អានតួអត្ថបទ
ទស្សនៈព្រឹត្តិការណ៍ខ្មែរ

បាតុកម្ម​ប្រឆាំង​បាតុកម្ម​នាំ​ឲ្យ​មាន​ហានិភ័យ​

សំឡេង ០៣:៤៣
បាតុកម្ម​ប្រឆាំង​លោក​កឹម​ សុខា ​ឲ្យ​ចុះចេ​ញ​ពី​ដំណែង ​កាល​ពី​ម្សិលមិញ ​ថ្ងៃ​ទី​២៦ ខែតុលា ​ឆ្នាំ២០១៥។​
បាតុកម្ម​ប្រឆាំង​លោក​កឹម​ សុខា ​ឲ្យ​ចុះចេ​ញ​ពី​ដំណែង ​កាល​ពី​ម្សិលមិញ ​ថ្ងៃ​ទី​២៦ ខែតុលា ​ឆ្នាំ២០១៥។​ RFI/ Siv Channa
២០ នាទី

នៅ​ចុង​សប្តាហ៍​មុន​និង​នៅ​ដើម​សប្តាហ៍​នេះ​​មា​នបាតុកម្ម​ចំនួន​ពីរ​ធ្វើ​ឡើង​ប្រឆាំង​នឹង​មេដឹកនាំ​ គណបក្ស​ប្រជាជន​កម្ពុជា ​និង​ប្រឆាំង​អនុប្រធាន​គណបក្ស​សង្គ្រោះ​ជាតិ។​ គឺជា​បាតុកម្ម​ដែល​មើល​ទៅ​ហាក់​ដូចជា​ការ​ផ្ចាញ់ផ្ចាល​គ្នា​ក្នុង​នយោបាយ​ប៉ុន្តែ​មិន​មែន​ដើម្បី​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​រួម​របស់​ប្រជាជន​នោះ​ទេ។​

ផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម

មាន​បាតុកម្ម​ប្រឆាំង​លោក​នាយក​រដ្ឋ​មន្ត្រី​ហ៊ុន សែន​ ក្នុង​ដំណើរ​ទស្សនកិច្ច​របស់​លោក​នៅ​ប្រទេស​បារាំង​កាល​ពី​ចុង​សប្តាហ៍​ដោយ​ចោទ​អំពី​ការ​ដឹកនាំ​ផ្តាច់​ការ​និង​ការ​មិន​សប្បាយ​ចិត្ត​មួយ​ចំនួន​ដូចជា​បញ្ហា​ដីធ្លី​ជា​ដើម។ ​ហើយ​ក៏​មាន​ដែរ​បាតុកម្ម​ប្រឆាំង​លោក​កឹម សុខា ​អនុប្រធាន​គណបក្ស​សង្គ្រោះជាតិ​និង​ជា​អនុប្រធាន​សភា​នៅ​កម្ពុជា​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ចន្ទ​ម្សិលមិញ​នេះ​។ ក្រុម​បាតុករ​ទាមទារ​ឲ្យ​ដក​ដំណែង​លោក​កឹម សុខា ​ដោយ​ចោទ​ប្រកាន់​សម្រាប់​អ្វី​ដែល​ពួក​គេហៅ​ថា​ទង្វើ​បង្ក​អស្ថេរភាព​ក្នុង​សង្គម​។

វា​ច្បាស់​ណាស់​ថា​បាតុកម្ម​ទាំង​នេះ​មិន​មែន​កើត​ឡើង​ដោយ​ចៃដន្យ​នោះ​ឡើយ​សម្រាប់​មេដឹកនាំ​គណបក្ស​ប្រជែង​គ្នា​ទាំង​ពីរ។​ ប៉ុន្តែ​ចង់​ឬ​មិន​ចង់​គេ​អាច​មើល​ឃើញ​ពី​បាតុកម្ម​ទាំង​នេះ​ដែល​មាន​ចរិត​នយោបាយ។​ ចរិតនយោបាយ​ដោយសារ​វា​ហាក់​​ដូចជា​មាន​ការ​ប្រទាក់​ក្រឡា​គ្នា ​ហើយ​ហាក់​ដូចជាមា​នការ​រៀបចំ​ដើម្បី​ធ្វើ​ការ​ប្រឆាំង​គ្នា​ទៅ​វិញទៅ​មក។​ ប៉ុន្តែ​ចុះ​ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​បាតុកម្ម​ទាំង​ពីរ​មាន​ចរិត​ជា​ការ​រៀបចំ​បែប​នយោបាយ?​ មិន​ខុស​ទេ ​វា​មិន​មែន​ជា​ហេតុការ​គួរ​ឲ្យ​ភ្ញាក់​ផ្អើល​នោះ​ឡើយ​ប្រសិន​បើ​គេ​ពិនិត្យ​មើល​ប្រវត្តិ​នយោបាយ​របស់​ប្រទេស​កម្ពុជា​រាប់​ទសវត្ស​កន្ល​ងមក។ ​ការ​ប្រើប្រាស់​​បាតុកម្ម​ក្នុង​រូបភាព​នយោបាយ​ទាំង​ពីរ​ខាង​លើ​ជា​ក្រឡា​អុក​ងាយ​ៗ​មួយ​ដែល​គ្រាន់​តែ​ជា​មធ្យោបាយ​ដើម្បី​នយោបាយ​​និង​ការ​ប្រើ​ប្រា​ស់​បាតុកម្ម​ដើម្បី​ឆ្លើយ​តប​នឹង​បាតុកម្ម​ ឬ​ជា​ប្រភេទ​បាតុកម្ម​ប្រឆាំង​បាតុកម្ម។​

