អានតួអត្ថបទ
ទស្សនៈព្រឹត្តិការណ៍ខ្មែរ

លទ្ធផល​ស៊ីហ្គេម​១០​ឆ្នាំ​កន្លង​ទៅ​បង្ហាញ​ថា​កីឡា​កម្ពុជា​មាន​ការ​វិវត្តន៍​តិចតួច

សំឡេង ០៥:៤៧
អ្នក​គាំទ្រ​កីឡាបាល់ទាត់​ កំពុង​ទស្សនា​បាល់ទាត់​នៅ​ពហុកីឡាដ្ឋាន​ជាតិ​ អូឡាំពិក។​
អ្នក​គាំទ្រ​កីឡាបាល់ទាត់​ កំពុង​ទស្សនា​បាល់ទាត់​នៅ​ពហុកីឡាដ្ឋាន​ជាតិ​ អូឡាំពិក។​
ដោយ៖ ញឹម សុផល
៣៣ នាទី

តម្រូវ​ការ​សម្រាប់​វិស័យ​កីឡា ​ដែល​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​កីឡា​ខ្មែរ​ខ្លាំង​បាន​ចាប់​ផ្តើម​មាន​បណ្តើរ​ៗ​ហើយ​​នោះ​គឺ​ថវិកា​លើក​ទឹក​ចិត្ត​រួម​នឹង​ការ​ផ្តល់​កិត្តិយស​ពី​រដ្ឋាភិបាល។ ការ​បង្កើត​ហេដ្ឋា​រចនា​សម្ព័ន្ធ​ចាំបាច់​ និង​បង្កើន​ការ​ហ្វឹកហាត់​តាំង​ក្នុង​និង​ក្រៅ​ប្រទេស។ ការ​កែ​ទម្រង់​រដ្ឋបាល​និង​បច្ចេកទេស​កីឡា។ ទាំងអស់​នេះ​នឹង​អាច​ជួយ​កីឡា​កម្ពុជា​រួច​ផុត​ពី​ពាក្យ​ថា​អន់ថយ​ ក្នុង​អំឡុង​ពេល​យ៉ាង​ហើយ​ពី​៨​ទៅ​១០​ឆ្នាំ​ខាង​មុខ។

ផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម

កម្ពុជា​បាន​ត្រៀម​រួចជា​ស្រេច​ក្នុង​ការ​ចូលរួម​ប្រកួត​កីឡា​អាស៊ី​ភាគអាគ្នេយ៍​ ឬ​ហៅ​កាត់​ថា​ស៊ីហ្គេម​លើក​ទី​២៨​នៅ​ប្រទេស​សិង្ហបុរី។ តាម​កាល​វិភាគ​ស៊ីហ្គេម​ដែល​គេ​រៀបចំ​រវាង​ពីរ​ឆ្នាំ​ម្តង​នោះ ​នៅ​ឆ្នាំ​នេះ ​មិន​ធ្វើ​នៅ​ចុង​ឆ្នាំ​ដូចជា​ការ​រៀបចំ​ឆ្នាំ​កន្លង​ទៅ​ទេ​ គឺ​គេ​ធ្វើ​នៅ​ខែ​មិថុនា ចាប់​ពី​ថ្ងៃ​ទី​ ៥ដល់​ថ្ងៃ​ទី​១៦។

ការ​លើក​ទឹក​ចិត្ត​មួយ​ត្រូវ​បាន​ធ្វើ​ឡើង​កន្លះ​ខែ​មុន​កីឡាករ​ខ្មែរ​ចេញ​ទៅ​ប្រកួត​ ដោយ​មាន​ការ​ចូលរួម​ពី​លោក​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន ដែល​នេះ​អាច​ចាត់​ទុក​ថា​ជា​ការ​ផ្តាំផ្ញើរ​ចុង​ក្រោយ​ពី​ប្រមុខ​រដ្ឋាភិបាល​មុន​នឹង​អត្តពលិក​ចេញ​ទៅ​ប្រយុទ្ធ​ដណ្តើម​យក​មេដាយ​នៅ​ក្នុង​ក្របខណ្ឌ​កីឡា​តំបន់។

