارکینسون یا بیماری لقوه، دومین بیماری شایع دستگاه عصبی مرکزی است که برطبق آخرین آمارها، دو نفر از هرهزارنفررا درگیر می سازد. شیوع آن بیشتر درسنین پیری است اما درجوانان هم دیده می شود. مشخصه این بیماری سفتی عضلانی با پیشرفت تدریجی، لرزش و ازدست رفتن مهارت های حرکتی است.

تبلیغ بازرگانی

 این اختلال هنگامی رخ می دهد که نواحی خاصی از مغز توانایی خود در تولید دوپامین (یکی از ناقلین عصبی در مغز) را از دست می دهند و در فقدان دوپامین حرکات بدن نامنظم می شود.

روز 11 آوریل باعنوان روز جهان پارکینسون نامگذاری شده است. به همین مناسبت ضمن پرداختن به نشانه ها و علائم این بیماری، به راه های درمان و آخرین پیشرفتهای پزشکی درزمینه درمان این بیماری اشاره می کنیم.این بیماری برای نخستین بار توسط دانشمند بریتانیائی، دکتر جیمز پارکینسون، در سال 1817 میلادی توصیف شد و بدین جهت نام این بیماری به وی تعلق گرفت.

شیوع آن درتمام مناطق دنیا یکسان است یعنی درصد شیوع بیماری با تغییر درمنطقه تفاوت چندانی نمی کند. این بیماری درمان قطعی ندارد ولی کنترل عوارض آن می تواند تا حد زیادی جلوی ناتوان کردن و از کار افتادگی را بگیرد، البته نقش فیزیوتراپی دراین زمینه بسیار زیاد است زیرا مانع پیشرفت بیماری و محدودیت عملکرد می شود. علاوه بردرمانهای داروئی، درمان به روش جراحی نیز بر روی این بیماران انجام می شود. 
علائم اصلی بیماری : ارتعاش و لرزش دست و پا درحالت استراحت ، کندی حرکات ، سختی و خشک شدن دست و پا و بدن و نداشتن تعادل است. این چهارعلامت ازعلائم اصلی بیماری پارکینسون هستند.
علائم شایع بیماری عبارتند از: لرزش ، به خصوص درحالت بی حرکتی اندامها؛ سفتی عضلانی و کندی حرکت در کل بدن؛ راه رفتن نامتناسب به حالتی که پاها به زمین کشیده می شوند و فاصله پاها ازهم بیشتر از حالت طبیعی است؛ قامت خمیده؛ از بین رفتن حالت چهره؛ تغییرات صدا؛ صدا ضعیف و بم می شود؛ اختلال بلع؛ آبریزش از گوشه لبها؛ افسردگی ، عصبی بودن؛ توانایی ذهنی تا مراحل پیشرفته بدون تغییر می ماند و درمراحل پیشرفته به آهستگی کاهش می یابد.

دریافت رایگان خبرنامهبا خبر-پیامک های ما اخبار را بصورت زنده دریافت کنید

اخبار جهان را با بارگیری اَپ ار.اف.ای دنبال کنید