ប្រយោជន៍​គឺ​ទី​១​ ជា​ការ​បំបាក់​មុខឬ​បំបាក់​ស្មារតី​ដល់​គូប្រជែង ​ហើយ​ការ​ប្រើប្រាស់​បាតុកម្ម​ឆ្លើយ​តប​គឺ​ជា​ការ​សងសឹក​គ្នា​ភ្លាម​ៗ​យ៉ាង​ក្តៅ​គគុក។ ​ទី២​ជា​ការ​បង្ហាញ​សាច់ដុំ​ដាក់​គ្នា​​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក​តាម​រយៈ​ការ​ប្រើ​រូបភាព​នៃ​អ្ន​កគាំទ្រ​បក្ស​នយោបាយ​រៀង​ៗ​ខ្លួន។ ទី៣ ​ជា​ការ​ផ្ចាញ់​ផ្ចាល​គ្នា​ដោយ​ត្រង់​ៗ។ ទី៤​គឺ​ជា​នយោបាយ​បែប​យក​កំហឹង​ទល់​កំហល់។​ ទី៥​អ្វី​ដែល​បាន​កើត​ឡើង​គ្រាន់តែ​ជា​រូបភាព​មួយ​គ្រាប៉ុ​ន្តែ​មិន​អាច​ឈាន​ដល់​លទ្ធផល​អ្វី​ឡើយ។​

យ៉ាង​ណា​​​ក៏​ដោយ​ការ​ប្រើប្រាស់​រូបភាព​បាតុកម្ម​បែប​ខាង​លើ​នេះ​​គឺ​ជា​គំរូ​មិន​គាប់​ប្រសើរ​មួយ​ក្នុង​នយោបាយ​ដែល​គេ​ទំនង​ជា​លែង​ប្រទះ​ឃើញនៅ​ក្នុង​បណ្តា​ប្រទេស​លោក​ខាង​លិច។​ហើយ​ការ​បន្ត​អនុវត្តន៍​បែប​នេះ​នឹង​រក្សា​ទុក​វប្បធម៌​មួយ​ក្នុង​នយោបាយ​កម្ពុជា។​

មួយ​វិញ​ទៀតកា​រ​ប្រើប្រាស់​បាតុកម្ម​ច្រើន​ជ្រុល​ដែល​មិន​សមស្រប​ដើម្បីផ​លប្រយោជន៍​បក្ស​នយោបាយ​​ជា​ពិសេសបា​តុកម្ម​បែប​បង្ហាញ​សាច់ដុំ​អាច​ងាយ​នឹង​បណ្តាល​ឲ្យ​មាន​អំពើ​ហិង្សា​ផ្ទុះ​​ឡើង​ប្រសិន​បើ​គេ​មាន​ការ​ធ្វេស​ប្រហែស​បែប​ណា​មួយ។ នៅ​ពេល​ដែល​មាន​ការ​ប៉ះ​ទង្គិច​ដោយសារ​បាតុកម្ម​បែងចែក​នយោបាយ ​នឹង​ធ្វើ​ឲ្យ​មាន​ការ​បែង​ចែក​ពណ៌​សំបុរ​នយោបាយ ​និង​ការ​រើសអើង​នយោបាយ​ និង​ថែម​ទាំង​អាច​ឈាន​ដល់​ការ​បែង​ចែក​សង្គម​រស់នៅ​របស់​ប្រជាពលរដ្ឋ​ព្រម​ជាមួយ​នោះ​នឹង​ធ្វើ​ឲ្យ​ប៉ះពាល់​ដល់​គោលការណ៍​ផ្សះផ្សារ​ជាតិ​ក្រោយ​ពី​ប្រទេស​កម្ពុ​ជាឆ្លងកាត់​នូវភាព​ខ្មៅ​ងងឹត​​អាប់អួរ​ក្នុង​នយោបាយ​ជា​ច្រើន​ទសវត្ស​មក​ហើយ។ ដូច្នេះ​គេគួរ​គប្បី​ពិចារណា​ពីហា​និភ័យ​នៃ​វប្បធម៌​បាតុកម្ម​ក្នុង​រយៈពេល​យូរ​ដ្បិត​ពលរដ្ឋ​កម្ពុជា​អាច​នៅតែ​ផុយស្រួយ​នៅ​ឡើយ​ក្នុង​ជំនឿន​យោបាយ៕


អត្តបទដោយ៖ គង់ សុឋានរិទ្ធ

ព្រឹត្តិបត្រ​ព័ត៌មានព្រឹត្តិបត្រ​ព័ត៌មាន​ប្រចាំថ្ងៃ​នឹង​អាច​ឲ្យ​លោក​អ្នក​ទទួល​បាន​នូវ​ព័ត៌មាន​សំខាន់ៗ​ប្រចាំថ្ងៃ​ក្នុង​អ៊ីមែល​របស់​លោក​អ្នក​ផ្ទាល់៖

តាមដានព័ត៌មានកម្ពុជានិងអន្តរជាតិដោយទាញយកកម្មវិធីទូរស័ព្ទដៃ RFI

រកមិនឃើញអត្ថបទដែលស្វែងរកទេ

មិនមាន​អត្ថបទ​ដែលអ្នកព្យាយាមចូលមើលទេ