កីឡា​ស៊ីហ្គេម​ត្រូវ​បាន​គេ​រៀបចំ​ឡើង​រយៈពេល​២​ឆ្នាំ​ម្តង​ ដោយ​មាន​ការ​ប្តូរ​វេន​គ្នា​ពី​ប្រទេស​មួយ​ទៅ​ប្រទេស​មួយ​ទៀត​នៃ​សមាជិក​អាស៊ាន​ទាំងអស់។ ចាប់​តាំង​ពី​ឆ្នាំ​២០០៥​មក កម្ពុជា​បាន​ចូលរួម​ប្រកួត​ចំនួន​៥​លើក​ចុងក្រោយ​រាប់​ទាំង​ឆ្នាំ​២០១៥​នេះ​ផង ឃើញ​ថា​មាន​ភាព​ប្រសើរ​ឡើង​ជា​លំដាប់ គឺ​ប្រសើរ​ឡើង​ទាំង​បច្ចេកទេស ទឹក​ចិត្ត​និង​ថាមពល​នៃ​ការ​ប្រកួត។

ការ​ប្រែប្រួល​នេះ​បើ​និយាយ​តាម​ការ​វិវត្តន៍​គ្រប់​វិស័យ កម្ពុជា​គួរ​តែ​ដល់​ពេល​មាន​ការ​វិវត្តន៍​ផ្នែក​កីឡា​មួយ​ដូចជា​ប្រទេស​នានា​ក្នុង​តំបន់​ហើយ​ នេះ​បើ​ពិនិត្យ​មើល​ទៅ​លើ​ស្ថានភាព​ស្រុក​ទេស​ដែល​មាន​ភាព​ស្ងប់ស្ងាត់​ខាង​នយោបាយ និង​មាន​លំនឹង​ផ្នែក​សេដ្ឋកិច្ច។ ការ​ដែល​មាន​មោទន​ភាព​លើ​វិស័យ​ធំ​ៗ​ដូច្នេះ​ហើយ ហើយ​កីឡា​នៅ​តែ​មិន​ដើរ​ទៅ​មុខ​ទៀត​នោះ​វា​ជា​ការ​អៀន​ខ្មាស់​មួយ​នៅ​ចំពោះ​មុខ​ដៃ​គូ​ក្នុង​តំបន់។

តាម​ពិត​កន្លង​មក​កីឡា​កម្ពុជា​ត្រូវ​ទទួល​ស្គាល់​ថា​មិន​មាន​អ្វី​ជឿន​លឿន​នោះ​ទេ​ ភាព​អន់ថយ​នេះ​មាន​ហេតុផល​ជា​ច្រើន​សម្រាប់​ជា​ការ​សំអាង។ ការ​ឆ្លងកាត់​សង្គ្រាម​កម្ពុជា​បាត់បង់​ធនធាន​មនុស្ស​អស់​ជា​ច្រើន ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ​កីឡា​ត្រូវ​បំផ្លាញ​ខ្ទេចខ្ទី។ អ្នក​ដែល​នៅ​សេស​សល់​ពី​សង្គ្រាម​បាន​បាក់​កំលាំង​ និង​បាត់​ទេពកោសល្យ​និង​សមត្ថភាព​ជា​កីឡាករ​ល្អ​ត​កូន​ត​ចៅ ​ដោយសារ​កង្វះ​ខាត​អាហារ​រូបត្ថម្ភ​ពី​ជំនាន់​ប៉ុលពត​តមក។

នៅ​ក្នុង​ស្ថានភាព​ដែល​ប្រទេស​ត្រូវ​បាន​រៀប​ចំ​បោះឆ្នោត​តាម​បែប​ប្រជាធិបតេយ្យ ចាប់​តាំង​ពី​ឆ្នាំ​១៩៩៣​មក​ នយោបាយ​បាន​ដើរ​តួនាទី​សំខាន់​ជាង​អ្វី​ៗ​ទាំង​អស់ ដោយសារ​តែ​ខ្មែរ​និង​ខ្មែរ​នៅ​មិន​ទាន់​មាន​សន្តិភាព​ជា​មួយ​គ្នា​មែន​ទែន។ ការ​ប្រជែង​គ្នា​ស្លាប់​រស់​ផ្នែក​នយោបាយ​ បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​វិស័យ​កីឡា​ក្លាយ​ជា​បញ្ហា​បន្ទាប់​បន្សំ និង​មិន​ត្រូវ​បាន​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់ ឬ​ក៏​ថា​ជា​ការ​រុញ​ទូក​បណ្តោយ​ទឹក​ទុក​ឲ្យ​កីឡា​ទៅ​តាម​ដំណើរ​សិន ដោយសារ​ថ្នាក់​ដឹកនាំ​ដែល​មាន​ការ​ប្រទាញ​ប្រទង់​គ្នា​កន្លង​មក​យល់​ថា កីឡា​ខ្មែរ​ខ្សោយ​ទៅ​ហើយ​ ខំ​ប្រឹង​ជួយ​ ឬ​យកចិត្ត​ទុកដាក់​ក៏​មិន​ដឹង​ជា​បាន​ប្រយោជន៍​អ្វី​ដែរ។

គេ​អាច​និយាយ​ម្យ៉ាង​ទៀត​ថា​ កីឡាករ កីឡាការិនី ត្រូវ​គេ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ផង​ដែរ​ក៏​ប៉ុន្តែ​នៅ​ក្នុង​តែ​បុព្វហេតុ​គាំទ្រ​ផ្នែក​នយោបាយ​ប៉ុណ្ណោះ អំឡុង​ពេល​ដែល​មាន​ការ​ប្រទាញ​ប្រទង់​គ្នា​ខ្លាំង​កាល​ណោះ​រវាង​គណបក្ស​ហ្វុនស៊ីនប៉ិច​និង​គណបក្ស​ប្រជាជន​កម្ពុជា។ ពោល​គឺ​មិន​មែន​ដើម្បី​ផល​ប្រយោជន៍​កីឡា​ពិត​ប្រាកដ​នោះ​ទេ។

ជាមួយ​គ្នា​នោះ​ ប្រាក់​ឧបត្ថម្ភ​តិចតួច ដែល​មិន​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​កីឡាករ​រស់​បាន​សមរម្យ អ្នក​កាច់​ចង្កូត​កីឡា​មិនមែន​ជា​អ្នក​កីឡា និង​កង្វះ​ខាត​ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ​ផង​នោះ ជម្រុញ​ឲ្យ​កីឡាករ​បាក់​ទឹក​ចិត្ត ហើយ​មិន​មាន​ឆន្ទៈ​មោះមុត​ក្នុង​ការ​ប្រកួត​ឡើយ។ ការ​សន្យា​ផ្តល់​ប្រាក់​រង្វាន់​ពី​អតីត​កាល​ក៏​មាន​លក្ខណៈ​ស្តួចស្តើង​ ចំពោះ​អត្តពលិក​ដែល​មាន​ជ័យលាភី។

ដើម្បី​វិល​ទៅ​រក​ភាព​រីក​ចំរើន​លើ​វិស័យ​កីឡា ​ការ​ស្តារ​ហេដ្ឋារចនា​សម្ព័ន្ធ​កីឡា​ឲ្យ​គ្រប់គ្រាន់​ និង​ស្តង់ដារ​មាន​សារៈសំខាន់​ណាស់​បើ​គ្មាន​ទីលាន​ហើយ​កីឡាករ​ក៏​មិន​អាច​ធ្វើ​ការ​ហ្វឹក​ហាត់​យ៉ាង​ម៉េច​ដែរ។ ផ្តាច់​ចេញ​កីឡា​ពី​ការ​ប្រទាញ​ប្រទង់​នយោបាយ និង​មាន​ការ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ពេញ​លេញ​ដល់​កីឡាករ​ទាំង​ថវិកា​និង​ការ​ហ្វឹកហាត់។

ក៏​ប៉ុន្តែ​មួយ​ទសវត្ស​ចុងក្រោយ​នេះ​ វិស័យ​កីឡា​ខ្មែរ​ហាក់​ដូចជា​មាន​ការ​វិវត្តន៍​គួរ​ឲ្យ​កត់​សម្គាល់​។ ជា​ការ​វិវត្តន៍​មួយ​ដែល​នាំ​មក​នូវ​មេដាយ​ជូន​ជាតិ​ជា​បណ្តើរ​ៗ​គឺ​ចាប់​តាំង​ពី​ស៊ីហ្គេម​នៅ​ហ្វីលីពីន​ឆ្នាំ​២០០៥ កម្ពុជា​ទទួល​បាន​មេដាយ​ចំនួន​១២។ ជា​បន្ត​បន្ទាប់​ចំនួន​មេដាយ​មាន​ការ​កើន​ឡើង​ជា​លំដាប់​រហូត​ទទួល​បាន​ ១៨មេដាយ​ស៊ីហ្គេម​ឆ្នាំ​២០០៧​នៅ​ប្រទេស​ថៃ ពេល​នោះ​កម្ពុជា​ចាប់​ផ្តើម​ឈ្នះ​មេដាយ​មាស​ជា​លើក​ដំបូង​ចំនួន​២។ នៅ​ឆ្នាំ​២០០៩ កម្ពុជា​ដណ្តើម​បាន​មេដាយ​ដល់​ទៅ​៤០​ នៅ​ប្រទេស​ឡាវ។ នៅ​ឥណ្ដូនេស៊ី​ឆ្នាំ​២០១១ មេដាយ​កម្ពុជា​នៅ​ទ្រឹង​បន្ទាប់​ពី​កើន​ឡើង​ខ្លាំង។ ហើយ​ចុងក្រោយ​នៅ​ឆ្នាំ​២០១៣ កន្លង​ទៅ​កម្ពុជា​ទទួល​បាន​មេដាយ​សរុប​៤៧​ហើយ​មេដាយ​មាស​កើន​ខ្លាំង​រហូត​ដល់​ទៅ​៨​មេដាយ ខុស​ពី​១០​ឆ្នាំ​ មុន​ប្រទេស​ដែល​ឆ្លង​កាត់​សង្គ្រាម​រ៉ាំរ៉ៃ​មួយ​នេះ​មិន​ដែល​ស្គាល់​មេដាយ​មាស​សោះ។

ជា​ការ​ពិត​លទ្ធផល​ទាំង​អស់​នេះ​ គឺ​ដោយសារ​តែ​មាន​ការ​កែ​ទម្រង់​មួយ​រយៈ​កាល​ចុង​ក្រោយ​នេះ។ មេដឹកនាំ​កីឡា​បាន​ចេញ​មក​ពី​អ្នក​ចេះ​លេង​កីឡា និង​ស្គាល់​ពី​ល្បិច​កិច្ច​កល​នៅ​ក្នុង​ពិភព​កីឡា​ច្បាស់​លាស់។ ការ​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ជា​ថវិកា​ត្រូវ​បាន​បំពេញ។ កីឡាករ​មួយ​ចំនួន​មាន​ជីវភាព​ធូរធារ​ ទទួល​បាន​ប្រាក់​រង្វាន់​ច្រើន ប្រសិន​បើ​ការ​ប្រកួត​សំខាន់​ៗ​របស់​គេ​ឈ្នះ​មេដាយ​ជូន​ជាតិ។

ជាក់ស្តែង​កីឡាការិនី​ស៊ន សៀវម៉ី ដែល​ទើប​តែ​ឈ្នះ​មេដាយ​មាស​កាល​ពី​ពេល​ថ្មី​ៗ​នេះ​លំដាប់​​អាស៊ី ហើយ​ទទួល​បាន​ប្រាក់​រង្វាន់​លើក​ទឹក​ចិត្ត​សន្ធឹក​សន្ធាប់​និង​ផ្តល់​កិត្តិយស​ពី​រដ្ឋាភិបាល​ អាច​ជា​មេដែក​មួយ​បង្ហាញ​ដល់​អត្តពលលិក ឯទៀត​ឲ្យ​មាន​ការ​ប្រឹងប្រែង​ដូច​គ្នា​ក៏​ថា​បាន។​ លើស​ពីនេះ​គេ​សង្ឃឹម​ថា​ កីឡាករ​ខ្មែរ​នឹង​ធ្វើ​បាន​ល្អ​បន្ថែម​ទៀត​នៅ​ក្នុង​ការ​ចូលរួម​ប្រកួត​ស៊ីហ្គេម​លើក​ទី​២៨​នៅ​សិង្ហបុរី​ឆ្នាំ​នេះ៕

 

ព្រឹត្តិបត្រ​ព័ត៌មានព្រឹត្តិបត្រ​ព័ត៌មាន​ប្រចាំថ្ងៃ​នឹង​អាច​ឲ្យ​លោក​អ្នក​ទទួល​បាន​នូវ​ព័ត៌មាន​សំខាន់ៗ​ប្រចាំថ្ងៃ​ក្នុង​អ៊ីមែល​របស់​លោក​អ្នក​ផ្ទាល់៖

តាមដានព័ត៌មានកម្ពុជានិងអន្តរជាតិដោយទាញយកកម្មវិធីទូរស័ព្ទដៃ RFI

រកមិនឃើញអត្ថបទដែលស្វែងរកទេ

មិនមាន​អត្ថបទ​ដែលអ្នកព្យាយាមចូលមើលទេ